El Muséu Solomon R. Guggenheim, comúnmente conocíu como El Guggenheim, ye un muséu d'arte alcontráu nel númberu 1071 de la Quinta Avenida y l'esquina de la cai 89 nel vecinderu Upper East Side de Manhattan, Nueva York. Ye casa permanente d'una coleición renomada y en continua espansión d'obres impresionistes y post-impresionistes, lo mesmo que d'arte moderno tempranu y arte contemporáneo. De la mesma manera, el muséu entama esposiciones temporales especiales a lo llargo del añu. Esti muséu foi establecíu pola Fundación Solomon R. Guggenheim en 1939, primero llamáu'l "Muséu de Pintura Astracta", so la supervisión del so primer direutor, l'artista astracta Hilla von Rebay. El muséu tomó'l so nome actual, pocu dempués de la muerte del fundador de la Fundación, Solomon R. Guggenheim, en 1949.
En 1959 el muséu foi movíu d'un espaciu arrendáu a la so llocalización actual; tamién reconocíu como una construcción representativa de l'arquiteutura del sieglu XX. L'edificiu cilíndricu foi diseñáu por Frank Lloyd Wright, más angostu nos sos niveles inferiores que cimeros, y concebíu como un "templu del espíritu". L'edificiu cunta con una rampla, que funde como galería, y estiéndese a lo llargo del edificiu dende'l nivel inferior, nuna espiral continua nes veres esteriores del edificiu y termina xusto per debaxo del tragaluz del techu. L'edificiu foi sometíu a una espansión y renovaciones en 1992, cuando una torre adicional foi construyida, de 2005 a 2008.
La coleición del muséu creció considerablemente, al traviés de 8 décades, y ta constituyida de delles coleiciones privaes bien importantes, empezando pola coleición orixinal que pertenecía a Solomon R. Guggenheim. La coleición ye compartida colos museos hermanos de la Fundación. En 2013, el muséu tuvo alredor de 1.2 millones de visitantes, y cuntó cola exhibición más popular d'arte contemporáneo na ciudá de Nueva York.
Historia
Primeros años y Rebay Solomon R. Guggenheim, miembru d'una familia rica de mineros, coleccionara trabayos d'arte de los "vieyos maestros" dende 1890. En 1926, Guggenheim conoció a l'artista Hilla von Rebay,"Exhibition of Works Reflecting the Evolution of the Guggenheim's Collection Opens in Bilbao", artdaily.org, 2009. Retrieved April 18, 2012 quien-y presentó ya introducir al arte vanguardista européu, particularmente l'arte astracto, que, según Rebay, tenía l'aspeutu "espiritual y utópicu" del arte non-oxetivo.
Foi entós cuando Guggenheim camudó por completu la estratexa de la so coleición, enfocándolo en trabayos realizaos por artistes como Wassily Kandinsky, ente otros. Él empezó a amosar la so coleición nel so apartamentu nel Hotel Plaza na ciudá de Nueva York."Biography: Solomon R. Guggenheim", Art of Tomorrow: Hilla Rebay and Solomon R. Guggenheim, Solomon R. Guggenheim Foundation. Retrieved March 8, 2012
Asina, mientres la so coleición privada creció considerablemente, Guggenheim estableció la Fundación Solomon R. Guggenheim, en 1937, pa fomentar l'apreciación del arte moderno.
