mały|Banknot o nominale 100 franków z Napoleonem W 1960 r. Bojarski wybudował dom dla rodziny w Montgeron, finansując go ze sfałszowanych pieniędzy oraz środków otrzymanych od teściów. W domu urządził ukryte i dobrze wyposażone laboratorium do produkcji fałszywych banknotów, wciąż utrzymywał bowiem swoją działalność w tajemnicy przed rodziną. Od tego czasu zaczął prowadzić żmudne prace nad odtworzeniem papieru, farb i szablonu dla banknotu o nominale 100 nowych franków z podobizną głowy cesarza Napoleona. Jego prace były niemożliwe do odróżnienia bez przeprowadzenia kilkugodzinnej analizy z użyciem specjalistycznego sprzętu, m.in. różniły się one brakiem jednego włosa na podobiźnie Napoleona.
Wpadka i kara Bojarski pozostawał nieuchwytny przez ponad 15 lat. Na jego trop policja wpadła za sprawą znajomego Antoniego Dowgierda, który stał się wspólnikiem Bojarskiego we wprowadzaniu banknotów do obrotu. Dowgierd wiosną 1963 r. wprowadził do spółki szwagra, który lekkomyślnie dokonał wielokrotnych wpłat w jednym oddziale poczty. Aresztowany w 1964 r., po tym jak jego dom przeszukano 17 stycznia 1964, po procesie w 1966 r. został skazany na 20 lat więzienia, z którego wyszedł po 13 latach za dobre sprawowanie. Łącznie Bojarski wyprodukował fałszywe pieniądze o wartości ok. 1 mln franków francuskich.