La Fuercia Aérea d'Armenia (n'armeniu:Հայաստանի Ռազմաօդային Ուժեր) ye xunto al Exércitu Armeniu, una rama de les Fuercies Armaes d'Armenia, que foi fundada en 1992 tres la disolución de la Xunión Soviética. Ta entamada y fornida pa ufiertar sofitu aereu y táuticu aereu a les fuercies de tierra d'Armenia. Aporta pela so parte un sofitu eficaz na batalla con Azerbaixán mientres la guerra acaecida na rexón separatista de Nagorno-Karabakh ente los años 1992 a 1994.Cooper, Tom (29 de setiembre de 2003)"guerra aérea sobre Nagorniy-Kharabakh, 1988-1994" . Air Combat Información del Grupu (ACIG). Consultáu'l 15 d'avientu de 2007 La so crónica falta d'aviones de superioridá aérea, ye compensada con una bien eficiente defensa antiaérea, que-y ye apurrida por sistemes rusos, y aeronaves como'l MiG-29, provinientes de la Fuercia Aérea de Rusia, tres un alcuerdu enmarcáu na cooperación conxunta de dambes fuercies armaes.Blagov, Sergei (17 de payares de 2003). "Cock Armenia y Rusia Reafita Bonos crisis de Xeorxa". Eurasianet.org. Consultáu'l 6 de xineru de 2008 Dende l'añu 2003, el gobiernu d'Armenia buscó y fixo esfuercios al financiar la modernización y l'ampliación de la flota aérea, según la so actualizaciónMartirosjan, Samvel,.. Traducíu por A. Ignatkin (25-31 d'agostu de 2004).Voyenno-Promyshlenny Courier "Armenia constrúi'l so poder militar" |}}http://hyeforum.com/lofiversion/index.php?t9724.html "Armenia reconstrúi'l so poder militar tres Nagorno-Karabakh"

Historia De la qu'Armenia trabayaba pa establecer unes fuercies militares independientes pa 1989; pero por cuenta de la falta de recursos, un personal óptimamente entrenáu y a la escasez d'infraestructura debidamente acondicionada, el gobiernu d'entós retarda la creación d'una fuercia aérea hasta agostu de 1992, y empecipia les operaciones de combate n'ochobre del mesmu añu.Petrosyan, David (Xunu del 2002). “Formation and Development of Armenian Armed Forces” . Moscow Defense Brief. Visitáu'l 11 de setiembre de 2018. Pero, esta creación nun ye la primer vegada que los armenios empleguen una fuercia armada de tipu aereu; según reportes del bandu azerbaixanu, dizse que los armenios repetidamente emplegaron aeronaves modificaes d'usu civil, y helicópteros como'l Mi-8 pal bombardéu de blancos y oxetivos civiles na rexón de Geranboi n'Azerbaixán pa xineru de 1990.Matveeva, Anna & Hiscock, Duncan. (2003). The Caucasus: Armed and Divided – Small arms and light weapons proliferation and humanitarian consequences in the Caucasus. Saferworld. ISBN 0-948546-91-3. Ver “Chapter 2: Azerbaijan: The burden of history – waiting for change” por Arif Yunusov. Visitáu'l 21 de marzu de 2012. Los azerbaixanos inclusive aclamen que los helicópteros d'ataque armenios Mi-24 fueron emplegaos en misiones de soporte y sofitu a tropes d'asaltu en Shusha en febreru de 1992. Un helicópteru azerbaixanu artillado de la mesma sería usáu nos combates asocedíos en dicha rexón.Anon. (29 February 1992). "Ex-Soviet Troops to Leave Enclave". New York Times. Retrieved: 19 March 2012.

