Przed drzwiami wzniesiono neoklasycystyczny portyk z jońskimi kolumnami, połączonymi belkowaniem nad głowicami, z trójkątnym frontonem, wieńczącym je na całej szerokości. Ponad portykiem na fasadzie znajdowało się półkoliste okno. Kondygnacja ta kończyła się belkowaniem, podobnym do biegnącego poniżej, którego centralna część tworzyła mały łuk, gdzie umieszczony był zegar. Powyżej, na brzegach stały dwie proste konstrukcje, mieszczące niewielkie dzwony(s.7-8).
Kościół parafialny Rozbudowa Liczba ludności Sliemy wciąż wzrastała, i wkrótce świątynia musiała zostać powiększona. W roku 1873 Andrea Vassallo wykonał projekt rozbudowy kościoła, i prace ruszyły do przodu. Budynek znacznie powiększono i dodano kopułę. W 1878 biskup Carmelo Scicluna poświęcił nowy kościół, i nadał mu status parafialnego, oddzielając od dotychczasowej parafii św. Heleny w Birkirkara.
Wygląd zewnętrzny thumb|left|200px|Portyk kościoła z figurą Chrystusa nad wejściem Opisując dzisiejszą architekturę kościoła, można zauważyć, że jest to budynek eklektyczny. To mieszanka elementów z różnych okresów, najbardziej widoczne z nich, to: rzymski, wczesnochrześcijański, renesansowy, wenecki i wiktoriański.