Alarico I estió un sobirán d'os visigodos celebre por haber saqueyato Roma y haber contribuito a la descomposición de l'Imperio Romano d'Occident. Reino dende l'anyo 395 dica l'anyo 410.
Dimpués de prener o títol de rei diriche a los visigodos ta l'Epiro, con unas incursions de saqueyo por Tracia, Macedonya, Beocia, Focida y o Peloponiso con ciudaz como Corinto, Esparta, Argos y Megara, fue nombrato Magister militum de Iliria. Dende Iliria s'adreza enta Roma, pero ye aturato por Estilicón en Pollenza en l'anyo 402 y en Verona en l'anyo 403. A la muerte d'Estilicón asitia Roma, retirando-se con un tributo. Dimpués asitia a Honorio en a suya nueva capital Ravena.
En l'anyo 401 prene Roma, ye saqueyata y cremata, crebando con a ideya d'inviolabilidat d'esta ciudat, que por o menos levata ueito sieglos sin ser presa. Entre os presoners os visigodos se levoron a Gala Placidia chermanastra de l'emperador Honorio.
Dimpués Alarico se dirichió enta lo sud d'Italia, con a intención de pasar enta Africa, morindo en Cosenza.
Mencions en fuents aragonesas Ye mencionato en a "Cronica de Sant Chuan d'a Penya, en a Cronica de los Conquiridors y en "Historia contra los paganos":
Bibliografía Hermann Kinder y Werner Hilgemann. Atlas Historico Mundial. Ediciones Itsmo.
Categoría:Reis visigodos Categoría:410 (muertes)