Acorde a les declaraciones feches n'avientu de 1992 per parte del comité FACE, Armenia fuera llindada a disponer de tan solo trés aeronaves de combate operacionales y siquier de 13 helicópteros artillados, heredaos tres la desintegración de la Xunión Soviética, y xunto a una parte de les sos sistemes de defensa anti-aérea.Willis, David (Ed.) (1999). “Armenia” entry in Aerospace Encyclopedia of World Air Forces. London, UK: Aerospace Publishing Ltd. p. 162. ISBN 1-86184-045-4. Los helicópteros artillados proveníen del anterior 7º Reximientu de Guardes Helicoportados y que fueron tomaos de dicha base en 1991. Los modelos, identificaciones y/o orixe de les trés aeronaves de combate son inciertos, pero posiblemente tuvieren incluyíos un MiG-25 con capacidaes interceptoras y dos Su-25 con capacidaes d'ataque a tierra, probablemente del anterior 80vo Reximientu Soviéticu d'Aviación de Bombardéu y Ataque , vistos na base aérea de Sitalçay n'Azerbaixán; la fuercia d'helicópteros componer d'helicópteros Mi-8 de tresporte y d'helicópteros Mi-24 d'ataque nes sos distintes versiones qu'habíen estáu basaos cerca de Yereván, la capital d'Armenia. Otres aeronaves que se reportó fueron tomaes de los inventarios soviéticos per parte de los armenios en 1991 inclúin seis aviones An-2, un An-24 y una aeronave An-32 de tresportes, según diez aviones Yac-52 d'entrenamientu.

thumb|left|Trés aeronaves del modelu Su-25 de la Fuercia Arérea Armenia volando en V sobro la plaza republicana de Yereván.

Los continuos conflictos territoriales con Azerbaixán socatraron la mayor espansión de les fuercies militares d'Armenia; n'especial la so Defensa Aérea y la so Fuercia Aérea, nel periodu de 1993 a 1994. El gruesu de l'aviación y defensa aérea d'Armenia, sicasí, fueron pa l'ampliación y fortalecimientu de la Organización de la Defensa Anti-aérea Armenia. Cola asistencia téunicu-militar rusa y les sos contribuciones materiales (que yeren de sistemes d'artillería anti-aérea y equipamientos varios), en menos d'un añu Armenia yá yera capaz d'integrase col remanente de redes y equipos soviéticos de radares y de surface-to-air missile dexaos tras nos sos territorios na so desapaición, y llogra convertilos nuna eficaz y efectiva defensa antiaérea, que declaróse operativa n'abril de 1994. Amestar con respectu al parque d'aeronaves supónense bien escases, pero a finales de 1994 la Fuercia Aérea Armenia tenía nel so inventariu un envaloráu d'ente 5 a 6 aeronaves operatives, compuesta por dalgunos Su-25 (yá se sabe qu'ún quedó n'estáu non operativu) y posiblemente un MiG-25 con capacidá de combate; dos L-39 y diez aviones d'entrenamientu (posiblemente modificaos p'ataque llixeru) Yac-52; seis An-2, dos An-72, un Tu-134, un Tu-154 de tresporte; y dos Mi-2, siete Mi-8/Mi-17 y quince helicópteros Mi-24.

P'ayudar a desaniciar la so relativa debilidá militar comparada con Azerbaixán y Turquía, Dende'l 16 de marzu de 1995 roblóse un tratáu ente los gobiernos de Rusia y d'Armenia onde se dexen los derechos de permanencia y gran parte de ciertes instalaciones militares nel territoriu armeniu por que permanezan acuartelaes tropes ruses por un ralu de 25 años. Roblóse otru alcuerdu'l 27 de setiembre de 1996, autorizando l'establecimientu de dos bases aérees ruses nes ciudaes de Gyumri y Yereván. Les fuercies ruses esplegaes componer de 18 caces MiG-29 pertenecientes al Escuadrón de Caces 426 y del Centru de Control de Tráficu Aereu 700, dambes asitiaes na Base Aérea 3624 sita nel Aeropuertu de Erebuni, nes contornes de la capital armenia.Warfare.ru (Undated). MIG-29/MIG-35 Fulcrum Counter-Air Fighter. Retrieved 16 February 2008.Anon. (22 May 2007). “Russian Military Bases ”. Kommersant Vlast. Retrieved 29 December 2007. Les aeronaves ruses llegaron a estes bases de la siguiente forma: cinco facer el 16 d'avientu de 1998, otros cinco'l 26 de febreru de 1999, cuatro más el 18 de xunu y los restantes cuatro'l 22 d'ochobre d'ese mesmu añu.Embassy of the Republic of Azerbaijan in the People's Republic of China. (Undated). Chronology of the Armenian aggression. Retrieved 29 December 2007.Este esplegue gradiáu d'aviones rusos a la so base n'Armenia foi primero malinterpretado como una entrega d'armamentu a encomalo Aérea d'Armenia.

