El Ford Thunderbird ye un automóvil de luxu del segmentu F fabricáu nos Estaos Xuníos pola Ford Motor Company. El nome del Ford Thunderbird provién del folclor nativu d'Estaos Xuníos d'Arizona y Nuevu Méxicu. Cunta la mitoloxía que'l Thunderbird (Páxaru del truenu) gobernaba nel cielu y yera l'ayudante divín del home. Les sos grandes ales batientes, invisibles pa los mortales, aniciaben los vientos y los truenos, dando llugar a les nubes del desiertu qu'apurríen a los indíxenes d'Estaos Xuníos l'agua pa siguir viviendo nel secañu na que-yos asitiara'l destín n'América del Norte.
La idea yera llamar al Thunderbird Fairlane, pero consideráronse munches otres opciones; por casu, entá cuando Lewis D. Crusoe inclinar pol nome alternativu de Savile, foi él quién convocó a un concursu ente los emplegaos de Ford Motor Company pa suxerir un nome. El ganador recibiría un premiu de USD $250. Alden "Gib" Giberson, un estilista nativu del suroeste, suxirió'l nome de "Thunderbird".
Visión xeneral La creación d'esti coche atribuyir a un antiguu executivu de General Motors, Lewis D. Crusoe, un vicepresidente de Ford, George Walker y un diseñador de Ford, Frank Hershey. Entró na producción pal añu 1955 como un modelu d'automóvil deportivu de dos places, pero, a diferencia del similar Chevrolet Corvette, el Thunderbird nunca foi vendíu como un verdaderu automóvil deportivu. Ford describir como un coche de luxu personal, una descripción que nomó a un nuevu segmentu del mercáu. En 1958, el Thunderbird adquirió una segunda fila d'asientos. Les xeneraciones posteriores fixéronse cada vez más grandes hasta qu'en 1977 presentóse una xeneración de tamañu menor, siguiéndose ésa enclín d'amenorgamientu de tamañu nes xeneraciones de 1980, y otra vegada en 1983. Les ventes fueron bones hasta la década de 1990, cuando los grandes coupés de 2 puertes facer impopular, la producción cesó dempués de 1997. En 1999 nel Salón del Automóvil de Detroit presentóse un prototipu que retomó'l nome Thunderbird, esti modelu basar nuna interpretación moderna del descapotable de dos places orixinal de 1955. En 2002 foi llanzáu nuevamente como modelu de 2 places, esta vegada con un diseñu "retro" que recuerda a la primer xeneración, que tuvo disponible hasta'l final del añu 2005.
Primer xeneración (1955-1957): los Classic Birds o Little Birds
El primer modelu del Thunderbird foi presentáu nel Salón del Automóvil de Detroit en febreru de 1954, y el día 22 d'ochobre de 1954 empezar a vender como un modelu de 1955. Mientres los primeros 10 díes, recibió 3.500 pidimientos. Ford calculara construyir 10.000 unidaes, pero eventualmente en 1955 les ventes fueron de 16.155. El Thunderbird incluyía un techu extraíble de fibra de vidriu. Tamién de fábrica ufiértase una versión con techu descapotable, "convertible". El motor yera un V8 Y-block d'orixe Mercury de 4,8 L (292 in³)de 198 caballos de fuercia pa la versión automática y 193 caballos de fuercia pa la versión manual.
Pal añu 1956 los cambeos fueron imperceptibles. L'emblema del frente, sobre la parrilla camudar d'un par de banderes a cuadros cruciaos por un símbolu estilizado del Thunderbird d'indíxena d'Estaos Xuníos. L'área de los faros agora tenía un armazón. La insinia V-8 col "8" dientro de la "V" apaeció constantemente na publicidá de 1955, pero'l motor oficialmente yera descritu como "Y-Block V-8". En 1956 la publicidá de Ford amosaba derechos reservaos pa la nomenclatura "Y-8". Esto esplicaba'l porqué la insinia V-8 sumió.
Nes bandes del T-Bird amestóse una compuerta de ventilación p'amenorgar el calentamientu nel interior del auto. Col mesmu oxetivu amestáronse aletes de ventilación llaterales nel marcu del parabrís. El cambéu más obviu foi'l kit de llanta continental que s'asitió na parte trasera del auto y yera incluyíu como accesoriu estándar. Añadir más espaciu al portaequipajes.
