Rennes (pronunciáu: ; en galó: Resnn; en bretón: ) ye una gran ciudá de Francia, capital de la rexón de Bretaña y capital del departamentu Ille y Vilaine. Ta alcontrada al noroeste del país (Gran oeste francés), nel Arco Atlánticu, a 50 km de la canal de la Mancha y a 80 km del océanu Atlánticu. Ta asitiada na confluencia del ríu Vilaine y del so afluente, el ríu Ille.
Rennes surde ente'l segundu y el primer sieglu e.C. como capital de la tribu gala de los Redones. La ciudá llamábase Condate. Mientres la Edá Media, cola llegada de los pueblos bretonos y l'afitamientu del ducáu de Bretaña frente al poder carolinxu y de los reis de Francia, confírmase como una de les poblaciones más importantes de la rexón fronteriza del ducáu, la marca de Bretaña. Tres l'anexón del ducáu de Bretaña al reinu de Francia, convertir nuna capital provincial y acueye el Parllamentu de Bretaña.
Tres la Segunda Guerra Mundial, Rennes aumenta fuertemente la so población, desenvuelve'l sector industrial (destacando la gran fábrica de Citroën) y consolídase como importante centru educativu gracies a les sos universidaes. Anguaño, ye un centru d'innovación dixital y teunolóxicu reconocíu en Francia.
En 2012, con una población de 210 000 habs. (incluyendo 60 000 estudiantes) y 700 000 habs. nel so área urbana, Rennes ye la décima ciudá más importante de Francia y una de les más curioses, con nuevos habitantes cada añu.
Xeografía Rennes ta asitiada a 308 km al oeste de París, en llinia recta. Ocupa una posición escéntrica en rellación col conxuntu del territoriu de Bretaña, atopándose a 50 km de la llende oriental de la rexón y a 250 km de la punta occidental de Finisterre. La so situación occidental en rellación col restu del territoriu nacional haber impulsáu a xugar un papel central nel Arco Atlánticu, una de les grandes rexones transnacionales reconocíes pola Comisión Europea.Páxina de la Comisión Arco Atlánticu
Atopar nel corazón d'un área urbana de 690 000 habitantes, partíos ente unes 190 comunidaes urbanes. Xuega un papel crucial na economía de la Bretaña moderna.
Rennes forma parte y ye sede de Rennes Métropolehttp://metropole.rennes.fr/
Clima Gocia d'un clima oceánicu, con iviernos un pocu fríos y húmedos, y branos daqué secos y moderadamente templaos.
Historia
Fundación y periodu romanu Rennes surde ente'l II y el primer sieglu antes de Cristu como capital de la tribu gala de los Redones. Tres la conquista romana convertir nun importante nucleu urbanu que se consolida mientres el sieglu I d. C. hasta algamar ente 80 y 100 hectárees, como demostraron escavaciones recién.http://www.inrap.fr/archeologie-preventive/Actualites/Actualites-des-decouvertes/p-14307-A-Rennes-la-fouille-du-couvent-des-Jacobins.htm (en francés). La crisis del sieglu III afecta fuertemente a la ciudá, que se despuebla y amenorga la so superficie. Bona prueba d'ello son les muralles que se constrúin a finales d'esti sieglu y que solo delimitan una cortil de 8 hectárees nel actual barriu de la catedral. Estes muralles van siguir de pies y van dir progresivamente tresformándose en dómina medieval, atestiguando la continuidá del asentamientu nel pasu del periodu romanu a la Edá Media.
Edá Media Cola llegada de los pueblos bretonos y l'afitamientu del ducáu de Bretaña frente al poder carolinxu y depués de los reis de Francia, Rennes confírmase como una de les poblaciones más importantes de la rexón fronteriza del ducáu, la marca de Bretaña. Según avanza la Edá Media, suxeta al poder ducal, consolídase como una de les ciudaes más importantes del oeste de Francia, hasta'l puntu de que nel sieglu XV constrúin unes nueves muralles pa protexer los diversos arrabaldes que surdieron más allá del recintu de les antigües muralles romanes, y pa defender la ciudá de los saqueos de les Grandes Compañíes qu'actuaben na rexón.Vease Muralles de Rennes (en francés).
