El Reinu de Llión (n'asturianu medieval nomáu Regno de Lleon, Lleom, Lejione, ente otres variantes) foi ún de los reinos medievales de la península Ibérica, socesor del antiguu Reinu d'Asturies, que tuvo un papel protagonista na conquista cristiana de la Península Ibérica y formación de los socesivos reinos cristianos del occidente peninsular.
Reis de Llión
Dinastía astur-lleonesa García I (910 - 914) Ordoñu II (914 - 924) Fruela II (924 - 925) Alfonso Froilaz (925) Alfonsu IV (925 - 931) Ramiru II (931 - 951) Ordoñu III (951 - 956) Sanchu I (956 - 958) y (960 – 966) Ordoñu IV (958 - 960) Ramiru III (960 - 984) Bermudu II (984 - 999) Alfonsu V (999 - 1028) Bermudu III (1028 - 1037)
Dinastía navarra: primer xunión de Llión y Castiella Fernandu I (1037 - 1065)
Dinastía navarra: reis privativos Alfonsu VI (1065 - 1071 y 1072 - 1109) Sanchu II (1072) Urraca I (1109 - 1126)
Casa de Borgoña Alfonsu VII (1126 - 1157) Fernandu II (1157 - 1188) Alfonsu IX (1188 - 1230) Xuan (1296 - 1301)JUAN JOSÉ SÁNCHEZ BADIOLA Tierras de León, nᵘ114, 2002, páxs. 73-94 Autoproclamáu Rei de Llión, Galicia y Sevilla en 1296, gobierna'l territoriu de xeitu independiente hasta entregar la Corona lleonesa a Fernandu IV.
Emperadores lleoneses Esti títulu adoptárase de magar el sieglu X polos monarques lleoneses, como espresión duna idea hespánica xunitaria, qu'implicaba la supremacía política de Llión énte los demás reinos peninsulares que taben encadarmándose. Los reis lleoneses aspiraron a restaurar l'estáu hispanogodu, creyéndose herederos direchos del últimu monarca visigodu, Don Rodrigo. Yá nes Asturies del sieglu IX tuvo aceutación la idea imperial, especialmente baxo'l reináu d'Alfonsu III, llamáu magnus imperator o imperator noster.
Ordoñu II (imperator legionense), Ramiru II (magnus basileus), Ramiru III, Alfonsu V, Bermudu III y Sanchu III el Mayor de Navarra, (esti últimu tres heriedar Castiella y Llión), adoptaron el títulu d'emperador.
Fernandu I foi nomáu rex imperator, y Alfonsu VI de Llión llegó a titulase Imperator totius Hispaniae. Escontra 1135, Alfonsu VII foi coronáu solemnemente emperador en Llión. Ente los sos vasallos cuntábense los reis d'Aragón, Navarra y Portugal, el conde de Barcelona y dellos monarques musulmanes, que a la muerte del Emperador, refugaron la teórica supremacía política del títulu.
Ver tamién Rexón de Llión Castiella y Llión
Referencies
Enllaces esternos Reinu de Llión Especial del Diario de León
Estáu predecesor:Reinu d'Asturies 718 – 925Reinu de Llión910 – 1230Estáu socesor:Corona de Castiella y de Llión 1230 – 1479
*