Un aislante térmicu ye un material usáu na construcción y na industria, carauterizáu pola so alta resistencia térmica. Establez una barrera al pasu del calor ente dos medios que naturalmente tenderíen a igualase en temperatura, torgando que'l calor trespase los separadores del sistema qu'interesa (como una vivienda o una nevera) col ambiente que lo arrodia.
Polo xeneral, tolos materiales ufierten resistencia al pasu del calor, esto ye, son aislantes térmicos. La diferencia ye que de los que se trata tienen una resistencia bien grande, de manera, qu'espesures pequeñes de material presenten una resistencia abonda al usu que quier dáse-y. El nome más correutu d'estos sería aislante térmicu específicu. Considérase que son aislantes térmicos específicos aquellos que tien una conductividá térmica, λ < 0,08 W/m·°C.
Unu de los meyores aislantes térmicos ye'l vacíu, nel que'l calor namái se tresmite por radiación, pero por cuenta de la gran dificultá pa llograr y caltener condiciones de vacíu emplegar en bien poques ocasiones. Na práutica utilízase mayoritariamente aire con baxu mugor, que torga'l pasu del calor por conducción, gracies a la so baxa conductividá térmica, y por radiación, gracies a un baxu coeficiente d'absorción.
L'aire tresmite calor por conveición, lo qu'amenorga la so capacidá d'aislamientu. Por esta razón utilícense como aislamientu térmicu materiales porosos o fibrosos, capaces d'inmovilizar l'aire seco y confinarlo nel interior d'alvioles más o menos estanques. Anque na mayoría de los casos el gas zarráu ye aire común, n'aislantes de poru zarráu —formaos por burbuyes non comunicaes ente sigo, como nel casu del poliuretano proyeutáu—, el gas utilizáu como axente espumante ye'l que queda finalmente zarráu. Tamién ye posible utilizar otres combinaciones de gases distintes, pero'l so emplegu ta bien pocu estendíu.
Cuantificación de les sos propiedaes La cuantificación de les propiedaes d'un aislante ye complexa, yá que cada material reacciona de manera distinta ante les distintes trasmisiones del calor: radiación, conveición, conducción, calor latente/calor sensible y tamién según la temperatura a la que s'atope.
Pa comparar materiales y realizar cálculos utilízase davezu'l coeficiente de conductividá térmica, que mide namái la conducción. Por que la comparanza del coeficiente de dos materiales seya correuta, este tien de ser midíu a la mesma temperatura en dambos.
Families de materiales aislantes térmicos llegalmente válidos n'Europa Llana mineral (llana de roca), según la norma EN 13162 Poliestireno espandíu, según la norma EN 13163 Poliestireno extruido, según la norma EN 13164 Espluma de poliuretano, acordies cola norma EN 13165 Espluma de resina fenólica, acordies cola norma EN 13 166 Espluma de vidriu (llana de vidriu), según la norma EN 13 167 Lloses de llana de madera, según la norma EN 13168 (Holzwolle-Leichtbauplatte) Plaques de perlina espandida acordies cola norma EN 13169 Corchu espandíu según EN 13170 Fibres de la madera según la norma EN 13171 (Wood wool).
Otros materiales tienen de llograr una aprobación especial del país en concretu, o de la Organización Europea pa les Aprobaciones Téuniques EOTA (European Organization for Technicals Approvals), asitiada en Bruxeles (www.eota.be).
Pal comportamientu ante incendio de los materiales, síguese la normativa EN 13501.
Materiales aislantes térmicos
Esisten munchos tipos d'aislante térmicu, dalgunu de los cualos abandonóse a lo llargo de la historia. son materiales usaos que se caractericen pola so alta resistencia térmica
Aluminiu
Anque l'aluminiu ye un metal d'alta conductividá térmica (λ= 204 W/m·°C), puede utilizase como aislante en ciertes condiciones. Los aislantes d'aluminiu consisten en delles capes delgaes xuníes por otres llámines plegaes formando daqué paecíu al cartón allixeráu. Les perdes térmiques pueden ser por cambéu d'estáu (evaporamientu), por contautu (o conveición) o por radiación (que crez cola cuarta potencia de la diferencia de temperatures), llogrando l'aluminiu reflexar, y asina amenorgar, nun 97 % les perdes por radiación térmico (tantu pa esfrecer protexendo del sol, como ante'l fríu, pa caltener el calor interior), siendo esta propiedá independiente de la espesura de la capa d'aluminiu. Amás l'aluminiu ufierta otra ventaya, al ser totalmente estancu/impermeable, y torgar el pasu d'agua y aire, bloquiando asina les perdes por evaporamientu. El plegáu de les llámines encargar de llindar la conveición.