Edá Moderna Tres l'anexón del ducáu de Bretaña al reinu de Francia, Rennes convertir nuna capital provincial y acueye el Parllamentu de Bretaña. L'urbanismu y l'arquiteutura de raigón medieval con cases de madera sumen en gran parte de la ciudá debíu a la gran quema de 1720, pero entá perduren en ciertos barrios como'l de la redolada de la plaza Sainte-Anne. So la direición del arquiteutu Jacques Gabriel, arquiteutu de la Corte de Lluis XV, entámase la reconstrucción de la ciudá con edificios en piedra y va regularizase el trazáu de les cais.Gauthier Aubert (editor), Alain Croix, Michel Denis y Jean-Yves Veillard. Histoire de Rennes, De la ville médiévale à la ville des Lumières, Gauthier Aubert. Rennes, editorial Apogée/Presses universitaires de Rennes, col. Images et histoire, 2006, 295 páxs. ISBN 2-84398-237-5 y 2-7535-0333-8.
Sieglos XIX y XX Cola llegada del sieglu XIX, y especialmente cola llegada del ferrocarril, Rennes desenvolver escontra'l sur y empiecen a apaecer barrios residenciales de calter burgués -bona prueba d'ello ye la creación del edificiu de la Ópera nesta dómina-, al par qu'empiecen a apaecer nueves industries. Tres la ocupación alemana mientres la II Guerra Mundial (1940-1944), Rennes aumenta fuertemente la so población, desenvuelve'l sector industrial -destacando la gran fábrica de Citroën- y consolídase como importante centru educativu gracies a les sos universidaes y como centru alministrativu por cuenta de que pasa a ser la capital alministrativa de la rexón de Bretaña.
Llingua L'idioma oficial en Rennes, como en toa Francia, ye'l francés. Les llingües tradicionalmente falaes na rexón son el francés y el galó, una llingua de oïl oficialmente reconocida en 2004 como una de les llingües de Bretaña. Dende la década de 1970, d'acordies col restu del territoriu bretón, la enseñanza del bretón estendióse,Nel cursu 2007-2008, 2,8% de los escolares de primaria siguieron una enseñanza bilingue bretón-francés (datos de la oficina oficial de la llingua bretona Ofis ar Brezhoneg) y el númberu de persones de fala bretona sigui aumentando.
Demografía
Población thumb|right|Area urbana de Rennes Conceyu de Rennes: 209 860 (2012), 11° en Francia Área urbanadelimitada polos movimientos cotidianos de trabayu, según los criterios del INSEE de Rennes: 690 467 (2012), 10° en Francia Comunidá urbana Rennes Metropole: 420 707 (2012); 43 conceyos Otros conceyos importantes de la comunidá urbana (2012): Bruz: 17 000 Cesson-Sévigné: 16 000 Saint-Jacques-de-la-Lande: 11 000 Pacé: 11 000 Betton: 10 000 Chantepie: 10 000 Saint-Grégoire: 9 000
Evolución demográfica
Economía thumb|left|150px|Technopole Atalante Economía llocal inclúi la fabricación d'automóviles, telecomunicaciones, agroalimentario y el sector dixital.
PSA Peugeot Citroën ye'l mayor emplegador de la población de Rennes, abrió una fábrica en La Janais en Chartres-de-Bretagne en 1961. Technicolor (ex-Thomson) emplega a más de 1.000, y Orange R & D (ex-France Telecom) sobre 1200.
En pocos años, Rennes convertir nún de los principales centros de la industria d'alta teunoloxía y dixital. La ciudá ye sede d'unu de los primeres Technopoles establecíes en Francia: Rennes Atalante emplega a más de 20.000.
Rennes ye la segunda concentración d'empreses TIC en Francia dempués de París (con empreses de sonadía como Atos, SFR, Orange France Telecom, Envivio, Technicolor I + D, Capgemini, Delta Dore, Canon, Mitsubishi, Alcatel-Lucent, Texas Instruments, NXP, Sopra Group, Thales o Logica), y el terceru na industria agroalimentaria francesa con una gran cantidá d'empreses nesti campu, un campus agru y una gran esposición internacional y profesional: el SPACE (en setiembre).
Otres grandes empreses en Rennes inclúin el Groupe -y Duff (propietarios de Brioche Dorée, Bruegger's, La Madeleine, de Mimi Cafe, de Timothy Mundial del Café) y el primer periódicu francés Ouest France.
