Alemaña (), oficialmente República Federal d'Alemaña, ye un país d'Europa central que forma parte de la Xunión Europea. Llenda pel norte col mar del Norte, Dinamarca y el mar Bálticu; al este con Polonia y la República Checa; al sur con Austria y Suiza, y al oeste con Francia, Luxemburgu, Bélxica y los Países Baxos. El territoriu d'Alemaña abarca 357.021 km² y tien un clima templáu. Con más de 82 millones d'habitantes, representa la mayor población ente los estaos miembros de la Xunión Europea y ye'l llar del tercer mayor grupu d'emigrantes internacionales.
Les pallabres alemán y Alemaña provienen del llatín y yeren utilizaes na antigüedá polos romanos pa nomar a los alamanes —nun ye lo mesmo qu'alemanes—, el pueblu xermánicu más averáu al territoriu del Imperiu Romanu. D'ehí foi usada pa nomar al país enteru. Amás d'alemán, ta tamién espardíu l'usu del xentiliciu xermanu, deriváu del nome con que los romanos se referíen a les tribus non romanes de la fastera central d'Europa, territoriu al que llamaben Xermaña. Dende'l sieglu X, los territorios alemanes formaron una parte central del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu qu'avagó hasta 1806. A lo llargo del sieglu XVI, les rexones del norte del país convirtiéronse nel centru de la Reforma Protestante. Como un modernu estáu-nación, el país foi mecío en mediu de la Guerra franco-prusiana en 1871. Tres la Segunda Guerra Mundial, xebró en dos estaos a lo llargo de les llinies d'ocupación aliaes en 1949 pero reunificóse de nuevu en 1990. Foi miembru fundador de la Comunidá Europea (1957), que se convirtió na Xunión Europea en 1993. Ye parte de la zona Schengen y adoptó la moneda común europea, l'euru, en 1999.
Ye una república parllamentaria federal de selce estaos (Bundesländer). La capital y ciudá más grande ye Berlín. Ye miembru de les Naciones Xuníes, la OTAN, el G8, les naciones G4, y firmó'l Protocolu de Kioto. Ye la tercer mayor economía mundial en cuantes al PIB nominal, la primera d'Europa, y el mayor esportador de mercancíes del mundu en 2007. En términos absolutos, asigna'l segundu mayor presupuestu añal de l'ayuda al desendolcu nel mundu, mientres que los sos gastos militares ocuparon el sestu llugar. El país desendolcó un altu nivel de vida y afitó un sistema completu de seguridá social. Tien una posición clave nes decisiones europees y caltién una estrecha rellación con delles asociaciones a nivel mundial. Ye reconocida como xefa nos sectores científicu y teunolóxicu.
Historia
Enantes del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu
right|200px|Alemaña Occidental y Oriental.
Camiéntase que la etnoxénesis de les tribus xermániques prodúxose na Edá del Bronce nórdica, o, como más llueu, na Edá del Fierro prerromana. Dende'l sur d'Escandinavia y el norte d'Alemaña, les tribus entamaron el so espardimientu al sur, este y oeste nel sieglu I e.C., entrando en contautu coles tribus celtes de la Galia, asina como Irán, el Bálticu, y les tribus eslaves del Este d'Europa. Poco se conoz sobre la historia temprana de los pueblos xermánicos, sacantes lo conocío al traviés de les sos interaiciones col Imperiu Romanu y los rexistros de xacees arqueolóxiques.
Mientres el reinu de César Augusto, los xermanos familiarizáronse coles táutiques de griesca romanes, calteniendo al tiempu la so identidá tribal. En 9 e.C., trés lexones romanes dirixíes por Varo foron derrotaes polos Queruscos y el so líder Arminio na Batalla de la viesca de Teutoburgu. Poro, l'Alemaña moderna, no que cinca al Rin y el Danubiu, caltúvose fuera del Imperiu Romanu. Na dómina de Tácito, tribus xermániques asitiaron a lo llargo del Rin y el Danubiu, ocupando la mayor parte de la zona moderna d'Alemaña. Nel sieglu III vio'l xurdimientu d'un gran númberu de tribus xermániques del Oeste: Alamanes, Francos, Chatti, Saxones, Frisones, y Turinxos. Nesi momentu estos pueblos entamaron el periodu de les grandes migraciones que duró dellos sieglos.
Sacru Imperiu Romanu Xermánicu (962-1806)
L'imperiu medieval remanecía d'una xebra del Imperiu Carolinxu en 843, fundáu por Carlomagnu en 800, y esistió n'estremaes formes, hasta 1806, el so territoriu espardíase dende'l ríu Eider nel norte hasta la costa mediterránea nel sur.