Corchu
Ye'l material emplegáu más d'antiguo p'aisllar. Vien de la corteza del sufrera. De normal úsase en forma de tremaos, formando paneles. Davezu, estos paneles fabricar a partir de corchu esmagayáu y fervíu a altes temperatures. Polo xeneral, nun ye necesariu añader nengún aglomerante p'amacerar los paneles.
El so conteníu n'agua ye inferior al 8 %, y ta compuestu nun 45 % por suberina. Estos dos condiciones faen que seya un productu imputrescible, al que nun hai que tratar pa protexelo de fungos o microorganismos, al contrariu que la madera.
Otra ventaya al respective de otros materiales aislantes ye la elevada inercia térmica que presenta. Esta carauterística convertir nun material aparente pa sistemes d'aislamientu térmicu pel esterior.
El 53 % de la producción mundial de corchu vien de Portugal, y el 32 % d'España.
Opciones d'usu según DIN 4108-10.
Densidá: 110 kg/m³ normal, 100-160 (en placa), 65-150 (del árbol) Coeficiente de conductividá térmica: 0,039 W/(m·K) (según EN 13170 - 0,04 a 0,055) μ (resistividad al pasu de vapor d'agua) - 30 a 75 (del árbol), de 92 MN·s/g·m (en placa tremada) c (calor específico) de 1600 a 1800
Algodón
Trátase de papel d'un cobertor d'algodón.
Densidá: 25-40 kg/m³ (llana soplao), 20-60 kg/m³ (llana en cobertor) Coeficiente de conductividá térmica: 0,04 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 840 J/(kg·K)
Arlita
La arlita ye un grebu cerámicu de gran llixereza por cuenta de la so porosidá.
Densidá: 300-800 kg/m³ (densidá aparente) Coeficiente de conductividá térmica: 0,08 W/(m·K) μ = 0 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1100 J/(kg·K)
Vermiculita
La vermiculita ye un mineral formáu por silicatos de fierro o magnesiu, del grupu de les miques; mientres la so fabricación álzase rápido la so temperatura, espandiéndose hasta 30 vegaes el so tamañu, por aciu un procesu denomináu "exfoliación".
Densidá: Bazcuya ente 60 y 140 kg/m³, según granulometrías. Coeficiente de conductividá térmica: 0,053 kcal/h/m °C Aislamientu acústicu: al incidir les ondes sonores sobre les laminuques multidireccionales de la vermiculita espandida, estes son reflexaes n'ensame de direiciones y absorbíes pola estructura microscópica de burbuyes d'aire del mineral. Por estes razones la vermiculita ye un escelente aislante acústicu pa una peramplia gama de frecuencies. Resistencia al fueu: el puntu de fusión de la vermiculita ye 1.370 °C y la temperatura de reblandecimiento ye 1.250 °C. Ye un mineral incombustible y químicamente bien estable a altes temperatures lo que lo convierte nun material aparente pa la proteición contra'l fueu, polo que s'utiliza principalmente como aislante en fornos d'alta temperatura y en calderes en forma de plancha de distintes espesures (tremada con resines). Inalterabilidad: la vermiculita ye insensible a los axentes atmosféricos y al pasu del tiempu. Ye estable, químicamente neutra (pH = 7,2) y inerte, nun ye higroscópica y nun produz nenguna aición sobre'l fierro o l'aceru.
Pulgos de trigu, escanda
Densidá: 90 kg/m³ (prensado) Coeficiente de conductividá térmica: 0,06 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente - J/(kg·K)
Llinu
Densidá: 40-50 kg/m³ (materia primo), 20-40 kg/m³ (en cobertor) Coeficiente de conductividá térmica: 0,04-0,05 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1500 J/(kg·K)
Pellas de ceberes Feches a partir de ceberes (n'alemán - Getreidegranulat).
