right|thumb|250px|Sacra di San Michele, una d'as inspiracions de Jean-Jacques Annaud ta la cinta. right|thumb|250px|Castiello de Castel del Monte, inspiración ta l'aspecto exterior d'a biblioteca en a cinta. right|thumb|250px|Castiello de Molina d'Aragón, a on se rodoron bellas escenas. right|thumb|250px|Monesterio d'Eberbach, puesto a on se rodoron bellas escenas. Der Name der Rose (títol orichinal en alemán, en aragonés O nombre d'a rosa, estrenada en Aragón con o títol traduciu enta lo castellano de El nombre de la rosa) ye una co-producción italo-franco-alemanya de l'anyo 1986, una cinta d'intriga dramatica dirichida por Jean-Jacques Annaud seguntes un guión adaptau por Andrew Birkin, Gérard Brach, Howard Franklin y Alain Godard basau en a novela Il nome della rosa, d'Umberto Eco, qui revisó y aprobó lo texto d'o guión. A dirección de fotografía d'a cinta ye un treballo de l'iatlián Tonino Delli Colli y la suya Banda Sonora Orichinal, de James Horner, con participación en os principals papels d'os actors Sean Connery, F. Murray Abraham, Feodor Chaliapin Jr., William Hickey, Michael Lonsdale, Ron Perlman, Christian Slater y Valentina Vargas. Producioron a cinta Bernd Eichinger y Bernd Schaefers ta las productoras ZDF, France 3 Cinema, RAI, Neue Constantin Film, Les Films De Ariane, Acteurs Auteurs Associés, Cristaldi Film y Nelson Entertainment.

Ambientada en una hipotetica abadía d'a Orden de Sant Benedet en a Italia d'o sieglo XIV, la cinta se rodó en os estudios de Cinecittà en Roma, estando rodadas as suyas escenas exteriors en bellas localidaz d'os Abruzos en Italia y en o monesterio d'Eberbach en o Rheingau en Hesse (Alemanya) y en o castiello de Molina d'Aragón en Molina d'Aragón, en a provincia de Guadalachara (Espanya).

Umberto Eco supervisió l'adaptación d'a suya obra y se mostró satisfeito, pero cal destacar que lo guión d'a cinta s'estrima d'os aspectos mas propiament historico-politicos y relichiosos d'a novela y, por contra, introduz elementos que no yeran en a obra orichinal, como la trama con as relacions entre Adso de Melk y una campesina de l'abadía. Ixo ye explicitament indicau en l'inicio d'a cinta, cuan s'indica que se tracta de: Un palimpsesto d'a novela d'Umberto Eco.

Se tracta d'una cinta con cuantos premios y nominacions, en podendo-se destacar entre éls dos Premios BAFTA en a suya 41ena edición (Millor Actor y Millor Maquillache y Peluquería); un Premio César en a suya 12ena edición (Millor Cinta Forana) y cinco Premios David de Donatello en a suya 32ena edición (Millor Productor, Millor Dirección de Fotografía, Millor Escenografo, Millor Vestuario y Premio David René Clair) amás d'una nominación a lo Millor Montache.

Argumento Dos monches d'a orden de Sant Francisco, Guillén de Baskerville (una referencia a The Hound of the Baskervilles d'Arthur Conan Doyle) y lo suyo acolito Adso de Melk, plegan en una abadía d'a orden de Sant Benedet a on Guillén ha de fer parte d'una delegación franciscana que debe reunir-se con ninviaus d'o Papa, en bel meyo d'a polemica con os franciscanos espirituals y los sectors tradicionals d'a Ilesia Catolica en rematar a rebelión d'os fraticelli. En plegar, troban que un d'os monches ha estau asasinau y Guillén, qui heba estau inquisidor en aplicando los mas modernos metodos filosoficos de Roger Bacon y Guillén d'Ockham, recibe de l'abat d'o monesterio la petición d'investigar os feitos.

Se tracta d'una abadía con una gran biblioteca a on i treballan monches de todo l'universo conoixiu en copiando textos, un d'os mas famosos scriptorium medievals, y bien luego Guillén descubre que muitos monches tienen cosas que amagar. Poquet a poquet se succeden mas asasinatos y poquet a poquet Guillén plega en a conclusión de que toz ixos asasinatos son connectaus con bel libro d'a biblioteca que se troba en un sector restrinchiu y prohibiu y a lo cual l'abat no li permite dentrar. Guillén tien una baralla dialectica con un monche castellano, Chorche de Burgos, qui considera que la risa ye negativa en fer que l'hombre pierda lo suyo temor enta l'infierno, y que parixe estar un controlador u guardián de toz os monches de l'abadía. Pero los crímens se succeden y s'amana lo día en que ha de plegar la delegación papal, d'a cual fa parte Bernat Gui, un atro inquisidor enemigo de Gullén.

