Pa atros usos de tranca, se veiga tranca (desambigación). thumb|right|250px|Una tranca y tranquils en una puerta. A trancaCon a variant tranga ye una pieza de madera tallada y de prou largura pa entrascar-se a canto y canto d'una puerta, ya sía contra la paret con foratos (as tranqueras) u en bel suporte que se diz tranquil, pa que no se pueda ubrir. Una puerta que tiene mesa la tranca se diz que ye «trancada», y d'aquí viene o verbo «trancar» que tamién ye zarrar con clau.

A variant tranga ye un caso de sonorización de consonant xorda dezaga de consonant liquida y se documenta, por eixemplo, en aragonés belsetán BADIA i MARGARIT, Antoni. El Habla del Valle de Bielsa. Aladrada Ediciones. Zaragoza, 2015. y chistabín. MOTT, Brian L.. Diccionario etimológico chistabino-castellano castellano-chistabino. Institución «Fernando el Católico». Zaragoza, 2000. En Tella se diz «trangazo» LOZANO SIERRA, Chabier, Aspectos Lingüísticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca); Institución «Fernando el Católico» + Prensas Universitarias de Zaragoza + Gara d'Edizions. Zaragoza, 2010. por cuentas de «trancazo» a o golpe propinau con un tocho de madera.

Expresions

A puerta trancada, o diablo se'n torna: refrán que aconsella no parlar mal de denguno sin saber (Sobrarbe).

Notas

Referencias

Se veiga tamién Tranga. Ferrollo. Zarrapico.

Categoría:Zarrallos