El Reinu de Kent foi un reinu del sureste de la Inglaterra medieval fundáu polos invasores xutos nuna fecha imprecisa del sieglu V, tres la retirada de los romanos de la islla de Britania. Foi unu de los estaos principales de la denomada Heptarquía Anglosaxona, periodu de la historia inglesa ente los sieglos V ya IX, anque delles carauterístiques peculiares de Kent dixebrar de los demás reinos coetaneos. Foi'l primer reinu n'establecese y facer de manera más o menos pacífica a diferencia del, dacuando, sanguinario establecimientu de los sos belicosos vecinos anglo-saxones. Tamién foi'l primer reinu de la Heptarquía n'adoptar el cristianismu y ser l'únicu d'ellos que tenía dos obispaos. Foi l'únicu reinu xutu importante ente'l conglomeráu d'estaos saxones y anglos, y caltuvo un gran porcentaxe de población britona. El mesmu nome del reinu ye significativu, pos adoptó'l nome del pueblu invadíu, los Cantiacos, y non el del invasor, como asocedió nel restu de la isla.
Oríxenes del Reinu de Kent Los oríxenes del Reinu de Kent son bastante escuros y la lleenda atribúi la so fundación a los hermanos Hengest y Horsa que fueron contrataos como mercenarios pol llexendariu rei de los britones Vortigern. Anque esti fechu ye tradicionalmente reconocíu como l'empiezu de la invasión anglo-saxona, les fontes nun se ponen d'alcuerdu en munchos de los sos aspeutos.
Gildas Excidio BritanniaeOn The Ruin of Britain (De Excidio Britanniae) by Gildas Traducción de J.A. Giles al inglésLiber querulus de excidio Britanniae en llatín del sieglu VI
Gildas nun menta'l nome de los líderes, a cencielles señala nos sos llamentos que Vortigern llamó a los saxones pa defendese de los pictos y de cómo estos cayeron “como llobos sobe una reciella d'oveyes” y asina empezó -y ruina de la isla.
Beda Historia ecclesiatica gentis AnglorumEcclesiastical History of the English Nation. Beda del sieglu VIII
Nella dizse qu'Hengist y Horsa yeren los caudiellos d'un exércitu formáu por anglos, saxones y xutos. Horsa foi muertu en batalla contra los britones y foi enterráu nel este de Kent, onde un monumentu recordaba'l so nome y qu'entá esistía nel tiempu de Beda. Fai una xenealoxía de los hermanos diciendo que yeren fíos de Wictgils fíu de Witta fíu de Woden, y que de la mesma Hengist yera padre de Oeric, que acompañólu a Britania.
Añales The Anglo-Saxon Chronicle,The Anglo-Saxon Chronicle : Fifth Century Ye una escoyeta d'añales realizada finales del sieglu IX.250 px|thumb|left|Anglo-Saxon Chronicle (ASC), manuscritu del 871.
Na entrada del añu 449 diz que Hengest y Horsa convidaos por Vortingern pa lluchar contra los pictos lleguen a Kent nun llugar llamáu Ipwinesfleet. Vencen na batalla y viendo la debilidá de los britones y les riqueces de les tierres faen llamar a anglos y saxones qu'invaden Britania. Na xenealoxía de los hermanos añade a un tal Wecta padre de Witta y fíu de Woden.Nel añu 455 los hermanos lluchen con Vortigern en Aylesford onde Horsa muerre. Hengest y el so fíu Esc reinen en Kent.Nel añu 457 Hengist y Esc enfrentar a Caryford a cuatro mil britones a los que faen fuxir hasta Londres.Nel añu 465 ganen a dolce líderes galeses en WippedfleetNel 475 tomen un “inmensu botín” lluchando contra los galesesNel 488 Esc herieda'l reinu y gobierna mientres venticuatro invierno
Nennio Historia BrittonumHistory Of The Britons (Historia Brittonum) by Nennius Traducción de J.A. Giles al inglésHistoria Brittonum en llatín atribuyida a Nennio, del sieglu IX.
