Boulogne-Billancourt ye una llocalidá y comuña (conceyu) de Francia, na rexón d'Islla de Francia (Île-de-France), departamentu d'Altos del Sena (Hauts-de-Seine), capital del distritu del so nome. Ye'l chef-lieu de tres cantones: Boulogne-Billancourt-Nord-Est, Boulogne-Billancourt-Nord-Ouest y Boulogne-Billancourt-Sud.
Ta integrada na Communauté d'agglomération Grand-Paris-Seine-Ouest que ye'l frutu de la fusión de la Communauté d'agglomération Val de Seine y la Communauté d'agglomération Arc de Seine. Ta allugada al suroeste de la ciudá de París, ciudá cola que llenda al norte al traviés del Monte de Boulogne y al este col distritu 16.
Hasta 1924 denominábase Boulogne-sur-Seine; nesi momentu camudó'l nome pa reflexar la pujanza del barriu de Billancourt, qu'absorbiera en 1860. El nome de Boulogne deber a Notre-Dame de Boulogne la Petite, la ilesia que fizo construyir Felipe IV n'honor de la virxe del santuariu de Boulogne-sur-Mer mientres el sieglu XIV; la llocalidá llamábase entós Menuls-lès-Saint-Cloud y yera un pequeñu pueblu.
Con una población de más de 110.000 habitantes, Boulogne-Billancourt ye la ciudá más poblada del departamentu y de la totalidá de Ile-de-France, quitando al propiu París. Ye un centru económicu importante, llar de miles d'empreses; ye'l segundu centru rexonal pa l'actividá empresarial, a bastante distancia de París. La so renta per cápita ye la segunda más alta de Île-de-France y de Francia (tres la cercana Neuilly-sur-Seine). Tien una vivienda de marcada heteroxeneidá, que van dende los elegantes edificios d'estilu Haussmann, nel norte, a la vivienda más moderna construyida na antigua zona industrial de Billancourt, al sur.
Culturalmente, la edá d'oru de Boulogne-Billancourt foi ensin dulda el periodu d'enteguerres de los años trenta, entós tenía unu de los patrimonios arquiteutónicos más importante de Francia. Mientres la primer metá del sieglu XX va convertise tamién na ciudá de cine, y nun importante polu industrial onde se fabricaben motores d'avión y agospiábase tamién la fábrica d'automóviles más importante de la compañía Renault, dicha fábrica cerró en 1992 y foi cuasi dafechu baltada en 2000, siendo -oxetu de numberosos alderiques y proyeutos de reurbanización.
Anguaño agospia la sede social de delles grandes empreses franceses ente les que destaquen, ente otres, amás de la de la Renault, la del Grupu Carrefour (comerciu), la de La Française des Jeux (el monopoliu estatal de llotería), la Vallourec (conglomeráu siderúrxicu), la de Cegedim (salú), la de Neuf Cegetel (telecomunicaciones), la del Grupu Boursorama (banca, propietarios n'España de Self Bank), la de Yoplait (lácteos) y una parte importante de les principales empreses del grupu Bouygues: en concretu les sos divisiones inombiliara, de telecomunicaciones y de televisión TF1.
Xeografía Boulogne-Billancourt ye una comuña asitiada al oeste de París. Llenda al sur y al oeste por un meandro del Sena, al este pol distritu 16 de París y al norte pol Bois de Boulogne (que forma parte de París). El so allugamientu nel trayeutu ente'l palaciu del Louvre y el de Versalles ta nel orixe del so desenvolvimientu. Anguaño, sigue'l so desenvolvimientu gracies a la so posición entemedia na exa norte-sur ente los polos económicos de La Défense y Vélizy-Villacoublay.
Al suroeste de la ciudá, atópase la islla de Seguin, antigua sede histórica de Renault y símbolu del pasáu industrial de Boulogne. El conceyu cunta amás con 33,44 hectárees d'espaciu verde, de les cualos cuasi la metá pertenecen al parque Edmond-de-Rothschild (15 hai), allugáu nel noroeste de la comuña.
En 1860, la ciudá de París absorbió'l territoriu de les antigües comuñes que taben dientro de les fortificaciones de Thiers. La parte de les antigües comuñes de Auteuil y Passy asitiada fuera de la llinia de defensa foi asignada entós a Boulogne-Billancourt en compensación pola perda de la mayor parte de Longchamp, espropiada pa faer un hipódromu y xunida al Monte de Boulogne.
