Te ostatnie utraciły status oficjalnego środka płatniczego z końcem września 1931 roku.
Dnia 11 marca 1937 r. uchwalono nowelizację ustawy o dalszej emisji drobnych pieniędzy. Wskazano w niej, że odtąd monety o nominale 5 Kč bite być mają z czystego cynku. Zachowano wcześniejszy wygląd zewnętrzny monet – ich wzór i średnicę. Jednocześnie z uwagi na różny ciężar stosowanych surowców, krążki z jakich bite były nowe monety, ważyły 8 g (z jednego kilograma metalu bitych być miało 125 monet).
W przedwojennej Czechosłowacji wybito łącznie nieco ponad 75 mln sztuk pięciokoronówek (30 mln miedzioniklowych, 28 mln srebrnych i 17,2 mln niklowych). Ponadto już po upadku Czechosłowacji, w 1939 i 1940 roku kremnicka mennica korzystając ze starych stempli wyemitowała blisko 3,4 mln monet na potrzeby Protektoratu Czech i Moraw oraz 90 tys. dla Republiki Słowackiej. Na Słowacji monety te wycofano z obiegu 1 grudnia 1939 roku, w Protektoracie zaś 31 lipca 1941 roku. Czesko-morawskie zarządzenie dotyczyło jednak wyłącznie monet wykonanych z niklu, podczas gdy żadnym aktem prawnym nie zdemonetyzowano egzemplarzy wykonanych ze srebra.