Lo alemán ye un sentimientu de pertencia a la nación alemana, esistente dende hai más de mil años, anque'l país agora nomáu Alemaña foi xunificáu en 1871 en Versalles, cuando l'imperiu encabezáu por Prusia foi constituíu. Alemaña formó un imperiu, el segundu Reich alemán. Reich ye la torna alemana d'imperiu, anque que pue tamién significar reinu.
Tres la Segunda Guerra Mundial tuvo xebrada en dos partes, lo cual tien el so raigañu na partición en cuatro alministraciones subordinaes a los Estaos Xuníos d'América, Reinu Xuníu, Francia (que van formar na Alemaña Occidental, la República Federal d'Alemaña) y la XRSS (que formaría nel territoriu de l'Alemaña Oriental, la República Democrática Alemana).
Xeografía left|thumb|Semeya de Heidelberg.
Xeografía física Alemaña espárdese dende los Alpes nel sur col so puntu más altu, la Zugspitze, hasta les costes de la Mar del Norte y Báltica nel norte. Nel centru'l país asítiense los valles del Rin y los montes y viesques del Hunsrück, Taunus y Thüringer Wald.
Los ríos principales son el Rin, el Danubiu, l'Elba, el Menu y el Neckar.
Xeografía política El país ta dividíu en 16 estaos federaos o "Bundesländer".
Estáu Capital N'alemánBaden-WürttembergStuttgartBaden-WürttembergStuttgartBaxa SaxoniaHannoverNiedersachsenHannoverBavieraMúnicBayernMünchenBerlínCiudá-EstáuBerlinStadtstaatBrandemburguPotsdamBrandenburgPotsdamBremen (estáu) (inclúi Bremerhaven)BremenBremenBremenHamburguCiudá-EstáuHamburgStadtstaatHesseWiesbadenHessenWiesbadenMecklemburgu-Pomerania Occidental SchwerinMecklenburg-VorpommernSchwerinRenania del Norte-WestfaliaDüsseldorfNordrhein-WestfalenDüsseldorfRenania-PalatináuMainzRheinland-PfalzMainzSarreSaarbrückenSaarlandSaarbrückenSaxoniaDresdeSachsenDresdenSaxonia-AnhaltMagdeburguSachsen-AnhaltMagdeburgSchleswig-HolsteinKielSchleswig-HolsteinKielTurinxaErfurtThüringenErfurt
Gobiernu
thumb|250px|Edificiu del Reichstag, llar del Bundestag alemán. thumb|180px|Christian Wulff, Presidente d'Alemaña.
Ye una república federal, democrático-representativa y parllamentaria. El sistema políticu alemán opera baxo un marcu establecíu na Constitución de 1949 conocíu como la Grundgesetz (Llei Fundamental). Al llamar el documentu Grundgesetz, en cuenta de Verfassung (constitución), los autores espresaron la intención de que sería sustituyíu por una constitución afecha una vegada qu'Alemaña foi reunificada como un estáu. Les enmiendes a la Grundgesetz xeneralmente riquen una mayoría de dos tercios de dambes cámares del parllamentu; los artículos que garanticen los derechos fundamentales, la dixebra de poderes, la estructura federal, y el derechu d'aguantar a los intentos de derrocar la constitución son valederos en perpetuidá y nun pueden ser modificaos.Article 79 of the Grundgesetz (German) Bundesministerium der Justiz. Retrieved 2008, 12-07. Magar que la intención d'entamu yera otra, la Grundgesetz tien vixencia dempués de la reunificación alemana en 1990, anque con dellos cambeos.
El Bundeskanzler (Canciller Federal), anguaño Angela Merkel, ye'l xefe de gobiernu y exerz el poder executivu, semeyante al papel d'un Primer Ministru n'otres democracies parllamentaries. El poder llexislativu recae nel parllamentu compuestu pol Bundestag (Dieta Federal) y el Bundesrat (Conseyu Federal), qu'en xunto formen un únicu tipu d'órganu llexislativu. El Bundestag ye escoyíu pente medies d'eleiciones direutes respetuoses de la representación proporcional. Los miembros del Bundesrat representen a los gobiernos de los dieciséis estaos federales y son miembros de los gabinetes d'estáu. Los respeutivos gobiernos estatales tienen el derechu de nomar y remover a los sos unviaos en cualesquier momentu.