Comuñes estremeres Noroeste: Saint-Cloud Norte: París (Monte de Boulogne) Nordeste: París (Distritu XVI, Auteuil y Passy) Oeste: Saint-Cloud 75px Este: París (Distritu XV, Grenelle) Suroeste Sèvres Sur: Meudon Sureste: Issy-les-Mouliniaux
Xeoloxía y relieve La superficie del conceyu ye de 617 hectárees; l'altitú varia de 28 a 40 metros.
Boulogne-Billancourt carauterizar pola presencia d'una llanura baxa arrodiada pel Sena. El suelu componer de sable, ábanu y grava, polo que nun ye aptu pal cultivu, la presencia d'agües fondes dexaba cavar pozos. La so escasa altitú espunxo a esta zona a importantes llenes, como la de 1910.
Clima Al igual que'l de París y los departamentos de la "pequeña corona", el clima de Boulogne-Billancourt ye de tipu oceánicu semicontinental (tamién denomináu «clima de transición») al atopase alloñada de la mariña. La estación meteorolóxica de referencia más utilizada pa Boulogne-Billancourt ye la de Paris-Montsouris, asitiada relativamente cerca, al sur de Paris.
Les temperatures son daqué inferiores a les de París, el fríu ye bastante intensu ente avientu y febreru. Les precipitaciones son daqué abondoses anque non escesives sumando 641,6 mm añales; mayu destacar por ser el so mes más lluviosu. Les temperatures máximes medies son nidies y algámense nos meses de branu.
+ Datos de la estación de Paris-Montsouris axenciaos ente 1961 y 1990Relevés Paris-Montsouris 1961-1990MesEneFebMarAbrMayJunJulAgoSepOctNovDicAñuTemperatura mínimo mensual (°C)2,02,64,56,710,113,215,214,812,69,45,22,98,3Temperatura medio mensual (°C)4,25,37,810,614,317,419,619,216,712,77,75,011,7Temperatura máximo mensual (°C)6,37,911,014,518,421,623,923,620,816,010,17,015,1Precipitación media mensual (mm)55.045.452.249.562.053.258.346.052.954.957.055.1641.6
Tresporte y comunicaciones Nel centru de la ciudá los llugares meyor coneutaos pelos medios de tresporte son la plaza Marcel-Sembat y el conceyu. Nes sos zones más esteriores destaquen Pont de Billancourt al sur, Pont de Sèvres y Pont de Saint-Cloud al oeste, l'encruz de los Anciens-Combattants (Porte de Boulogne) Norte y el Porte de Saint-Cloud al este.
La ciudá ta coneutada con París por aciu dos linia de París Métro: Llinia 9 (estaciones Marcel Sembat, Billancourt y Pont de Sèvres) Llinia 10 (estaciones Boulogne - Pont de Saint-Cloud y Boulogne - Jean Jaurès).
Amás, ta coneutada a la ciudá de París y la so redolada por 20 llinies d'autobús de la empresa de tresporte públicu RATP y por 10 d'otres compañíes. En concretu tien los siguientes servicios: llinies 52, 72, 123, 126, 160, 169, 171, 175, 179, 189, 241, 289, 291, 389, 426, 467 y de la rede de bus SUBB RATP; llinies 40 y 42 de la rede d'autobuses Phébus; llinies 15 y 17 de la empresa de tresporte Hourtoule; llinia 460 de la planta de Transdev en Nanterre; llinia 39.34 de la empresa de tresporte SAVAC; llinies N12, N61 y N145.
Ente les sos carreteres destaquen, al norte, l'autopista A13, que conduz a Normandía y la carretera nacional a los muelles, que xune la carretera Georges-Pompidou dende'l sur a la N 118 hasta la ponte De Sèvres.
Nes instalaciones portuaries fluviales de Boulogne camúdense alredor de tres millones de tonelaes de mercancíes cada añu, equivalentes a 150.000 camiones. El puertu de los Estudios, nel cai de Point-du-Jour, sirve como muelle pa cruceros nocherniegos. Nel puertu de Boulogne, nel cai d'Alphonse le Gallo, agües embaxo de la ponte de Sevres, allúgase un centru de deportes náuticos.