Mientres el reináu de Vortigern tres naves de exiliaos de Germania lleguen a Britania comandadas por Horsa y Hengist (y espón la so xenealoxía).fíos de Wihtgils. Wihtgils foi fíu de Witta; Witta de Wecta; Wecta de Woden; Woden de Frithowald; Frithowald de Frithuwulf; Frithuwulf de Finn; Finn de Godwulf; Godwulf de Geat, quien, como ellos dicen, yera'l fíu de dios, non el Dios omnipotente y el nuesu Señor Xesucristu, pero descendiente d'unos de los sos ídolos a los cualos cegaos por dalgún demoniu tienen el costume d'adorar esos paganos History of the Britons Fueron recibíos como amigos y apurrióse-y la Isla de Thanet,Dacuando llamada Ruoichin, Ruith-in, o "river island" separada del restu de Kent y de Britania pol estuariu del Watsum History of the Britons dempués de vivir dalgún tiempu ellí, Vortigern prometió-yos ropa y provisiones cola condición de que llucharen contra los sos enemigos. Los britanos ven crecer el númberu de bárbaros y dícen-yos que nun-yos precisen más y que se vuelvan, pero Hengist manda llamar a más, incluyida la so fía. Prepara una fiesta, enguapez a la so fía y enfila a Vortigern, que cai namoráu de la nueva. El rei britón píde-y la mano del so padre y este a cambéu píde-y el reinu de Ceint a lo cual el britón apuerta. La cesión facer ensin la conocencia del rei (virréi?) de Ceint, Guoyrancgonus (o Gwyrangon). Hengist trai a Britania a los sos fíos Ochta y Ebissa que lleguen con cuarenta barcos a lluchar contra los pictos y asalten les islles Orkney. De siguío rellátase la reprobación de Vortigern por Germán de Auxerre y les lluches de los sos fíos Vortimer y Carntigern contra los hermanos bárbaros, que son finalmente derrotaos y tantu Horsa el xutu como Carntigern el briton muerren na llucha. Tres un tiempu Vortimer muerre, Hengist axunta les sos tropes y ufierta la paz a Vortigern, y este acepta. El rei xutu prepara una fiesta y nella enfila a los britanos y al berru de "Nimed eure Saxes!" los trescientos nobles britanos son pasaos a cuchiellu. Vortigern merca la so llibertá y fuxe a Dimetae (Cornualles). Xermanu ye escoyíu xefe de los britones pero nun puede evitar que los saxones apoderar d'Essex, Sussex y Middlesex y otres zones. Sicasí, a base de rezos, consigue qu'una gran quema producir nel castiellu de Vortigern, y nel muerran el rei britanu y la fía de Hengist. Tres la muerte de Hengist el so fíu Ochta asocéde-y.
Godofredo de Monmouth Historia Regum BritanniaeThe British history of Geoffrey of Monmouth: In twelve books By Geoffrey (of Monmouth, Bishop of St. Asaph) crónica pseudohistórica del sieglu XII
La obra de Godofredo de Monmouth ye una falambaldre escoyeta de les lleendes galeses a les qu'añade abondosos detalles de la so propia collecha, les histories de Hengist y Horsa son a cencielles una reescritura de la Historia Brittonum qu'allarga pa poder enllazar cola historia del rei Arturu. La estructura de la historia ye la mesma, llegada de Hengist y Horsa, el contratu con Vortigern, la llegada de más saxones cola fía de Hengist, a la que Godofredo da'l nome de Rowena, la reprobación de los eclesiásticos pol matrimoniu del rei cola pagana, l'enfadu de los fíos del rei, Vortimer y Carntiger, les lluches colos saxones y les muertes de Carntigern, Horsa y Vortimer. Y finalmente la traición de Hengist na llacuada, que l'autor asitia en Kaercarandane (Salisbury) y l'asesinatu de la nobleza britona. Darréu narra la retirada de Vortigern, les sos consultes al magu Merlín, la llarga profecía del magu, la eleición d'Aurelius Ambrosius como rei y les lluches del so hermanu Uther Pendragon, que va ser el padre d'Arturo.
