Tuż po zakończeniu II wojny zarządzeniem Ministra Finansów z 4 lipca 1945 r. ponownie dopuszczono do obrotu przedwojenne niklowe monety o nominale 5 Kč. Pozostawały one w obrocie jedynie do końca maja 1947 roku, kiedy to wyemitowano nową monetę, o nominale 2 Kčs. Z kolei w roku 1951 przystąpiono do bicia próbnych serii nowej edycji pięciokoronówek które miały w obiegu zastąpić monety dwukoronowe. Początkowo jako materiał wykorzystywano czysty glin, jednak ostatecznie zdecydowano się na duraluminium (stop aluminium zawierający 96% glinu, 3% miedzi, 0,5% manganu i 0,5% magnezu). Moneta miała średnicę 23,5 mm – taką samą, jak w przypadku monet 2 Kčs – oraz ząbkowaną krawędź. Emisję przewidziano na przełom lutego i marca 1952 roku, jednak nigdy do niej nie doszło z uwagi na zaawansowane prace nad reformę walutową wprowadzoną ostatecznie rok później. W roku 1952 wybito 40 mln aluminiowych monet, kolejnych 50 mln przewidzianych było na rok 1953 (najprawdopodobniej na początku roku wytworzono 715 tys. sztuk przy wykorzystaniu stempla z roku poprzedniego). Poza nielicznymi wyjątkami cały nakład monet wykonanych z aluminium został przetopiony w maju 1954 roku.