Anthracothorax nigricollis ye una especie d'ave apodiforme perteneciente al xéneru Anthracothorax qu'integra la familia Trochilidae comúnmente denominaos colibríes. Bien común en Sudamérica.

Descripción Mide 10.2  cm y pesa 7.2 g. El so picu llargu y negru ye llixeramente curvu. La cola pa dambos sexos ye de color vinácea con plumes verde azulaes nel área central y puntes negres; na fema l'estremu de les puntes ye blancu. El machu ye verde metálicu vivu penriba, pembaxo una faxa negra que va del cazu al centru del abdome, bordiada d'azul brilloso nel gargüelu y pechu, lladrales verdes. A contralluz o con malu llume paez tou negru. La fema ye igual al machu penriba y pembaxo ye blanca con una faxa mediana negra del cazu al abdome.. Anthracothorax nigricollis, p. 146, n'Aves do Brasil Vol.1 Pantanal e Cerrado. Editora Horizonte. Los qu'inda nun maurecieron, amuesen unos puntos grises na so cabeza y ales; alredor de los sos güeyos, un tonu chocolate. Esta especie ye bien similar al mangu de pescuezu verde (Anthracothorax viridigula). Anque'l mangu gorginegro (Anthracothorax nigricollis) machu tien el plumaxe más negru na so parte inferior, esta y otres diferencies nel plumaxe nun son fáciles de confirmar nesti campu d'estudiu pola mínima variación de pigmentu d'una especie a la otra. Les femes de dambes especies pueden aportar a indixebrables, inda cuando al mangu gorginegro fáiga-y falta'l color cobrizu na so parte cimera que tien el so relativu.

Distribución y hábitat Pueden atopase dende l'oeste de Panamá y Colombia, Ecuador, Venezuela, escontra l'este hasta Trinidá y Tobagu, Guyana, Surinam y la Guayana francesa, y escontra el sur hasta Perú, esti de Bolivia, Paraguái, nordés d'Arxentina y tou Brasil hasta'l sur. Habita tolos tipos d'ecosistemes, evitando apenes entrar en florestas trupes, permaneciendo nos sos cantos. Guia de Campu Avis Brasilis – Avifauna brasileira – São Paulo: Avis Brasilis; p.254.

Comportamientu Puede migrar hasta 1000 quilómetros, anque estos movimientos migratorios nun fueron estudiaos refechamente.

Alimentación Como otros colibríes, alimentar de néctar, sobre manera de les flores d'árboles grandes. Tamién son insectívoros. Frecuenta árboles floríes en locales más abiertos y bebezones de colibríes.

Reproducción El nial ye en forma de taza con cantu altu, construído nuna caña horizontal ensin afitase a fueyes y ensin colgar, similar al de Eupetomena macroura. Usa fibres vexetales nidies y teles d'araña na so construcción.Anthracothorax nigricollis en SESC - Guia d'Aves do Pantanal. Consultada'l 11 de xunu de 2014.

Vocalización Non vocaliza enforma, mientres s'alimenta puede emitir un “tsik”.

Sistemática Descripción orixinal La especie A. nigricollis describióse per primer vegada pol ornitólogu francés Louis Jean Pierre Vieillot en 1817 sol nome científicu Trochilus nigricollis; llocalidá tipu «Brasil».(Anthracothorax nigricollis) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultáu'l 10 de xunu de 2014.

Taxonomía Ye monotípica. Forma uma superespecie con Anthracothorax prevostii y Anthracothorax veraguensis, y probablemente tamién Anthracothorax viridigula. Bien llueu rellacionada a A. prevostii, y dacuando considerada como conespecífica, dambes evidentemente reemplazando una a la otra xeográficamente, con simpatría local siquier nel norte de Venezuela, suroeste de Colombia y seique en toos llaos; la subespecie A. p. iridescens foi alternativamente atribuyida a la presente especie.

Referencies

Bibliografía Baza Mendonça, Luciana & dos Anjos, Luiz (2005): Beija-flores (Aves, Trochilidae) y seus recursos floráis em uma área urbana do Sul do Brasil [Hummingbirds (Aves, Trochilidae) and their flowers in an urban area of southern Brazil]. [Portuguese with English abstract] Revista Brasileira de Zooloxía 22(1): 51–59. PDF fulltext ffrench, Richard; O'Neill, John Patton & Eckelberry, Don R. (1991): A guide to the birds of Trinidad and Tobago (2nd edition). Comstock Publishing, Ithaca, N.Y.. Greeney, Harold F. & Merín M., Paúl A. (2006): Notes on breeding birds from the Cuyabeno Faunistic Reserve in northeastern Ecuador. Boletín de la Sociedá d'Ornitoloxía d'Antioquia 16(2): 46-57. Hilty, Steven L. (2003): Birds of Venezuela. Christopher Helm, London.

Enllaces esternos

Videos, semeyes y soníos de en The Internet Bird Collection. Stamps (for Trinidad and Tobago) with RangeMap. Black-throated Mangu photo gallery VIREO.Photo-High Res. ; Article tsgcs.co.uk Photo-High Res--Bird sitting on Nest ; Article www1.nhl.nl—"Suriname Birds"--Map and 4 High Res photos. Semeyes y soníos de en Wikiaves. Soníos y mapa de distribución de en xeno-canto.

nigricollis Categoría:Aves del Neotrópicu Categoría:Animales descritos en 1817