Crítica actual
Los estudios actuales sobre'l sieglu V y VI en Gran Bretaña ponen en dulda la veracidá y exactitú de los autores antiguosThe Anglo-Saxon Settlement of England David Capps como Gildas y Beda, y más lloñe entá de les reescrituras y escoyetes de lleendes celtes de tiempos bien posteriores. La llegada de los anglo-saxones a les islles britániques según los datos arqueolóxicosFinding Britons in Anglo-Saxon graves , Heinrich HarkeLo, the conquering hero comes (or not), Martin Evison nun paez tan traumática como los autores describen, y reparar una gradual adautación y l'abondosa presencia de matrimonios interculturales. Según les corrientes más actuales, los xutos ( y con ellos anglos y saxones) entraron en Kent como foederati o laeti pa defender los puertos de Kent o ayudar a la defensa de la islla frente a frisones, pictos o escandinavos llamaos seique pol mesmu Vortigern. La presencia d'esti tipu de tropes nun yera estraña na Britania romana, y conozse la presencia d'otros grupos paecíos como fueron los anglos de Deywr o los de Lindisware.Notes on the origin of the English people Fabio P. Barbieri Posiblemente la llegada de los xutos coincidió coles guerres civiles britanes tres la retirada romana, los xutos tomaríen partíu pola faición pro-Vortigern (llamada pro-celta por dalgunos) frente al partíu pro-Ambrosius (o pro-romana), significativamente los autores posteriores alliniar con Aurelius Ambrosius y presenten la figura de Vortingern como un traidor.Discordia Towards a Chronology for 5th century Britain Patrick Constable Igualmente tola lleenda sobre Hengist y Horsa podría ser una reelaboración del sieglu VII, especialmente teniendo en cuenta que la dinastía reinante en Kent llamar a si mesma Oescingas (descendientes de Oesc, el primer rei del qu'hai datos históricos) y non Hengistings, la identificación de Oesc (que'l so reináu ye conocíu nel 540) güelu de Ethelberto I col Esc fíu de Hengist col que reinaría dende'l 455, daría una reináu de más de 80 añosThe origin of Hengist's legend Fabio P. Barbieri de dudosa credibilidá. Polo tanto si la presencia de los xutos en Kent como federaos pue ser bien posible mientres el sieglu V, la verdadera formación del reinu nun se completaría hasta mediaos del sieglu VI cuando Oesc ( y por tanto los Oescingas) llega al poder.
Oríxenes del nome
El Reinu de Kent denominar n'inglés antiguu Cæntware, Cantware o Centware, que significa lliteralmente 'los qu'habiten Kent'. Tanto la denominación britónica Ceint, na saxona, Cænt, la llatina Cantia o l'actual n'inglés modernu Kent, faise referencia a la tribu britona de los Cantiacos, que son mentaos pol xeneral romanu César na so obra sobre la conquista de la Galia
Tal nome podría debese a la pallabra britona cantws o cantus que significa lliteralmente "cantu" o "cantar",Glover, J.. Place names of Kent.Batsford, London, 1976. de la mesma esto sería una referencia a la situación de Kent nel cantu suroriental de la islla de Gran Bretaña, el cantu más cercanu al continente européu, y que como'l mesmu César describi seía una rexón na so mayoría marítima o "bordiada" de mariña.
Xeografía
Les llendes del antiguu reinu xutu caltuviéronse al traviés del tiempu y por ello coinciden casi esautamente colos del actual condáu inglés. Sicasí la llinia costera tuvo delles variaciones significatives nesos sieglos. La más llamativa ye l'apináu de la canal de Watsum, que dixebraba la isla de Thanet de Gran Bretaña, d'esta miente el ríu Stour desaguaba direutamente nel mar. Nel sieglu VIII, Beda dicía que la canal tenía 3 furlongs (600 metros) pero yá en 1550 el Thanet dexara de ser una islla y la canal convertir nel ríu Watsum. Igualmente na desaguada del ríu Rother había na antigüedá una zona de güelgues y marismas poles qu'enfusaba'l mar y formaba distintes islles como la de Oxney o la de Dungeness (les Romney Marsh o Marismas de Romney). Colos cambeos de los bancos costeros y el drenaxe artificial tola zona foise desecando y toles islles xunir nun solu territoriu.650 px|thumb|left|Mapa del Reinu de Kent.