Añadir "air wind" p'ameyorar la ventilación. P'ameyorar la visión posterior de la versión de techu extraíble añader unes pequeñes ventanes "Port Window" nos llaterales. Un motor V8 Y-block de 5,1 L (312 in³) déxase como opción única a la fin de 1956.
En 1957 solo fáense grandes cambeos esternos pero pequeños mecánicamente, asítiase-y una parrilla más grande p'ameyorar el sistema d'enfriamientu, la forma frontera foi modificada ya incorpórase el nome de "Thunderbird" cromáu xustu al frente.
La carrocería de 1957 allargóse 15 cm al respeutive de años anteriores, porque la llanta de refaimientu pasó de tar nel esterior a la cajuela; esto fixo que'l so almacenamientu fuera más fácil, Ford esplicó qu'esa midida tamién ameyoró'l manexu del auto por cuenta de una distribución más uniforme del pesu.
Una nueva idea nes radios del Thunderbird taba disponible. Tenía un receptor sensible a la velocidá. Yera un dispositivu electrónicu construyíu ente la radio y el distribuidor. Esti dispositivu aumentaba'l volume del radiu conforme l'auto aceleraba. Al amontase la velocidá del motor, un condensador conectáu en serie col distribuidor xeneraba una señal p'amontar el volume. Esto caltenía los nivel de receición d'audiu banciáu col ruíu xeneráu pola conducción. Como midida de seguridá amestar nel Thunderbird 1957 una franxa reflectora na parte inferior interna de la puerta. Cuando la puerta abrir de nueche , les lluces de los autos que s'averaben pela parte posterior del auto reflexar na franxa.
El 1957 considérase'l modelu más popular de los "Little Bird". Les opciones del motor y la trasmisión tamién aumentaron al monta-y un V-8 estándar 292 & 312, que va de 212 a 340 caballos de potencia.
Les ventes fueron de 31.380, incluyendo 3 meses extra porque los modelos de 1958 sufrieron un retrasu. El postreru "Little Bird" sale de la llinia d'ensamble'l 13 d'avientu de 1957.
Este va ser l'últimu Thunderbird de 2 asientos que fabrica hasta'l modelu compactu deportivu Ford EXP de 1982.
Segunda xeneración (1958-1960): Square Birds
El Square Bird de cuatro pasaxeros apaez per primer vegada en 1958, nuna fiesta d'Añu Nuevu celebrada nel esclusivu Thunderbird Golf Club de Palm Springs, California.
Los direutivos de Ford viéronse obligaos a tomar una difícil decisión respeuto al futuru que-y daríen a la llinia del Thunderbird. Verdaderamente los Little Bird tuvieren bones ventes, pero los distribuidores Ford taben recibiendo quexes relevantes de los dueños, quien protestaben pol llindáu espaciu pal conductor y la falta del asientu traseru.
Coles mesmes, anque'l Thunderbird de dos places vendiera más unidaes que los sos competidores direutos, Ford nun llograra llegar a los niveles de ganancia que naguaba. El mercáu de los autos de dos places, qu'esperimentara una fuerte crecedera a principios de los años cincuenta, yá nun crecer más. Por si fora poco el Thunderbird nun yera consideráu polos espertos como un verdaderu deportivu. Nunca foi capaz de satisfacer les esixencies de los entusiastes d'esti nichu de mercáu. Nesti puntu, dempués de trés años nel mercáu'l Thunderbird de dos places nun taba xenerando fayadices utilidaes.
Ford desenvolvió la idea d'un auto de cuatro asientos, en sustitución del queríu biplaza. Primeramente, el diseñador del productu, Tom Case, pretendió siguir ufiertando'l modelu de dos places con un nuevu sistema de fuercia na capota, adicional al modelu de 4 places, pero'l nuevu xerente xeneral de la división, Robert S. McNamara negóse y ordenó enérxicamente a Case que s'escaeciera del modelu de dos places.
La producción del Thunderbird de cuatro places empecipió'l 13 de xineru de 1958. Entamárase la so producción nuna planta totalmente nueva en Wixon, Michigan, xunto col Lincoln Continental Mark III.
