Fałszerz mały|Awers banknotu o nominale 1000 franków Ostatecznie Bojarski zdecydował się na wytwarzanie pieniędzy. Sumiennie przygotował się do tej działalności, kupując od 1949 r. fachową literaturę i narzędzia. Przygotowania do produkcji zajęły mu dwa lata. Pierwsze fałszywe banknoty były podróbkami banknotów o nominale 1000 franków z podobizną kardynała A. Richelieu. W 1957 r. Bojarski zdecydował się podrabiać banknoty 5000 franków, jako że policja i banki intensywnie poszukiwały fałszerzy dotychczasowych banknotów. W odróżnieniu od dotychczasowej metody, w której wprowadzał do obiegu pojedyncze banknoty w oddalonych od siebie miejscach w kraju, tym razem zdecydował się płacić nimi podczas rodzinnych wakacji. Jakość i liczba fałszywych banknotów 5000 franków była na tyle wysoka, iż zostały uznane za wyrób zorganizowanej grupy co najmniej 10 osób pracujących na specjalistycznym sprzęcie (nie licząc osób tylko wprowadzających banknoty do obiegu). Francuska policja rozważała też m.in. wątek produkcji banknotów na zlecenie wrogiego państwa.