foi un reinu asitiáu al suroeste de la península de Corea. Yera unu de los Tres Reinos de Corea, xunto a Silla y Goguryeo. Baekje reivindicaba ser el reinu herederu de Buyeo, un estáu establecíu na rexón actual de Manchuria na dómina de la cayida de Gojoseon. Per otra parte, Koguryŏ tamién reivindicaba ser descendiente de Buyeo, polo que anexonó los territorios manchurianos al so reinu.
Baekje fundóse por Onjo, fíu de Jumong (fundador de Goguryeo) alredor de lo qu'anguaño ye Seúl. Na so dómina de rellumanza nel sieglu IV, Baekje controlaba la mayor parte del este de la península de Corea, espandiendo'l so reináu pel norte más allá de Pyongyang. Foi ganáu pola alianza ente Silla y la dinastía Tang nel añu 660, pasando entós a formar parte del reinu unificáu de Silla.
Historia Fundación right|thumb|200px|La pagoda oeste nel templu Mireuksa que tuvo en procesu de restauración. Construyir pol sofitu del rei Mu de Baekje. (r.600-641) Baekje fundóse nel añu 18 a.C.,John Plumer, Mark Longworth, 《Atlas of Ancient Worlds》, Penguin, 2009, ISBN 0-7566-5717-2. p.62Jill DuBois, 《Korea》, Vol 7, Marshall Cavendish, 2004, ISBN 0-7614-1786-9, p.21 por Onjo quien llegó al ríu Han colos sos delegaos dende'l septentrional reinu coreanu de Goguryeo. Según el testu chinu llamáu «Rexistros de los Trés Reinos», Baekje foi una de ciudá autónoma mientres la dómina llamada Samhan.
El llibru clásicu coreanu Samguk Sagi escribe los detalles sobre'l procesu de la fundación de Baekje. El primer rei de Goguryeo, Dongmyeong tuviera un fíu cola dama Ye cuando él salió dende Buyeo con otros dos fíos (Onjo, Biryu) habíos con So seo-non. Cuando'l so fíu Yuri llegó a Goguryeo, Jumong designar herederu del so reinu. Nun llogrando puestos monárquicos o puestos de la realeza pa los sos fíos, So Seo-non y dos de los sos fíos colaron al sur con 10 vasallos.
Onjo asítiase en Wiryeseong (anguaño zona este de la ciudá de Seúl o la ciudá de Hanam), dándo-y el nome de Sipje (십제, 十濟, lliteralmente "Diez Vasallos"), miéntras que'l so hermanu, Biryu asítiase en Michuhol (llamada anguaño Incheon) que nesa dómina tenía un ambiente de mar y de sableres. Dempués del decesu de Biryu, los vasallos visitaron al territoriu controláu por Onjo y adoptaron les categoríes de ser homes líderes, camudando'l nome de Sipje a Baekje (que'l so significáu ye "Cien Vasallos"). La rexón alredor de Wiryeseong caltenía terrén fértil gracies al ríu Han, tal cursu fluvial cumplía coles mesmes una función de defensa natural pal incipiente reinu de Baekje.Hong-seok O, Traditional Korean Villages, Ewha Womans University Press, 2009, ISBN 89-7300-784-X, p.21
Como Baekje foi primíu polos poderosos monarques del reinu de Mahan, Onjo camudó la capital del so pequeñu reino munches vegaes. Créese que nel añu 132 d.C. el rei Gaero camudar al norte del valle, probablemente a Bukhansanseong anguaño zones correspondientes al nordeste de Seúl y Goyang. Nos principios de los Trés Reinos de Corea , el reinu de Baekje gradualmente ganó'l control sobre les otres tribus de Mahan.
