Iste articlo tracta sobre o castiello d'o Elsón. Ta atros articlos que contienen «o Elsón» en ista Biquipedia, se veiga O Elsón (desambigación).
O castiello d'o Elsón ye un castiello d'Aragón que se troba en o lugar d'o Elsón, en o termin municipal de l'Aínsa-Sobrarbe, en a zona en sud de a comarca de Sobrarbe que se conoix como Viello Sobrarbe.
Se troba en o tozal que domina a población d'o Elsón, chusto dezaga d'a ilesia de Santa Olaria conforme se i puya. Por a suya posición, tiene envistas sobre toda a valle d'o Susía, por o que se suposa que debeba tener una función estratechica en a protección d'os intereses en a dita valle.
Arquitectura
O castiello o debantón en bel momento desconoixiu, anque bel autor como l'historiador Adolfo Castán han dau como valida la probable epoca de o reinau de Remiro I, «Castillo de Olsón» en CastillosDeAragon.es; consultada o 5 de septiembre de 2011. cuan que se nombró o primer tinent que se saba: Fortún Velázquez, en 1055.
Se troba en o punto mas altero d'un tozal que sinyorea o nuclio d'Elsón, de forma que, caso d'atacar-lo, os hostigadors hesen d'arremeter abant t'alto por cualsiquier d'os cuatro costaus.
Se conserva un perimetro de bels 15x15 metros d'enrunas de o que pudon estar os muros exteriors d'o recinto. En o recolón mas en sud-este ye a on se troba os solos muros que encara i ha en piet, con bels 2,05 metros d'altaria. En a resta d'o perimetro, o lienzo u bien ha desapareixiu en bels trozos u no se'n aguanta sique pocas fileras de piedras, en cheneral en muit mal estau.
As restas de a torre, que debeba estar de planta cuadrada, concaben una cambra baixa con teito de vuelta de canyón ta la cual se dentra por una portiecha con arco de meyo punto. «Castillo de Olsón» en a web de Patrimonio Cultural d'Aragón, d'o Gobierno de Aragón y Ibercaja; consultada o 5 de septiembre de 2011. Diz que os vecinos d'Elsón creyen que ixa cambra se fizo servir de presón en sieglos recients.
Historia
O primer tinent conoixiu ye Fortún Velázquez, que gubernó lo castiello dende 1055 dica 1074. Belatros tinents fuen Fortún Galíndz, Don Frontín de Bergua, y Pero de Sant Vicente (1178-1182).
En l'anyo 1083, Sancho Remíriz se trobó en o castiello de «Eleson» con don Raimundo Dalmacio, o bispe de Roda, ta concertar as condicions d'una paz en o conflicto que confrontaba a iste segundo con o bispe de Chaca. Tamién Don Remiro lo Monche vesitó lo castiello de «lo Elson» en 1135. En 1295 yera una propiedat directa d'o rei. «Castillo de Olsón»; consultada o 5 de septiembre de 2011.
Dende o sieglo XV apareix en os documentos como posesión d'os barons de Monclús, anque igual como pasó con o castiello de Trillo, en 1458 Chuan II ordenó que l'ocupasen as tropas reyals y deposasen a'l tinent que a par d'alavez i heba. Como tamién pasó con Trillo, dimpués d'ixo le'n vendión a Rodrigo de Rebolledo, que en contando con a simpatía d'o rei ostentó istes dos y belatros castiellos.
Imáchens
Se veiga tamién O Elsón (municipio) Mondot Chabierre d'o Elsón Belatras fortificacions en a redolada Castiello d'o Castellar Castiello de l'Arcusa Torre d'Escaniella Castiello de Sant Mitier Castiello d'Espluguiello Castiello d'a Zaba
Atros edificios singulars en a redolada Ilesia de Santa Olaria d'o Elsón Ilesia de Santa María de l'Asumpción de Castillón de Sobrarbe
Referencias
Vinclos externos
Categoría:Biens d'Intrés Cultural de Sobrarbe Elson, castiello d'o Elson, castiello d'o Elson Categoría:Molimentos d'o Elsón