El "Muséu de Pintura Astracta" El primer llugar d'exhibición d'arte de la fundación, el "Muséu de Pintura Astracta", abrió les sos puertes en 1939 so la direición de Rebay, en Midtown Manhattan.Vail, páxs. 25 and 36 Col sofitu de Rebay, Guggenheim buscaba incluyir na coleición los exemplos más destacaos d'arte astracto disponible nesi momentu, según trabayos d'arte contemporáneo ceo d'artistes como Rudolf Bauer, Rebay, Piet Mondrian, Marc Chagall, Robert Delaunay, Fernand Léger, Amedeo Modigliani y Pablo Picasso.Calnek, Anthony, et al. The Guggenheim Collection, páxs. 39–40, New York: The Solomon R. Guggenheim Foundation, 2006
A principios de la década de 1940, la fundación había yá atropáu una gran coleición de trabayos vanguardistas, onde la necesidá d'un edificiu permanente rescamplaba.Winter, Damon. "Solomon R. Guggenheim Museum", The New York Times, October 21, 2009. Retrieved March 7, 2012 Nun foi hasta 1943, que Rebay y Guggenheim escribieron una carta al arquiteutu Frank Lloyd Wright, pidiendo que diseñara una construcción p'allugar y exhibir la coleición.Vail, p. 333 Wright aceptó la oportunidá, pa esperimentar nel ambiente urbano'l so característicu estilu orgánicu. Pa la creación del muséu, Wright realizó alredor de 700 bocetos y 6 conxuntos de dibuxos nun periodu de 15 años pa la so creación arquitectónica.Vail, p. 333
En 1948, la coleición aumentó considerablemente tres la compra de la propiedá del comerciante d'arte Karl Nierendorf, formada por unes 730 obres d'arte, la mayoría d'elles pintures d'arte espresionista alemán. Aquel día, la coleición de la fundación incluyía un ampliu espectru de trabayos espresionistes y surrealistes,con obres de Paul Klee, Oskar Kokoschka y Joan Miró ente otros."Guggenheim Museum New York", Encyclopedia of Art, visual-arts-cork.com. Retrieved April 18, 2012 Poco dempués de la muerte de Solomon R. Guggenheim en 1949, miembros de la familia Guggenheim, que tamién formaben parte de la xunta de directiva de la fundación, tuvieron diferencies filosófiques y personales con Rebay, y a finales de 1952, Hilla von Rebay arrenunció como direutora del muséu."Biography: Hilla Rebay", Art of Tomorrow: Hilla Rebay and Solomon R. Guggenheim, Solomon R. Guggenheim Foundation. Retrieved March 8, 2012 A pesar d'esto, Rebay, nel so testamentu, mandó a la fundación pieces de la so coleición personal; incluyendo trabayos por Kandinsky, Klee, Alexander Calder, Albert Gleizes, Mondrian y Kurt Schwitters. El muséu foi renomáu como'l "Muséu Solomon R. Guggenheim" en 1952.
Diseñu y construcción del edificiu Rebay y Wright concibieron l'edificiu como un "templu del espíritu", un espaciu nel que se facilitara una nueva forma d'almirar les pieces d'arte moderno de la coleición. Na so carta, Rebay escribiólu a Wright que "caúna de les obres maestres de la coleición tendría de ser entamada nel espaciu, y solo tu... vas poder atopar la posibilidá de faelo... quiero un templu del espíritu, un monumentu".The Guggenheim: Frank Lloyd Wright and the Making of the Modern Museum, páxs. 217–18, New York: Guggenheim Museum Publications, 2009Levine, p. 299 El critico Paul Goldberger señaló, primero que Wright concluyera'l so edificiu modernista, que "solo había dos diseños comunes pa museos: el Beaux Arts y l'estilu Internacional"., Colebrook Bosson Saunders Products Ltd.. Retrieved March 21, 2012 Goldberger consideró al edificiu como un catalizador pal cambéu, y señaló que yera "social y culturalmente aceptable pa un arquiteutu, un diseñu pal muséu altamente espresivu ya intensamente personal. Nesi sentíu, cada unu de los museos del nuesu tiempu son fíos del Guggenheim". thumb|L'atriu del muséu