Espansión Cuatro xefes que yeren feudatarios de la dinastía china Dinastía Han Han establecer en territorios coreanos dempués de la cayida de Gojoseon ya intentaron espandir el so dominiu hasta'l sur cerca de Baekje. Sicasí'l reinu coreanu de Baekje non solo bloquió los ataques procedentes del norte sinón de gradualmente creció ocupando tola cuenca del ríu Han a mediaos del sieglu Ⅲ. Asegurando la ruta de comerciu con China, Baekje pudo aceptar les meyores culturales chinos. El rei Goi estableció 16 rangos de vasallos, axustando con esto los diseños de los traxes tradicionales coreanos gwanbok nel añu 260, esti tipu de uniformización del vestuariu significó completar el réxime centralizáu. Sicasí, Baekje sufrió dificultaes polos continuos conflictos con Lelang allugáu al norte, tales conflictos ente otros fechos bultables incluyeron l'asesinatu del rei Chaekgye nel añu 298 y del rei Bunseo en 304.Vol Ⅱ de 〈Baekje Bongi〉 de 《Samguk Sagi》
El llibru clásicu xaponés, Nihonshoki rellata que Baekje ocupó a gran parte de la confederación Gaya al este cerca del ríu Nakdong. Pela so parte Baekje apaeció nos añales chinos per primer vegada en 345 y en 367,Kenneth Henshall, 《Historical Dictionary of Japan to 1945》, Scarecrow Press, 2013, ISBN 0-8108-7872-0, p.329y unvió los sos embaxadores a Wa (anguaño Xapón).Andy Ferguson, 《Tracking Bodhidharma: A Journey to the Heart of Chinese》, Counterpoint, 2013. ISBN 1-61902-159-5. p.249
El rei Geunchogo (r. 346-375) conquistó'l norte de Corea tres delles guerres col reinu tamién coreanu de Goguryeo, ocupando la mayor parte del territoriu llamáu Mahan. Geunchogo dirixó una serie de batalles ganando coles mesmes cuasi tola parte occidental de Corea, sacante dos provincies de Pyeongan y les anguaño llamaes Hwanghae, Gyeonggi, Jeolla, Chungcheong, y parte de Gyeongsang inclusive Gaya.Shin ki-sop, 《Korea Annual》, Hapdong News Agency, 2004 La espansión de territorios ayudaron al afitamientu d'autoridá real. Como Baekje espandióse tamién marítimamente, pudo d'esta miente llograr diverses teunoloxíes y traces culturales procedentes de China, aprobando al budismu como la relixón d'Estáu nel añu 384. Anque se llegó a suxerir que Baekje tamién invadió la parte oeste de China, notablemente la rexón Shandong, Liao Hsi,Shin Hyung-sik, 《A Brief History of Korea》, Ewha Womans University Press, 2005, ISBN 89-7300-619-3 nun hai una evidencia clara de tal fechu.
Baekje siguía los comercios marítimos, asegurando trataos d'amistá colos gobernantes xaponeses del periodu Kofun, espublizando ente ellos la escritura china, el budismu, téuniques d'alfarería, la ceremonia de los rituales y otros aspeutos de la cultura adoptaes poles aristocracies, los estudiosos y los monxos."Korean Buddhism Basis of Japanese Buddhism," Seoul Times, June 18, 2006; "Buddhist Art of Korea & Japan," Asia Society Museum; "Kanji," JapanGuide.com; "Pottery," MSN Encarta; 2009-10-31.
Esta dómina foi'l cume de la potencia de Baekje, qu'ocupó la cuenca del ríu Han nel centru de la península (anguaño Seúl), intensificando la so cooperación colos chinos y los xaponeses de Wa.
Dómina Ungjin Nel sieglu V, el territoriu de Baekje reculó al sur ante les ofensives de Goguryeo, perdiendo ente otres zones, la zona de Wiryeseong (anguaño Seúl) y, por esto, la hexemonía nel centru de Corea. Entós la capital de Baekje camudar a Ungjin (anguaño Gongju) dende'l 475 hasta 538.Wontack Hong, 《Relationship between Korea and Japan in Early Period: Paekje and Yamato Wa》, Pan Korea Book, 1988. p.119
Aislláu alredor de la zona montascosa,Yi ki-baek, 《A New History of Korea》, Harvard University Press, 1984, ISBN 0-674-61576-X, p.44 la nueva capital allugar nun llugar seguru contra les fuercies del norte, pero d'esta forma nun podría caltener les rellaciones con otros estaos. Como l'allugamientu de Ungjin yera próxima a la del reinu coreanu de Silla, dambos estaos concretaron una alianza p'atacar a Goguryeo.Jinwung Kim, 《A History of Korea From "Land of Morning Calm" to States in Conflict》, Indiana University Press, 2012. ISBN 0-253-00078-5. p.40 Esta forma d'alianza denominar "L'alianza pol casoriu", una y bones el rei Dongseong de Baekje (r.479-501) casóse cola princesa de la so vecín Silla, tal princesa resultó siendo reina consorte de Baekje. Puesto que el reinu de Goguryeo atacó al de Baekje y al de Silla munches vegaes tal alianza xugó un papel bien importante. En 498, Baekje ocupó Tamna (anguaño llamada Jeju).Kim bu-shik, 《Samguk Sagi》, vol.108 : 王以耽羅不修貢賦 親征至武珍州 耽羅聞之 遣使乞罪 乃止 (El rei Dongseong de Baekje dirixó la so fuercia contra Tamna que nun unviara los tributos a la corte de Baekje. Cuando l'exércitu llegó llegó a Mujinju(anguaño Gwangju), un emisariu de Tamna salió-y al alcuentru espresando la "rindición" de tal ciudá.