Dende 1949, el sistema de partíos tuvo apoderáu pola Unión Demócrata Cristiana (CDU) y el Partíu Socialdemócrata d'Alemaña (SPD), anque los partíos más pequeños, como'l Partíu Democráticu Llibre (FDP, que tuvo miembros nel Bundestag dende 1949) y l'Alianza 90/Los Verdes (Die Grünen, que controló escaños nel Parllamentu dende 1983) desempeñaron tamién un papel importante.Christian Democratic Union/Christian Social Union U.S. Library of Congress. Retrieved 2006, 12-07.
El xefe d'Estáu alemán ye'l Bundespräsident (presidente), escoyíu pola Bundesversammlung (convención federal), una institución integrada polos miembros del Bundestag y un númberu igual de delegaos estatales. El segundu funcionariu alemán más altu nel orde de precedencia ye'l Bundestagspräsident (presidente del Bundestag), que ye escoyíu pol Bundestag, siendo responsable de supervisar les sesiones del cuerpu. El terceru, y más altu oficial de la Xefatura de gobiernu ye'l Canciller, que ye designáu pol Bundespräsident dempués de ser escoyíu pol Bundestag. El Canciller puede remover de manera constructiva al traviés d'una moción de non enfotu por parte del Bundestag, onde al empar escuéyese a un socesor.
Rellaciones esteriores thumb|200px|Frank-Walter Steinmeier, Ministru Federal d'Asuntos Esteriores.(Presidente del CUE, 1ᵉʳ sem. de 2007).
Xunión Europea Nel planu de la Xunión Europea, cuenta cola representación más numberosa nel Parllamentu Européu, en virtú de la so condición de país más pobláu de la Xunión; amás, l'alemán Hans-Gert Pöttering ye'l Presidente del Parllamentu Européu y Günter Verheugen ye ún de los vicepresidentes de la Comisión Europea pal periodu 2004-2009.La Presidencia alemana del Conseyu de la Xunión Europea, nel primer semestre de 2007, tuvo enmarcada dientro del sistema d'alministración rotativa de dicha institución. Foi la docena ocasión qu'Alemaña asume la Presidencia dende que s'empecipiara esti procesu en 1958. La vegada anterior foi mientres el primer semestre de 1999 baxo la presidencia de Joschka Fischer. Como ye habitual, anque'l xefe de gobiernu d'Alemaña ye Angela Merkel, foi Frank-Walter Steinmeier el Ministru Federal de Rellaciones Esteriores el que ofició como Presidente del Conseyu de la Xunión Europea. Ente los aspeutos más destacaos d'esta Presidencia tuvieron l'alcuerdu sobro'l usu del 20% d'enerxíes anovables na XE pal 2020,Oxetivu venceyante 20% uso enerxíes anovables 2020 según la redaición de la Declaración de Berlín, pero'l mayor llogru foi l'alcuerdu que dio aniciu al Tratáu européu de Lisboa.
Fuercies Armaes
thumb|200px|Soldaos alemanes mientres un exerciciu en Bosnia y Herzegovina.Les fuercies armaes reciben el nome de Bundeswehr; compuestes pol Exércitu (Heer), la Fuercia Naval (Deutsche Marine), la Fuercia Aérea (Luftwaffe), los servicios médicos centrales y los cañes del comandu de l'ayuda de serviciu común. En tiempu de paz, la Bundeswehr ye ordenáu pol Ministru de Defensa y el Canciller, el qu'amás ye comandante en xefe cuando'l país ta nel estáu de guerra. El serviciu militar obligáu dura nueve meses y el gobiernu destina'l 1,6% del PIB pa la defensa nacional. Pol so altu grau de desarrollu teunolóxicu civil nel ámbitu de la Inxeniería nuclear y aeroespacial, ye capaz de desenvolver armes nucleares si'l so gobiernu decídelo. El so industria militar produz armes que van dende tanques, aviones y vehículos blindaos, hasta artillería, submarinos y barcos de combate. La mayoría de les armes son manufacturadas pa la Fuercia Armada Federal o pa los aliaos na OTAN.Según l'artículu 24 GG Alemaña puede llindase nel so soberanía pa caltener la paz europea o mundial y trabayar en xunto con una organización internacional. Alemaña forma parte de la OTAN y como tala participó n'Afganistán, Kosovu y na Segunda Guerra del Golfu, ente otres. Amás, al par de la Xunión Europea trabayó pola paz en Darfur.
Derechu thumb|200px|Oficial de la policía de Hamburgu.