Nakład Podstawę prawną wydania monet o nominale pięciu koron stanowiła ustawa z 25 września 1924 r. o emisji pięciokoronówek. Początkowo monety wytwarzano z miedzioniklu (MN25 – 75% miedzi, 25% niklu), z krążków o masie 10 g (zgodnie z ustawą z kilograma surowca miało powstać 100 sztuk monet). Rozporządzeniem rządu z 17 czerwca 1925 r. przewidziano, że do obiegu w postaci monet o nominale 5 Kč zostanie wprowadzonych maksymalnie 200 mln koron. Wzór monet oraz ich średnicę (30 mm) ustalono wydanym tego samego dnia zarządzeniem Urzędu Bankowego przy Ministerstwie Finansów.
W ustawie z 22 czerwca 1928 r. o emisji drobnych monet zapisano, że monety pięciokoronowe bite będą ze srebra (próba 500 – 50% srebra i 50% miedzi). Zgodnie z rozporządzeniem rządu z 19 września 1928 r. zachowano dotychczasowy wygląd tak awersu, jak i rewersu monety. Jednocześnie przyjęto, że nowy typ będzie miał 27 mm średnicy, a wybijany będzie z ważących 7 g srebrnych krążków. W przeciwieństwie do ząbkowanego dotąd rantu, przewidziano zastosowanie krawędzi gładkiej z ozdobnymi wklęsłymi żłobieniami w kształcie naprzemiennych fal i krzyżyków (〜 × 〜). Monety te trafiły do obiegu 18 września 1928 r. i początkowo pozostawały w obrocie równolegle do „starych”, miedzioniklowych pięciokoronówek.