Elenco Der Name der Rose en Internet Movie Database. Actor Papel Notas Sean Connery Guillén de Baskerville Christian Slater Adso de Melk Helmut Qualtinger Remigio de Varagine Elya Baskin Severino Michael Lonsdale Abat Volker Prechtel Malaquías Feodor Chaliapin Jr. Chorche de Burgos William Hickey Ubertino de Casale Michael Habeck Berenguer Urs Althaus Venancio Valentina Vargas Mesacha campesina Ron Perlman Salvador Leopoldo Trieste Miguel de Cesena Franco Valobra Cheronimo de Kaffa Vernon Dobtcheff Hugo de Newcastle Donald O'Brien Pero d'Asís Andrew Birkin Cutberto de Winchester F. Murray Abraham Bernat Gui Lucien Bodard Cardenal Bertrand Peter Berling Chuan d'Anneaux Pete Lancaster Bispe d'Arborea Dwight Weist Narrador (voz d'Also d'anciano) Franco Adducci Monche Niko Brücher Monche Aristide Caporale Monche Fabio Carfora Monche Peter Clös Monche Mario Diano Monche Fabrizio Fontana Monche Rolando Fucili Monche Valerio Isidori Monche Luigi Leoni Monche Armando Marra Monche Maurizio Mauri Monche Ludger Pistor Monche Francesco Scali Monche Maria Tedeschi Monche Andrea Tilli Monche Ennio Lollainni Cochinero Emil Feist Cochinero Francesco Maselli Cochinero Renato Nebolini Cochinero Antonio Cetta Campesín Franco Covielleo Campesín Daniele Ferretti Campesín Sabatino Gennardo Campesín Luciano Invidia Campesín Mauro Leoni Campesín Massimiliano Scarpa Campesín Umberto Zuanelli Campesín Mark Bellinghaus Novicio de Chorche David Furtwaengler Novicio Patric Kreuzer Novicio Kim Rossi Stuart Novicio Lars Bodin-Jorgensen Adelmo Franco Diogene Miembro d'a legación papal Giordano Falzoni Miembro d'a legación papal Eckehard Koch Miembro d'a legación papal Gina Poli Miembro d'a legación papal Gianni Rizzo Miembro d'a legación papal Lothar Schönbrodt Miembro d'a legación papal Vittorio Zarfati Miembro d'a legación papal Carlo Bianchino Guardia d'a delegación papal Eugenio Bonardi Guardia d'a Inquisición Pietro Ceccarelli Guardia d'a Inquisición Franco Marino Guardia d'a Inquisición Hans Schödel Guardia d'a Inquisición Peter Welz Nero Alberto Capone Verdugo Gaston Bonheur Monche No acreditau Franco Pistoni Monche No acreditau

Rodache Cuan Umberto Eco publicó en Italia en 1980 a suya novela Il nombre della rosa, Jean-Jacques Annaud se trobó seduciu por o libro y consideró que nomás que él yera la persona adecuada ta fer-ne una adaptación cinematografica y dirichir una cinta basada en a novela, plegando finalment a convencer a l'autor. Dimpués de contar con l'autorización d'Eco, Annaud demandó financiación a lo productor alemán Bernd Eichinger, ta dimpués contractar a cuantos guionistas ta fer lo laborioso treballo d'adaptación.

Jean-Jacques Annaud s'implicó en o rodache d'a cinta, dedicando cuatro anyadas a la preparación d'a cinta, viachando por Europa y Estaus Unius en buscando obtener un elenco multietnico d'actors que li permitise ambientar millor la cinta en un hipotetico monesterio a on bi acudisen monches de todas las nacions. Cuan se li proposó que Guillén de Baskerville l'interpretase Sean Connery en primeras se resistió; d'una man porque en ixas envueltas la carrera de Connery se trobaba en horas baixas, d'atra man en considerar que con a referencia a Sherlock Holmes d'o nombre d'o personache ya bi heba en a cinta suficient presencia de detectives como ta adhibir-ie a un actor marcau por o suyo pasau interpretando en bellas cintas a James Bond. Finalment, se decidió por Connery en no trobar garra atro actor que li convencise en a suya interpretación como li convenció la de Connery; tanimientres, Umberto Eco inicialment no yera pas convenciu y la productora Columbia Pictures albandonó lo prochecto en considerar que la carrera de Connery no se trobaba pas en o suyo millor momento.