De 1943 a principios de 1944, Wright produció 4 bocetos distintos pal diseñu inicial del muséu. Unu de los planes (bocetu C) ilustraba l'edificiu nuna forma hexagonal, con niveles inferiores pa les galeríes; ente que los demás teníen forma circular, y usaben una rampla continua que s'alzaba a lo llargo del edificiu. El conceutu orixinal de Wright foi llamáu'l "zigurat", una y bones el diseñu asemeyaba a les escaleres empinaes de los zigurat construyíos na antigua Mesopotamia. La construcción del edifico foi lleváu a cabu d'alcuerdu al bocetu de Wright, nel que lo visitantes son empuestos al traviés d'una serie d'habitaciones comunicaes, y son obligaos a tornar poles escaleres al salir. Wright entamaba que los visitantes del muséu llegaren a la parte cimera del edificiu nun elevador, y que baxaren con un ritmu pausáu al traviés de la nidia rimada de la rampla continua, por que vieren l'atriu del edificiu como la pieza final d'arte de la exhibición. L'atayante abierta apurre a los espectadores la posibilidá única de reparar simultáneamente delles badees de trabayu, y d'interactuar colos demás güéspedes del muséu nos distintos niveles del edificiu.Perez, Adelyn. "AD Classics: Solomon R. Guggenheim Museum", May 18, 2010. Retrieved March 21, 2012
Coles mesmes, antes d'asitiar la construcción na esquina de la cai 89 y la Quinta Avenida, Rebay, Wright y Guggenheim consideraron otres llocalidaes en Manhattan, Central Park, según nel vecinderu Riverdale de Bronx.Ballon, páxs. 22–27 Guggenheim consideraba que la proximidá del muséu a Central Park yera importante; una y bones el parque apurriría un aliviu al ruíu, conxestión y demás bullicio causáu pela ciudá.Storrer, páxs. 400–01 Amás, la naturaleza del parque daría-y un sentimientu d'inspiración al muséu. L'edificiu encarnaría un intentu de Wright pa "rindir plasticidad inherente a les formes orgániques de l'arquiteutura".Levine, p. 340 Pos, el muséu sería l'únicu diseñáu pol arquiteutu. La llocalización definitiva, riquía que Wright diseñara l'edificiu verticalmente, y non nuna forma horizontal como en dalgunos de los sos bocetos, bien distintu a los trabayos que Wright realizara nos sos principios.
El diseñu n'espiral asemeyaba la concha d'un Nautilus, con espacios continuos fluyendo llibremente unos ente otros.Levine, p. 301 Inclusive cuando l'edificiu adoptaba la naturaleza, el diseñu de Wright tamién espresaba'l so toma sobre la ríxida xeometría de l'arquiteutura moderna. Wright designó un significáu simbólicu a les formes del edificiu; añadiendo que "les formes xeométriques suxeren ciertes idees humanes, estaos d'ánimu y sentimientos - por casu: el círculu, l'infinitu; el triángulu, la unidá estructural; l'espiral, el procesu orgánicu; el cuadráu, la integridá".Rudenstine, Angelica Zander. The Guggenheim Museum Collection: Paintings, 1880–1945, New York: Solomon R. Guggenheim Museum, 1976, p. 204 Estes formes faen ecu unes con otres: les columnes ovalaes, por casu, retiren la xeometría estructural de la fonte. La circularidá de les figures ye'l leitmotiv (motivu central) , dende l'atayante hasta'l diseñu enllastráu nos pisos de la terraza.
La superficie del edificiu foi fecha de formigón p'amenorgar el so costu, bien inferior al acabáu en piedra que Wright entamara.Sennott, páxs. 572–73 Wright tamién propunxo que l'esterior fuera de color coloráu, lo cual nunca foi realizáu.Bianchini, Riccardo. "The Guggenheim, an American revolution", inexhibit.com, 2014, accessed July 5, 2014 La pequeña atayante, o "edificiu de monitoreo" como Wright llamar, alcontráu xunto a l'atayante más grande de la construcción, foi primero concebida p'allugar apartamentos pa Hilla von Rebay y Solomon R. Guggenheim; nel so llugar, esti espaciu foi utilizáu p'allugar oficines y almacenes.Levine, p. 317 En 1965, el segundu pisu del "edificiu de monitoreo" foi anováu pa exhibir la coleición en crecedera permanente del muséu, y, cola restauración del muséu ente 1990 y 1992, foi convertíu dafechu n'espaciu d'exhibición, bautizáu como'l "edificiu Thannhauser", n'honor a unu de los más importantes apurridores de la Fundación.Ballon, páxs. 59–61 El plan orixinal de Wright p'alzar una torre adicional, departamentos, y estudios d'arte, nunca foi realizáu, en gran midida por razones de financiamientu, hasta la renovación y espansión del edificiu unes décades más tarde. Amás, na construcción orixinal, el tragaluz-galería principal fuera cubiertu, lo cual comprometía los efeutos de llume que Wright articulara nos sos planes. Esto camudó en 1992, cuando'l tragaluz foi restauráu al so diseñu orixinal.
Sweeney y finalización de la construcción thumb|El muséu en construcción (Payares de 1957)