Educación: una ciudá con vocación universitaria right|thumb|El campus de Villejean. La ciudá de Rennes ye una ciudá estudiantil con gran cantidá d'estudiantes de munches partes del mundu. Ye la octava ciudá universitaria de Francia dempués de París, Lyon, Toulouse, Lille, Marsella, Burdeos y Montpellier.
Nel cursu 2013-2014, la ciudá acueye a más de 63.000 estudiantes nes sos universidaes y escueles cimeres.
Nel ámbitu d'humanidaes, lletres y ciencies sociales, destaca la Universidá de Rennes 2 Alta Bretaña, nel campus de Villejean, y nel científicu y teunolóxicu, la Universidá de Rennes 1, nel campus de Beaulieu. Nesti últimu campus atópase l'Institutu d'Estudios Políticos de Rennes, más conocíu como Sciences Po Rennes, un importante centru d'investigación sociopolítica.
Rennes cunta tamién cola primera "tecnópolis" europea, Rennes Atalante, un centru d'investigación teunolóxica múltiple onde predomina la investigación en telecomunicaciones. En Rennes Atalante inventóse'l Minitel, una teunoloxía de telecomunicaciones bien estendida en Francia hasta la implantación d'Internet.
Cultura y patrimoniu thumb|Festival en Thabor Rennes ye una ciudá nueva, festiva (festivales, conciertos), pero tamién una ciudá histórica con munchos monumentos pa visitar.
Festivales Transmusicales : dende 1979, festival internacional de música contemporánea p'afayar nuevos talentos les Tombées de la Nuit : eventu de la nueche (lluces, música, espectáculos artísticos) Mythos : artes vocales, conciertos Stunfest : festival international de videoxuegu Travelling : festival international de cine
Museos y teatros
Monumentos d'interés Rennes cuenta con 90 edificios, o partes d'edificios, clasificaos oficialmente como Monumentos Históricos, ente ellos el so importante cascu vieyu, nel que puede contemplase callejuelas enteres flanqueadas de cases del sieglu XVI, con fachaes de treme de madera.
Rennes tien la particularidá de tener dos places mayores del sieglu XVIII: la plaza del Conceyu, onde s'atopa tamién la ópera de Rennes, y la plaza del Parllamentu de Bretaña, que marcó fondamente la historia de la ciudá. La plaza de la República ye apoderada pol pimpanu Palaciu de Comerciu, ocupáu na actualidá pola oficina central de correos. Nel centru de la ciudá, el parque del Thabor componer d'un xardín a la francesa, otru a la inglesa, y un nutríu xardín botánicu. thumb|right|Catedral San Pedro La basílica Saint Sauveur allugada nel corazón de Rennes empezar a construyir nel añu 1703, anque la so construcción foi atayada pola mor de la gran quema qu'afaró la ciudá en 1720. Ta inspirada na arquiteutura italiana del sieglu XVIII. Nel interior hai una capiya dedicada a La nuesa Señora de los Milagros de Rennes que según cuenta la lleenda salvó la ciudá de la invasión de los ingleses nel añu 1357.
La catedral San Pedro (Cathédrale Saint Pierre) d'estilu neoclásicu, ye una de les nueve catedrales históriques de Bretaña y ye la sede del arzobispáu de Rennes. L'antiguu templu foi totalmente sustituyíu por una ilesia nel sieglu XII, que de la mesma foi sustituyida pola actual en 1490, anque nun se concluyó totalmente hasta 1845 tres delles reconstrucciones y remodelaciones. Los elementos más destacaos de la fachada son les dos torres de granitu de 48 metros d'altor.
El cascu antiguu de Rennes alluga un llaberintu de cases con treme de madera, y casones señoriales con fachaes esculpíes, típiques de los sieglos XV y XVI. Esta parte del cascu antiguu nun foi afarada pola quema qu'afaró la ciudá nel añu 1720.
La ópera de Rennes foi diseñada por Charles Millardet y construyida por Pierre Louise. Ta emplazada na plaza del conceyu, xusto delantre del mesmu. Foi inaugurada'l 29 de febreru de 1836.
La Plaza del conceyu ye'l centru real de la zona clásica. Nel llau oeste atopa'l conceyu (Hôtel de Ville) y nel llau este, atópase la ópera. Escontra'l sur, na plaza de la República, tópase'l Palaciu de Comerciu (Palais du Commerce), un pimpanu edificiu decoráu con una escultura monumental, y que na actualidá alluga la oficina central de correos.