Po roku 1765 autos popadły w Hiszpanii w zapomnienie. Ponowne zainteresowanie tym rodzajem twórczości Calderóna pojawiło się w Niemczech na fali romantycznego zainteresowania dramaturgiem. Do końca XIX wieku Niemcy, jako pierwsi w Europie, przetłumaczyli wszystkie znane wówczas autos Calderóna. W Hiszpanii w XIX wieku o utworach tych pisali jedynie pozytywistyczni krytycy – Menendez, Pelayo, Bonilla – podkreślając ich jałową monotonię i typową dla sztuki alegorycznej bezduszność. Na początku XX wieku pojawiły się również tłumaczenia francuskie i angielskie, a od 1926 roku, kiedy Angel Valbuena Prat opublikował dwutomowe krytyczne wydanie kilku Calderonowskich autos, zaczął się ich renesans również w ojczyźnie poety.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Autos sacramentales Kategoria:Twórczość Pedra Calderóna de la Barki