300px|thumb|Arambre. thumb|300px|Mercurio. Se diz metals (d'o latín < metallum) José Laguna Campos: Estudio léxico de un inventario oscense de 1565, Archivo de filología aragonesa, ISSN 0210-5624, ISSN-e 2603-7688, Vol. 46-47, 1991, p. 25-58 a los elementos quimicos que pueden formar cations y enlaces ionicos. Os metals constituyen un d'os grupos principals d'elementos, chunto con os no metals, semimetals y gases noples. En a tabla periodica, os elementos que van en diagonal d'o boro a lo polonio se consideran semimetals, os que se sitúan a la ezquierda son os metals, y os que aparixen a la dreita son os no metals.
Os metals por un regular son brillants, tienen densidat y punto de fusión altos, son dúctils, duros y buenos conductors d'a calor y d'a electricidat. Istas propiedaz se deben a lo enlace metalico propio d'os metals, a on que os electrons exteriors d'os metals son ligatos nomás licherament a los atomos, formando una mar d'electrons de gran movilidat que banya a toz os atomos.
Os metals forman a mayor parti d'a tabla periodica, y se pueden clasificar en diversas series quimicas:
Metals alcalins. Metals alcalinoterrios. Lantanidos. Actinidos. Metals de transición. Metals d'o bloque p, u atros metals.
Usos Historia 250px|thumb| Astral d'arambre d'o 3000 a.C. Os metals son muitos importans en a evolución humana, os homes han utilizau os metalls dende a prehistoria, primer cuan se trobaban en estat metalico puro, prencipalment oro, archent y arambre, y posteriorment dende l'edat d'o bronce desembolicando diferents tecnicas y tecnolochias ta aproveitar o suyo uso y fer aliacions con atros metals.
Referencias
Se veiga tamién No metal. Siderurchia. Tabla periodica d'os elementos.
Bibliografía . .
Vinclos externos
*