Historia de Boulogne-Billancourt A principios del sieglu XIV, yera un pequeñu pueblu dedicáu a la viticultura que se constituyera sobre una antigua aldega maderera y que recibía'l nome de Mesnuls-lès-Saint-Cloud. Taba nuna zona de camín utilizada polos pelegrinos que diben visitar el Mont Valérien, tenía nes sos proximidaes la vieya ponte de madera de Saint-Cloud, que databa del añu 841. En 1330 el rei Felipe IV de Francia fixera construyir, sobre un terrén vencíu pola abadesa de Montmartre, una ilesia dedicada a la virxe de Boulogne-sur-Mer, que daquella yera un importante llugar de pelegrinación, dicha ilesia denominóse Notre-Dame de Boulogne la Petite. Por cuenta de ello'l pueblu constituyir per primer vegada como parroquia independiente y pasa a denominase pasu ente pasu Boulogne-la-Petite, el territoriu había estáu controláu pola abadía de Montmartre dende 1134.
A partir de 1528 Boulogne espolleta gracies a la construcción del Castiellu de Madrid (entós llamáu de Boulogne) por orde de Francisco I y la so posterior influyencia; produzse amás escontra 1548 la reactivación de la zona como centru de producción maderera a iniciativa del rei Enrique II.
Mientres los años 1660 , Lluis XIV crea una carretera asfaltada, que ye l'actual avenida Jean Baptiste Clément. Boulogne convertir nun puntu de parada pa los cortesanos de Saint-Cloud y Versalles, llocalidaes que se conecten alredor de 1685 al traviés d'otra nueva carretera, l'actual Rue du Vieux Pont de Sèvres, y una nueva ponte. La llocalidá convertir nun satélite de Versalles que se beneficia del tránsitu de persones producíu poles "vacaciones perpetues" la Corte ente Rambouillet y Marly, llugares de prestar del Rei. La pequeña parroquia crez a lo llargo de la primer cai, y la so población algama en 1717 los 1200 habitantes, cifra que se va triplicar nes feches previes a la revolución. thumb|240px|left|Planu de Boulogne-la-Petite y Billancourt de 1740 Tres la creación del conceyu en 1790, el pueblu creció de la vera derecha del Sena propiedá Saint Cloud y adoptó el nome de Boulogne-sur-Seine. Daquella siguía siendo una llocalidá de tamañu relativamente pequeñu pero yá superaba en tamañu a llocalidaes qu'antaño fueren muncho más importantes, como Saint Cloud o Meudon, que güei son comuñes, tamién bastante poblaes, del Distritu de Boulogne-Billancourt.
En 1815, Boulogne queda implicada na batalla de Rocquencourt y el so monte ye esfarrapáu. thumb|300px|París y los departamentos del aniellu interior, Boulogne-Billancourt, señaláu en colloráu atiesta al oeste cola capital de Francia; el Monte de Boulogne, en verde, pertenez anguaño a la ciudá de París La so configuración actual ye resultáu de la reordenación territorial de París y la so comarca de 1860; en 1924 camudóse'l nome de la comuña a Boulogne-Billancourt, reflexando la fusión que se produxera col territoriu de Billancourt, biforcáu en 1860 d'Auteuil y anexonáu a Boulogne. Pela so parte París incorporaba les vecines llocalidaes de Passy, Chaillot y la parte principal d'Auteuil, y tamién el Monte de Boulogne, que magar el so nome, pertenez en realidá, de magar, a la ciudá de París. thumb|240px|left|La fábrica de los hermanos Renault En 1870 por cuenta de los combates que formaron parte del Sitiu de París (1870-1871) dientro de la guerra con Prusia, Boulogne quedó arruináu.
À partir de 1880, toa una xeneración d'inventores y pionereos, Étienne-Jules Marey, Henry Kapférer, Robert Esnault-Pelterie, Louis Blériot, Gabriel Voisin, convierte'l territoriu nun llugar de zaragatera modernidá, que se concreta na conversión nun centru mundial de referencia en fotografía gracies a Albert Kahn o en pola producción de cine del Estudio Eclís; coles mesmes un intensu procesu de industrialización remata nes fábriques d'aviones Farman, futura Air France, y de 'automóviles Salmson o Renault, que convierte la zona de Billancourt nos años 1970 nel centru de l'actividá industrial francesa y en corazón del sindicalismu obreru.
L'esfuerzu de la I Guerra Mundial convierte'l sur y suroeste de Boulogne nuna gran zona industrial, a la llegada de la paz estes industries llanzar a la conquista de los mercaos globales. Anque sigui calteniendo l'elegante barriu del Parque de los Príncipes, Boulogne convertir nun barriu obreru d'acoyida pa socesives inmigraciones.