La introducción a los distribuidores del nuevu Thunderbird tuvo llugar el 13 de febreru de 1958. Este foi unu de los cambeos más completos que sufrió un auto na so hestoria. Yera más llargu, la so construcción yera nun xasis d'una sola pieza y tenía delles innovaciones teunolóxiques. Primeramente namái tuvo disponible'l Thunderbird como Hardtop. El convertible salió hasta xunu de 1958. Esti modelu tuvo la primer capota automática nun Thunderbird.
L'auto tenía forma d'un Ford cuadráu. Ello ye que a estos autos conózse-yos como Square Birds. La ventila de l'arca carauterizar pola so forma angular con llinies que se perdíen a lo llargo del mesmu. Les bandes del auto teníen proyeutiles simulaos. Cada calavera tenía encuallada la forma de toberas de cohete. Dos atopes asítiase na parte inferior de la defensa. Caúna de les toberas simulaes de la parte trasera suxetaba dos calaveres redondes.
Una carauterística del HardTop foi'l so techu d'estilu formal, d'apariencia llarga y bien baxa. Pel esterior tenía moldures nos paneles llaterales con medallones del Thunderbird. Este foi'l primer T-Bird en tener aletes de ventilación. Taba claro que'l Thunderbird tenía más semeyanza colos Lincoln producíos tamién en Wixon que col restu de la gama Ford. El luxu nel so diseñu llevar a estremos más alloñaos que nos modelos 1955 a 1957.
La planta de fuercia del Thunderbird 1958 foi'l nuevu motor V8 "interceptor" de 5,7 L (352 pulgaes³. Este combinaba les tresmisiones manual de 3 velocidaes, overdrive o automática. Inclusive la recién y totalmente nueva Cruise-O-Matic. Otros motores opcionales teníense consideraos pal Thunderbird debíu al ésitu de l'amplia llista de plantes de fuercia que s'ufiertaron en 1957 y qu'ayudó a la venta. Un plan yera usar el motor V8 Edsel de 5,9 L 361 pulgaes³ con cuatro opciones de potencia. Como'l presupuestu yera de solu 50 millones de dólares pal rediseño, inxeniería y equipamientu de ferramientes.
Yá se tomara'l 90% del dineru, el plan replantegóse y pensóse solo nún o dos motores distintos. En marzu de 1958 los catálogos del Thunderbird mentaben como segunda opción el motor V8 de 7,0 L 430 pulgaes³ con 375 caballos de potencia.
La revista Motor Trend otorgar el títulu de Car of the Year (Coche del Añu) al Thunderbird de 1958.
Pa 1959 el nomamientu que la revista otorgar al Thunderbird convence a Ford que nun había razón pa cambeos radicales nel siguiente modelu, fechu que decepcionó a munches persones. En primer llugar el Thunderbird presentar con diez díes de retrasu y segundu, había bien pequeños cambeos con rellación al modelu anterior.
El modelu 1959 presentó un cambéu de barres horizontales pa la parrilla frontera. El mesmu patrón repitir nel área de paneles de les calaveres. Nos proyeutiles simulaos llaterales se remplazaron los insertamientos metálicos cuadraes y cromaes por un adornu en forma de flecha na punta del proyeutil. El nome de Thunderbird cromáu camudar de llugar escontra la puerta. Adicionalmente, reemplázase'l medallón de la columna del ventanu traseru, nel hardtop, incorporando un Thunderbird esculpíu. Nuevamente ufiertaron un par de modelos con dos puertes pa cuatro pasaxeros. La capota del convertible yera automática despintar na cajuela. Otros cambeos téunicos en T-bird incluyíen un abanicu nel radiador, un tanque auxiliar nel radiador, y reubicación del sistema de llimpieza de vidrios y un meyoramientu na suspensión trasera. La compañía promovía carauterístiques nel so sistema de suspensión delantera, puertes de 4 pies d'anchu, capacidá d'almacenar na cajuela hasta 20 pies cúbicos, sistema de seguridá na columna de direición y asientos individuales ajustables. El diseñu de los asientos taba basáu nun estilu redondo y acolchao. La compañía los promovía como individualmente contorneados y acolchaos hasta 4 pulgada de fondura nel respaldu.
Los asientos delanteros doblábense dafechu pa un meyor accesu al interior. El fondu del panel de preseos yera blancu en llugar de negru. La incorporación d'un nuevu motor más ampliu nun tuvo un gran impautu, pero si una fuerte influencia nel papel de les carreres profesionales.