Densidá: 105-115 kg/m³ (densidá aparente) Coeficiente de conductividá térmica: 0,05 W/(m·K) μ - 1 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente - J/(kg·K)
Cáñamu
Densidá: 150 kg/m³ (raspaduras), 20-40 kg/m³ (en cobertor) Coeficiente de conductividá térmica: 0,04-0,08 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1500 J/(kg·K)
Forgaxes de madera Densidá: 70 kg/m³ (densidá aparente) Coeficiente de conductividá térmica: 0,045 W/(m·K) μ - 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente - J/(kg·K)
Celulosa
Trátase de papel de periódicu recicláu molíu, al que se-y añadieron unes sales de borax, pa da-y propiedaes ignífugas, insecticides y antifúngicas.
Se insufla nes cámares o se proyeuta n'húmedu. Ye un potente aislante branizu ya ivernizu, y tien tamién propiedaes d'aislamientu acústicu. La so mayor ventaya ye que se porta como la madera, permediando puntes de temperatures al empar que tien una gran capacidá térmica d'almacenamientu, portar de forma anticíclica mientres 12 hores, calteniendo asina'l frescor matutín pel branu mientres les tardes. En iviernu protexe contra'l fríu de forma similar a como lo fai la madera.
Densidá: 30-60 kg/m³ (o según otres fontes, de 25 a 90 kg/m³) Coeficiente de conductividá térmica: 0,039 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1900 J/(kg·K)
Fibra de madera Según la EN 13171. Opciones d'usu según DIN 4108-10.
Densidá: 30-60 kg/m³ (sopláu), 130-250 kg/m³ (en cobertor) Coeficiente de conductividá térmica: 0,04-0,06 W/(m·K) μ - 5 a 10 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1600-2100 J/(kg·K)
Llana de madera Según EN 13168, opciones d'usu según DIN 4108-10
Densidá: 350-600 kg/m³ (normal), 60-300 kg/m³ (múltiples capes) Coeficiente de conductividá térmica: 0,09-0,1 W/(m·K) μ - 2 a 5 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 2100 J/(kg·K)
Cocos
Densidá: 70-110 kg/m³ Coeficiente de conductividá térmica: 0,045-0,05 W/(m·K) μ - 1 a 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1500 J/(kg·K)
Cañes (Anguaño nun esiste nengún productu a base de caña aprobáu pal so usu n'Alemaña).
Densidá: 190-220 kg/m³ (raspaduras), 20-40 kg/m³ (en cobertor) Coeficiente de conductividá térmica: 0,045-0,065 W/(m·K) μ - 2 MN·s/g·m c (calor específico) aproximadamente 1300 J/(kg·K)
Algues Usáu en teyaos y parés.
Densidá: 70-80 kg/m³ Coeficiente de conductividá térmica: 0,045 W/(m·K) mu - c (calor específico) aproximadamente 2000 J/(kg·K)
Paya Densidá: 80 a 600 kg/m³ Coeficiente de conductividá térmica: 0,045-0,13 W/(m·K) mu - 1 a 10 (prensado de 35 a 40) c (calor específico) aproximadamente - J/(kg·K)
Yerba Densidá: 25 a 65 kg/m³ Coeficiente de conductividá térmica: 0,04 W/(m·K) mu - 1 a 2 c (calor específico) aproximadamente 2100 J/(kg·K)
Llana de roca
La llana de roca ye un material aislante térmicu, incombustible y imputrescible. Esti material estremar d'otros aislantes en que ye un material resistente al fueu, con un puntu de fusión cimera a los 1200 °C.
Les principales aplicaciones son l'aislamientu de cubierta, tanto inclinada como plana (cubierta europea convencional, con llámina impermeabilizante autoprotegida), fachaes ventiladas, fachaes monocapa, fachaes pel interior, particiones interiores, suelos acústicos y aislamientu de forxaos. Cuando se tien un techu de texa con machihembrado, utilízase un fieltru ensin revestimiento o bien otru con un papel kraft nuna cara, lo que favorez l'allugamientu. Amás, utilizar pa la proteición pasiva tantu d'estructures, como d'instalaciones y penetraciones.
La llana de roca comercializar en paneles ríxidos o semirígidos, fieltros, cobertores armaos y coquillas. Tamién ye un escelente material p'aislamientu acústicu en construcción llixera, pa suelos, techos y parés interiores.
Densidá: 30-160 kg/m³. Según EN 13162, en fibra de 20 a 150, en piedra de 25 a 220.