Baekje unvió monxos budistes misioneros de cutio a Wa, ente 538 ó 552, y esto nun cesó sinón hasta la cayida de Baekje nel añu 660.Palasis des beaux-arts (Belgium), 《The Smile of Buddha: 1600 years of Buddhist Art in Korea》, 2008. p.52
Dómina Sabi right|thumb|Estatua de Buda que s'atopó nes escavaciones realizaes en Buyeo. Ta catalogada como ayalga nacional surcoreanu Nᵘ 293. En 538, el rei Seong de Baekje transladó nuevamente la capital, esta vegada a Sabi (anguaño Buyeo) y restableció el so reinu pola fuercia.L'institutu académicu de Corea, 《Korean Observer》, vol 22, 1991. p.374 Seong camudó'l nome del estáu a Nambuyeo (esto ye: "Sur Buyeo")Jeon, Ho-tae, 〈Koguryo, the origion of Korean Power& Pride〉, 2007. p.139 lo que demuestra l'orixe de Baekje a partir del Reinu de Buyeo (El fundador de Onjo foi un fíu de Jumong, el primer rei de Goguryeo). Como nesa dómina florió'l budismu, la cultura de Baekje desenvolvióse llargamente.
Con capital en Sabi, mientres el sieglu Ⅶ, el reinu de Baekje nun sufrió tanto la presión de Goguryeo dende'l norte nin la de Silla pel este. Nesa dómina Baekje consolidó les sos rellaciones internacionales y el so comerciu, especialmente con China. Per otra parte la situación xeográfica de Sabi facilitaba la navegación camín de China pol ríu Geum.David Alton, 《Building Bridges:Is there hope for North Korea?》, Lion Books, 2013. páxs.24-25
Dempués de la muerte del rei Seong, el poder de Baekje empezó a aparrar pasu ente pasu por cuenta de fuerte control de Silla sobre les rexones de Hoseo y parte d'Honam.
Cayida En 660, l'alianza de Silla y la dinastía Tang china atacó a Baekje, nesi momentu aliáu a Goguryeo. Anque'l gran xeneral Gyebaek encabezó los combates, pero les sos fuercies finalmente fueron ganaes pola alianza na batalla de Hwangsanbeol nes proximidaes de l'actual ciudá de Nonsan.
Al ser ganáu'l reinu de Baekje en Hwangsanbeol, la capital del mesmu, Sabi , foi afarada lo que facilitó l'anexón de Baekje a Silla. El rei Uija y el so herederu Buyeo Pung se asilaron en China, ente que dellos nobles fuxeron a Xapón.Jae-eun Kang, 《The Land of Scholars》, Homa&Sekey Books, 2006. p.54-56
Magar tou les fuercies de Baekje intentaron una serie de campañes de restauración contra l'alianza Silla-Tang. Un monxu llamáu Dochim (도침, 道琛) y un xeneral llamáu Buyeo Boksin realizaron los sos máximos esfuercios pa restablecer a Baekje, llamando al príncipe herederu de Buyeo denomináu Pung quien tornó dende Xapón; el cual decidiendo permanecer na fortaleza de Juryu (Condáu de Seocheon, Chungcheong) como la so capital, siguía la guerra contra los chinos Tang. L'emperador chinu Gaozong de Tang unvió'l so xeneral pa vencer la resistencia, sicasí, les tropes chines nun pudieron vencer absolutamente a les fuercies de Baekje.
Baekje pidió'l sofitu del Yamato (Xapón), y el rei Pung tornó con 5000 guerreros y 800 buques.Kenneth Henshall, 《A History of Japan:From Stone age to Superpower》, Palgrave Macmillan, 2012. ISBN 1-137-01863-1Alexander Gillespie, 《The Causes of War》, Volume1: 3000BCE to 1000CE, Bloomsbury Publishing, 2013. p.15 Primero que los barcos xaponeses llegaren a la mariña de Baekje, les fuercies de Pung caltuvieron una serie de batalles alredor de l'antigua capital: Ungjin.