Ta lo papel d'Adso de Melk Annaud se decidió por Christian Slater dimpués d'una audición a gran escala d'adolescents; influyó lo feito de que Mary Jo Slater, la mai de Christian, yera una destacada directora de cásting y colaboró con su fillo en a preparación d'o papel. Ta las escenas de sexo con a campesina (Christian no teneba so que 15 anyadas y l'actriz chilena Valentina Vargas 21) Annaud deixó que Valentina conducise ella mesma la escena y, amás, no li dicioron a Christian en qué iba a consistir la escena ta obtener d'os actors una interpretación mas autentica.

Muitos d'os elementos de decoración d'a cinta (incluyindo-ie los manuscritos que aparixen) se construyioron especificament ta la cinta y la suya calidat yera muit alta; de feito belluns d'ixos elementos fuoron robaus mientres o rodache.

La cinta se rodó ta las escenas interiors en os estudios de Cinecittà en Roma, estando rodadas as suyas escenas exteriors en a suya mayor parte en un decorau exterior construyiu en un pueyo amás de Roma (y que se convertió en lo decorau exterior mas gran construyiu en Europa dende Cleopatra en 1963) per tamién se rodoron escenas en bellas localidaz d'a provincia de L'Aquila en os Abruzos en Italia, en o monesterio d'Eberbach en o Rheingau en Hesse (Alemanya) y en o castiello de Molina d'Aragón en Molina d'Aragón, en a provincia de Guadalachara (Espanya).

Premios {|class="wikitable" style="font-size: 90%;"

! style="background:#ABD2D0;" | Premio ! style="background:#ABD2D0;" | Calendata ! style="background:#ABD2D0;" | Edición ! style="background:#ABD2D0;" | Categoría ! style="background:#ABD2D0;" | Premiau ! style="background:#ABD2D0;" | Notas

| rowspan=1|Premios César | 1987 | 12ena edición | César a la Millor Cinta Forana | Der Name der Rose

| rowspan=2|Premios BAFTA Premios BAFTA 1988 en a pachina web de l'Academia Britanica d'as Artes d'o Cine y d'a Televisión. | 1988 | 41ena edición | BAFTA a lo Millor Actor | Sean Connery

| 1987 | 41ena edición | BAFTA a lo Millor Maquillache y Peluquería | Hasso von Hugo

| rowspan=6|Premios David de Donatello | 1987 | 32ena edición | David de Donatello a lo Millor Productor | Franco Cristaldi y Bernd Eichinger

| 1987 | 32ena edición | David de Donatello a la Millor Dirección de Fotografía | Tonino Delli Colli

| 1987 | 32ena edición | David de Donatello a lo Millor Escenografo | Dante Ferretti

| 1987 | 32ena edición | David de Donatello a lo Millor Vestuario | Gabriella Pescucci

| 1987 | 32ena edición | David René Clair | Jean-Jacques Annaud

| 1987 | 32ena edición | Nominada a lo David de Donatello a lo Millor Montache | Jane Seitz

| rowspan=3|Deutscher Filmpreis | 1987 | 37ena edición | Deutscher Filmpreis a lo Millor Actor | Sean Connery

| 1987 | 37ena edición | Deutscher Filmpreis a lo Millor Disenyo de Producción | Dante Ferretti

| 1987 | 37ena edición | Nominada a lo Deutscher Filmpreis a la Millor Cinta'| Der Name der Rose|

Critica Encara que Der Name der Rose obtenió muito exito de publico en Alemanya en estrenar-se, en Estaus Unius obtenió un recaudo muit discreto en taquilla, salvando-se por a suya buena acceptación en atros países europeus como Espanya, Francia u Italia.

Seguntes o critico Roger Ebert: The Name Of The Rose en RogerEbert.com.

En Italia la critica cinematografica d'o paós no aculló masiau bien a cinta. Mesmo un d'os diarios italianos titulaba la suya critica d'a cinta como "Gran libro, insignificant cinta". Juan Arias: "El nombre de la rosa" disgustó a la crítica cinemátográfica italiana, en El País.

En Time Out afirmaban que: The Name Of The Rose en Time Out.

En 2011 Umberto Eco, entrevistau por Stephen Moss ta The Guardian, afirmó que: Umberto Eco: "People are tired of simple things. They want to be challenged", en The Guardian.