7 stycznia 1972 roku otwarto wystawę monumentalnych mozaik autorstwa Nadii Léger (portrety Pabla Picassa, Fernanda Légera, Lenina, Marca Chagalla, Władimira Majakowskiego, Lwa Tołstoja, kosmonautów) w Théâtre 71 w Malakoff pod Paryżem. Mozaiki stanowiły syntezę jej wieloletnich zainteresowań portretem (autoportrety artystki uznawane są przez badaczy za najlepszy element jej twórczości) i doświadczeń z kręgu malarstwa abstrakcyjnego (dekoracyjne elementy umiejscowione w tle portretów). 7 lutego odbył się wernisaż obrazów nawiązujących do suprematyzmu w Fondazione Pagani w Legniano pod Mediolanem.
W latach 60. i 70. XX wieku Nadia Léger w widoczny sposób uczestniczyła w radzieckim życiu artystycznym (m.in. przyjaźniła się z radziecką minister kultury Jekateriną Furcewą). Wysłała w darze mozaiki eksponowane wcześniej w Malakoff do Związku Radzieckiego. Obecnie znana jest lokalizacja tylko części z nich (Dubna w obwodzie moskiewskim, Rosja; Ziembin, Białoruś).
Nadia Léger zmarła 7 listopada 1982 roku w Grasse, na południu Francji.
Bibliografia