Miguel I Rangabé estió emperador de l'Imperio Bizantín dende o 2 d'octubre de 811 dica l'11 de chulio de 813. Morió l'11 de chinero de 844. Lo nombran en o capítol "Aquí conta del emperador Estavrachio, fillo de Nicóforo" d'o "Libro d'os Emperadors".
Yera un noble casato con a filla de Niceforo I, Procopia. Una revuelta palacina contra o suyo cunyato Estauracio l'asentó en o trono en l'anyo 811. Miguel I Rangabé teneba o refirme d'o partiu ortodoxo d'a Ilesia.
Obligó a lo patriarca Niceforo a deixar a suya baralla con Teodoro de Studion, l'abat d'o monesterio d'Estudio (Studión en griego).
Consiguió a paz con l'emperador Carles Magno, reconoixendo-lo como basileus ("emperador"). Dimpués l'Imperio Bizantín recuperó Venecia. Permitió que os bulgaros saqueyasen bellas partitas de Macedonya y Tracia se lis encarará en a primavera de l'anyo 813. Miguel I Rangabé habió de combatir contra os bulgaros mes a man que os suyos predecesors, ya a man d'Andrianoplin y en os muros de Costantinoble.
Persiguió a los iconoclastas en as mugas norte y este de l'Imperio.
En l'anyo 813 os bulgaros lo redotoron a man de Versinikia y León V l'Armenio s'asentó en o trono en verano.
Miguel fue ninviato ta la isla de Proti como monche, on estió vivindo dica a suya muerte en l'anyo 845.
Categoría:Emperadors Bizantins Categoría:844 (muertes)