Llorts ye un lugar d'o Prencipau d'Andorra situau en a parroquia d'Ordino. Llorts en Gran Enciclopedia Catalana. En l'anyo 2017 teneba 179 habitants. Población por lugar. Departamento d'Estatistica d'Andorra.
Cheografía Con l'antigo Hostal del Vilaró, ye a bels tres kilometros de La Cortinada, en una enampladura d'a val a on confluyen a ribera de l'Angonella que baixa d'os estanyos d'iste nombre (accessibles por un camín acosterau que sale d'o lugar) y, por o costau d'os picos de Casamanya, a ribera de Coma Obaga u Estreta. Ye a 1.430 m d'altaria y o lugarón forma un nuclio compacto de viellas cases (145 habitants en 2009) arredol d'a suya ilesieta de piedra de losa con un campanal d'espadanya dencima. Tien un notable retablo barroc protechiu por una solida reixa de fierro. Llorts se troba rodiau de tierras ferruchinosas, que tinyén trozos d'os suyos campos y carretera y mesmo bels rianchons. Ye famosa a font del Ferro, que naixe en una espelunga amán d'o lugar, y a font Roja. Gran Geografia Comarcal de Catalunya v. XVI, pach. 374. (ISBN|84-85194-54-3)
A mina de fierro de Llorts se situa en a salida d'o lugar en dirección enta El Serrat.
Toponimia Ye un toponimo d'orichen basco, a partir de iurte, que quiere decir chustament 'lurte' LLORTS: Onomasticon Cataloniae. Joan Coromines. vol. VII. Barcelona: Curial Edicions Catalanes, 1997, p. 101. ISBN 84-7256-331-6. y que describe fidelment o lugar, situau chustament baixo un puesto anomenat Prat dels Allaus (literalment "Prau d'os Lurtes"). A naturaleza d'o terreno fa que istos fenomens se i produzcan de cabo cuan: un d'istos lurtes, de tierra y roca, se'n levó en una ocasión una capiella. En a redolada se troba tamién o toponimo Solà de l'Allau (literalment "Solano d'o Lurte"). "Arrels d'Andorra. Prehistòria d'Andorra a través dels noms de lloc". Noms dels nuclis urbans. Llorts, el. Manuel Anglada i Ferran. Editorial Andorra. Andorra la Vella, 1993. Pach. 255.
Referencias
Categoría:Localidaz d'Andorra