Zbudowany jest na planie prostego krzyża łacińskiego, z późnowiktoriańską trzydzielną fasadą, zdominowaną przez dużą centralną wnękę, która jest typowym portykiem w kształcie muszli. Na przecięciu nawy z transeptem, podniesiona na wysokim bębnie, znajduje się stosunkowo płaska kopuła z latarnią na szczycie. thumb|150px|Biforium na fasadzie wieżyDwa boczne segmenty fasady przechodzą wyżej w bliźniacze dzwonnice. Zdają się one mieć kombinację motywów wczesnochrześcijańskich i renesansowych, takich jak biforium, które są rozpoznawalne w stylu średniowiecznym. Okna, zarówno na fasadzie, jak i po obu stronach kościoła, dobrze doświetlają wnętrze. Rzeźbione reliefy na szczycie dzwonnic są najbardziej dekoracyjnymi i charakterystycznymi cechami całego budynku. Dwa zewnętrzne segmenty fasady mają wysokość dwóch kondygnacji, i wzmocnione są na rogach czterema pilastrami w stylu doryckim. Przestrzeń frontowa segmentów zdominowana jest przez dwie większe nisze, w których stoją posągi Matki Boskiej oraz św. Józefa, trzymającego Dziecię Jezus. Kościół zbudowano na pochyłym terenie, co zostało zrównoważone dodatkowymi warstwami bloków kamiennych z niżej leżącej strony(s.9).