Attila spadiceus, ye un pequeñu paseriforme na familia Tyrannidae. Habita dende'l noroeste de Méxicu hasta l'oeste d'Ecuador, Bolivia, el sureste de Brasil y en Trinidá.
Descripción Spidaceus Atila ye un cazamoscas tiranu grande con una cabeza grande, picu ganchudu y escontra riba llixeramente y la postura arguta. Mide ente 18 y 19 cm de llargu y pesa 1,4 tomes (40 g). La cabeza ye de color verde oliva enllordiáu de negru, el llombu ye de color castañu o oliva, el llombu mariellu brillante y la cola marrón. Les ales son de color marrón escuru con dos barras pálides nes ales y puntes de plumes pálides. El pechu ablancazáu o mariellu. El mariellu del pechu ye variable dende más claru hasta mariellu escuro. El banduyu ye de color blancu y más amarellentáu cerca de la cola. L'iris ye de color coloráu. Los sexos son similares, pero les aves nueves tienen una corona canela con flecos y güeyos marrones.
El plumaxe ye bien variable, pero les barres marielles nes ales ayuden a estremalo d'otres especies nel xéneru.
Cantar Los sos cantares inclúin un fuerte gritíu y un quejumbroso llamáu. Nun se mueve al cantar, asina que pue ser malo de visualizar.
Les aves de Centro América tienen una llixera diferencia na so estructura de cantar y tamién tienden escontra la más llixera ocre, plumaxe independiente de la Regla de Gloger, dacuando son clasificaos como Attila flammulatus. El so cantar carauterístico al alba foi analizada en detalle: tien un númberu bien variable de xiblíos que puede aportar a weery'vos, y con frecuencia termina nun ápiz-Woo, una máquina d'estructura bien complexa foi creada p'asemeyar el so cantar. Sicasí, por cuenta de la variable de cantares precísense más datos primero que la división téunicamente plausible pueda ser aceptada. La AOU abstúvose hasta la fecha de reconocela formalmente.
Hábitat Vive nel dosel y nos cantos del monte húmedu, nel monte de galería y nos plantíos de banana y cacáu, hasta los 2.000 m d'altitú.
Alimentación Casen inseutos y arácnidos, aprovechando dacuando les preses qu'escapen de les formigues. Peracaben tamién bayes y granes.
Reproducción Constrúin niales con raigaños y con raquis de fueyes, n'epífites, retueyos o raigaños tablares, ente los 0,8 y 3 m d'altor. La fema pon ente 3 y 4 güevos blancucios, rosaos o amarellentaos con mancha color castañu, acoloratáu o lila.
Referencies
(2007): The potential of fruiting trees to enhance converted habitats for migrating birds in southern Mexico. Bird Conservation International 17(1): 45-61. PDF fulltext (1986): Birds of Colombia: 506. Princeton University Press. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, London. (2005): First documentation of combinatorial song syntax in a suboscine passerine species. Condor 107(4): 765-774. PDF fulltext (1989): A guide to the birds of Costa Rica. Comistock, Ithaca. (2002): New and noteworthy bird records from the east slope of the Andes of Colombia. Caldasia 24(1): 157-189. PDF fulltext
Enllaces esternos Attila spadiceus (Gmelin, 1789) Atila lomiamarilla Especies de Costa Rica. INBio. Capitão-de-saíra-amarelo Wiki Aves. Bright-rumped Attila videos on the Internet Bird Collection Bright-rumped Attila photo gallery VIREO Photo-High Res ; Article tropicalbirding Photo-High Res ; Article cayaya-birding Page 1 ; Page 0
spadiceus Categoría:Aves del Neotrópicu Categoría:Aves d'América Central Categoría:Aves d'América del Sur Categoría:Animales descritos en 1789 Categoría:TBSpecies