Anthoxanthum odoratum ye una planta ornamental de la familia de les gramínees.
Descripción thumb|240px|pelos de la vaina. Perenne, pequeña, hispida, fragante (cumarines CAS Nr 89957-44-8), cespitosa. Tarmos erectos, 10 - 60 (- 80) cm altu. Lamina endolcada cuando mozu, anchu (3 - 5 mm). Lígula bastante llarga, aguda, de cutiu motuda de púrpura. Aurícules tresformaes en pelos alcontraos nel estremu de la vaina. Panicular, 3 - 7 (- 10) cm alto, más o menos compacta y entós espiciforme. Espiquillas con una única flor fértil y 2 maneres rudimentaries. Glumas hispidas o glabres. Lema aquillada thumb|240px|Ilustración de Thomé "Flora von Deutschland". thumb|240px|detalle de la espiguilla.
Distribución endémica d'Europa, Asia templada y Norte d'África. Fízose subcosmopolita nes rexones templaes.
Reconócense siquier dos subespecies: A. odoratum odoratum y A. odoratum alpinum (Á. Löve & D. Löve)Tzvelev
1a. Pedicelos y glumas pubescentes ..........subsp. odoratum 1b. Pedicelos y glumas glabros...... subsp. alpinumChinese plant names
Propiedaes melecinales Tola planta contién cumarina una vegada ensugada, lo que-y da'l golor a vainilla, poro, utilízase pa sazonar los tés. Contién dicumarol, un antagonista de la vitamina K que puede causar hemorraxes graves.
Tola planta ye sedante y antiinflamatoria. Tamién ye utilizada pa resolver los problemes rellacionaos cola insuficiencia venosa y los edemes na circulación capilar.
Principios activos: Cumarina
Indicaciones: Emoliente, nutritivu.
Taxonomía Anthoxanthum odoratum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 28. 1753. Etimoloxía
Anthoxanthum: nome xenéricu que provién del griegu "anthos": "flor" y "xantho": "mariellu", n'alusión a les sos flores marielles dempués del floriamientu.
odoratum: epítetu llatín que significa "golor", referir al golor a cumarina depués de curada. Sinónimos Anthoxanthum alpinum Schur Anthoxanthum asperum W.Mann ex Opiz Anthoxanthum maderense H.Teppner Anthoxanthum nebrodense Lojac Anthoxanthum ovatum var. montanum Asch. & Graebn. Anthoxanthum ovatum var. strictum Asch. & Graebn. Anthoxanthum ovatum var. tenerum Asch. & Graebn. Anthoxanthum pauciflorum Adamovic Anthoxanthum pilosum Döll Anthoxanthum sommierianum Ricci Anthoxanthum villosum Dumort. Phalaris ciliata Pourr. Xanthonanthos odoratus (L.) St.-Lag.Sinónimos en Tela Botánico en PlantList subsp. alpinum (Á. Löve & D. Löve) Tzvelev Anthoxanthum alpinum Á. Löve & D. Löve subsp. nipponicum (Honda) Tzvelev Anthoxanthum nipponicum Honda
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les poacees
Referencies
Bibliografía CONABIO. 2009. Catálogo taxonómico de especies de México. 1. In Capital Nat. Méxicu. CONABIO, Mexico City. Davidse, G., M. Sousa Sánchez & A.O. Chater. 1994. Alismataceae a Cyperaceae. 6: i–xvi, 1–543. In G. Davidse, M. Sousa Sánchez & A.O. Chater (eds.) Fl. Mesoamer.. Universidá Nacional Autónoma de Méxicu, Méxicu, D. F. Edgar, E., M. A. O'Brien & H. E. Connor. 1991. Checklist of pooid grasses naturalised in New Zealand. 1. Tribes Nardeae, Stipeae, Hainardieae, Meliceae, and Aveneae. New Zealand J. Bot. 29: 101–116. Espejo Serna, A., A. R. López-Ferrari & J. Valdés-Reyna. 2000. Poaceae. Monocot. Mexic. Sinopsis Floríst. 10: 7–236 [and index]. Fabris, H. A. 1970. Phyllostachys. In: A. L. Cabrera (ed.), Gramínees. 4(2): 35. In A. L. Cabrera (ed.) Fl. Prov. Buenos Aires. Institutu Nacional de Teunoloxía Agropecuaria, Buenos Aires. Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York. Forzza, R. C. 2010. Llista de espécies Flora do Brasil http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro. Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2). Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1968. The Pteridophytoa, Gymnospermae and Monocotyledoneae. 1: 1–482. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, New York.
Enllaces esternos
Plant for a future
Imaxe y descripción n'inglés Pink, Alfred Xardinos pal Millón. Flore forestière française Plaine et Colline; JC Rameau, D.Mansion G.Dumé, IDF, 1989 Guide éthnobotanique de Phytothérapie, Gérard Ducerf , Éditions Promonature, 2006 Encyclopédie des plantes comestibles d'Europe, vol I, François Couplan, Éd. Équilibres, 1989
Categoría:Anthoxanthum Categoría:Plantes melecinales Categoría:Plantes yerbácees Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus