Villacarralón ye un conceyu d'España, na provincia de Valladolid, comunidá autónoma de Castiella y Llión. Tien una superficie de 17,54 km² con una población de .
Historia Nes sos proximidaes topáronse restos arqueolóxicos de cerámica de la primera Edá del Fierro y Terra sigillata romana. D'ente les cases del pueblu destaca frente a la Ilesia, la de los Escobares, con dos Escudos d'esti llinaxe, según otra detrás de la parroquia con un escudu episcopal. Caltiénse un antiguu Hospital, según la torre arruinada de la ilesia de San Pedro.
Demografía
Mediu natural El términu municipal ta integráu dientro de la Zona d'especial proteición pa les aves denomada La Nava - Campos Nortehttp://rednatura.jcyl.es/natura2000/ZEPA/ZEPA2.html perteneciente a la Rede Natura 2000.
Monumentos
Torre de San Pedro Nel cascu urbanu, álzase la torre arruinada de la ilesia de San Pedro. left|thumb|Torre de San Pedro de Villacarralón
Ilesia de Santa María de l'Asunción Foi construyida a partir de 1779 y trazada pol arquiteutu Manuel Martín Rodríguez. D'estilu neoclásicu y realizada en lladriyu, tien planta de cruz llatina cubrir la so única nave con bóveda de cañón con lunetos y disponiendo sobre'l tramu central del cruceru d'una cúpula. Primitivamente l'accesu al templu facer pola parte de los pies, pero en 1953 practicóse una entrada pel llau de la Epístola.Na cabecera llevanta una espadaña, construyida en lladriyu, de dos cuerpos.
Llau del evanxeliu Nel cruceru caltién un retablu barrocu de mediaos del sieglu XVIII con escultures de San Antonio de Padua y de San Roque, próximes al estilu de Pedro Sierra, al igual qu'un grupu de la piedá.
Presbiteriu Xunto al altar figura un Crucifixu del postreru terciu del sieglu XVI. El retablu mayor rococó, al paecer procedente del monesteriu de Sahagún, pertenez a la modalidá de retablu relicariu, presentando la so talla una gran guapura.
Nes pequeñes forniques de que dispón agóspiense escultures de distintes dómines, probablemente aprovechaes, destacando tres bustos relicarios del sieglu XVI que representen a Santa Sofía, Santa Catalina y San Pelayo. Tamién al sieglu XVI correspuenden dos figures d'ánxeles portadores d'escudos y dos figures de Virtúes. El conxuntu completar con una tosca escultura de San Pedro, del mesmu sieglu, dos brazos relicarios y trés pequeñes imáxenes del sieglu XVIII alusives a San José, San Xuan Bautista y Cristu Nazarenu.
Sobresal pol so interés un bustu de Virxe, góticu, talláu en marfil y seique de procedencia francesa, respondiendo a una tipoloxía del sieglu XIV, que remata una urna-relicariu de Santa Úrsula.
L'áticu del retablu ta presidíu por una movida escultura de San Miguel del Sieglu XVIII. Na fornica central figura la imaxe titular del templu, obra del sieglu XVIII.
Sacristía La cruz parroquial, de plata, ye del sieglu XVII. Mayor interés tien una mota de plata sobredorada, de fines del sieglu XVI que s'utiliza como curia al añader un viril de rayos.
Ermita de La nuesa Señora del Carmen thumb|300px|Ermita de La nuesa Señora del Carmen de Villacarralón en día de nevada Madoz cita la ermita de La nuesa Señora del Carmen pa la que seique trabayó'l pintor lleonés Francisco de Carrancejas en 1564 dorando dos escultures de los Santos Fabián y Sebastián.
La ermita foi reconstruyida pola mesma vecindá de pueblu de Villacarralón nel añu 2007. Mientres el periodu de reconstrucción, llevar a cabu un Diariu de la construcción de la ermita de Villacarralón.
Fiestes El 26 de xunu celébrase la fiesta de San Pelayo patrón del pueblu. El día 15 de xunetu celébrase la fiesta de la Virxe del Carmen. El día 15 d'agostu celébrase les fiestes de branu (Festividá de l'Asunción de La nuesa Señora).
Ver tamién Gastronomía de la provincia de Valladolid Economía de la provincia de Valladolid
Referencies
Categoría:Llocalidaes de la provincia de Valladolid Categoría:Conceyos de Valladolid Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Llocalidaes d'España ensin partíu xudicial