L'idioma fráncicu (tamién llamáu antiguu franconio, llingua franca o tedesco o tudescu; sobre l'usu d'estos dos últimos términos, veanse les observaciones etimolóxiques nel artículu sobre'l términu Germania de la referenciaArtículu "Germania" na páxina etimologias.dechile.net (Consultáu 15 de mayu del 2017)) ye una llingua xermánica occidental falada polos francos y estinguida dende la Edá Media. Yera faláu nativamente con anterioridá en zones de les actuales Bélxica, Holanda, Luxemburgu, Francia y Alemaña.
Pal añu 800 yá evolucionara al neerlandés antiguu nes zones de los Países Baxos pero fuera reemplazáu pol francés antiguu nes zones de Francia. Na parte oriental del reinu fráncicu llegaron a apoderar variantes del altu alemán antiguu. Esta llingua tuvo gran influencia etimolóxica nel francés, el valón y l'altu alemán antiguu. Tamién se topa influencia na gramática y pronunciación d'estos idiomes.
Influencia nel francés Al ser los francos los que s'apoderaron de la Galia, el so idioma tuvo una influencia nes llingües romances que se falaben ende. La mayoría de les pallabres franceses d'orixe xermánicu provienen del fráncicu. Francés So fráncicu antiguuIdiomes xermanos Llatín alène (Ye alesna, It lesina) *alisna Holandés medieval elsene, else, Holandés els L sūbulda alise (Francés antiguu alis, alíe) *alísō Holandés medieval elze, Holandés els, Alemán antiguu elira, erila, De Erle
Neerlandés antiguu Considérase que'l neerlandés antiguu, el predecesor del neerlandés mediu, faláu ente los sieglos V y XII no qu'anguaño ye Bélxica y los Países Baxos ye una forma de fráncicu antiguu tardíu. Los testimonios tampoco son bien abondosos pero son daqué más numberosos que los testimonios del periodu más arcaicu del fráncicu puramente dichu.
Referencies
Enllaces esternos Gotische Runeninschriften
Francico Categoría:Francos Francico