Projekt Isabela – zainicjowany przez Charles Darwin Foundation i Park Narodowy Galapagos w 1997 r. i ukończony w 2006 r. projekt ochrony i rewitalizacji przyrody oraz odtworzenia bioróżnorodności na wyspach Pinta i Santiago oraz północnej części wyspy Isabela, wprowadzony w związku ze znaczącymi zniszczeniami w środowisku spowodowanymi przez sprowadzenie na wyspy kóz.
Kozy sprowadzono na archipelag w XIX i na początku XX w., łącznie na 13 wysp. Kozy okazały się groźne dla miejscowych ekosystemów i spowodowały spadek bioróżnorodności wysp. Do 1997 r. z sukcesem usunięto kozy z pięciu mniejszych wysp archipelagu, wciąż jednak występowały one na Pinta, Santiago, 5 wyspach zamieszkanych przez ludzi oraz na wysepce położonej na zachód od wybrzeża wyspy Isabela.
W latach 70. XX w. kozy obecne na południowej części Isabeli przekroczyły niegościnne tereny Perry Isthmus i pojawiły się na południowych zboczach wulkanu Alcedo. W ciągu kolejnych 10-15 lat ich populacja gwałtownie wzrosła, powodując intensywną degradację środowiska. Występujące w tym rejonie żółwie korzystały z cienia gęstych lasów oraz tworzących się oczek wodnych, a na wyższych partiach zboczy występowały liczne epifity. Pojawienie się kóz spowodowało zniszczenie lasów, zagrażając populacji żółwi, ptaków, owadów i roślin.