Eloi de Noyón estió orfebre, acunyador de moneda, ministro de finanzas d'o rei Dagoberto I y bispe d'a diocesi de Noyon. Debió d'estar naixiu arredol de l'anyo 588 de Chaptalac (Lemosín) y morió o 1 d'aviento de l'anyo 660. Como santo ye o patrón d'os orfebres, y de qui treballa o metal en cheneral, y i habió una confrairía d'archenters en Zaragoza dita "de Sant Eloi". María Isabel Falcón Pérez: Ordenanzas y otros documentos complementarios relativos a las Corporaciones de oficio en el reino de Aragón en la Edad Media. Volumen 28 de Fuentes históricas aragonesas. Institución Fernando el Católico. 1997

De profesión orfebre, se convertió en o monetario de Clotario II y dimpués trasorero de Dagoberto I, y en l'anyo 641 fue esleito bispe de Noyón, y como bispe fundó monesterios en París y de Solignac. Acullió a Santa Godoberta como moncha en Doyon. Treballó por 20 anyadas en a cristianización d'a población pagana de Flandres.

Referencias

Categoría:Bispes santos Categoría:Bispes de Noyon Categoría:Bispes de Francia Categoría:Santos anglicanos Categoría:Santos catolicos Categoría:Santos ortodoxos Categoría:Santos de Francia Categoría:660 (muertes)