La Fuercia Aérea Armenia esperimentó una importante espansión y modernización nel periodu 2004-2005. Triplicóse la so caña de combate d'ala fixa al traviés de l'alquisición de diez Su-25 d'Eslovaquia por un total d'un millón de dólares d'Estaos Xuníos n'agostu 2004.Anon. (30 June 2004). “Defense” entry under the Corporate & Finance section, p. 3. SITA Slovak News Agency. Retrieved 31 December 2007. SITA further reports that according to Markiza TV, the aircraft were sold to Wiper, a Bratislava-based company acting as a broker for the Armenian Defense Ministry. The sale price was SKK 8 million, although Armenia was reportedly willing to spend up to SKK 34 million for the aircraft (probably including refurbishment costs). At that time, the SKK ran 32.844 to the US, rendering the final cost to the Armenian government as roughly million.United Nations Register of Conventional Arms, entries for Calendar Year 2004. Retrieved 31 December 2007Anon. (7 September 2004). “Armenia purchases 10 Su-25 fighters from Slovakia”. Noyan Tapen News Agency. Les aeronaves apurriéronse en setiembre de 2005, teníen diez años d'antigüedá y nun fueren tripulaes faía una década y riquieron de trabayos pa volver poneles n'estáu óptimo.Anon. (9 September 2005). “Armenia Bolsters Air Force With 10 Russian Fighters”. Agence France-Presse. La entrega d'éstos Su-25 foi tamién orixinalmente mal reportada como una alquisición de diez caces Su-27 de superioridá aérea, un avión que la Fuercia Aérea Eslovaca enxamás operó.Anon. (3 October 2005). “Armenia Buys War Planes From Russia”. Turan News Agency (Azerbaijan).Ghazinyan, Aris (21 October 2005). “Fit for a Fight?: Armenia and Azerbaijan flex military muscles, vow to not be overcome”. ArmeniaNow. Retrieved 31 December 2007. Tamién en 2004, Armenia adquirió un par de L-39C (unu proveniente de Rusia y l'otru d'Ucraína), según dos aviones de tresporte Il-76 de Rusia en mayu d'esi añu.Anon. (21 May 2004). “Armenia Purchased Two Il-76 Russian Transport Warplanes”. PanARMENIAN.Net. Retrieved 14 December 2007.

Apocayá, hubo reportes non verificaos qu'afirmen qu'Armenia recibió hasta diez Su-27 de parte de Rusia en 2006. Esto pudo ser abarruntáu por una fonte azerbaixana que reportó n'ochobre de 2005 qu'Armenia mercara "10 caces de combate", pero que, según fontes militares azerbaixanes, namái'l dos o trés de les aeronaves yeren Su-27, y el restu yeren supuestamente Su-25 y helicópteros d'ataque Mi-24. Aparentemente, éstes aeronaves fueron adquiríes en condiciones preferenciales en virtú de les disposiciones del Organización del Tratáu de la Seguridá Coleutiva. Hasta la fecha, sicasí, nun hubo nenguna confirmación de la receición de cualesquier d'estos aviones, y ye posible que los Su-27 reportaos naquél informe sían parte del contingente rusu na base aérea de Yereván.

El 21 de setiembre de 2011, fueron probaos per primer vegada, los aviones ensin tripular Krunk, desenvueltos n'Armenia. Fueron desenvueltos pa reconocencia cercana, tresmisión de videu en tiempu real (visual o infrarroxu) y pa tomar imáxenes d'alta resolución. El dispositivu ta forníu con un pilotu automáticu programable y puede permanecer nel aire mientres 5 hores. Tien la capacidá de llograr un altor máximu de 5400 metros, algamar una velocidá de 150 km per hora. Anguaño atópense en serviciu 15 unidaes d'estes aeronaves.

Operativos más destacaos

Guerra de Nagorno-Karabakh

Magar Armenia empezó a entamar les sos fuercies armaes col armamentu soviéticu que-y quedó tres la desapaición de la URSS n'avientu de 1991, recién n'agostu de 1992 fundaría la so fuercia aérea y a partir d'ochobre d'esi añu empezó a realizar operaciones ofensives de combate. Hasta entós, Armenia yera totalmente dependiente de la Fuercia Aérea Rusa no relativo a operaciones aérees nel marcu de la guerra de Nagorno-Karabakh. L'aeronáutica armenia sufrió la so primer perda'l 12 de payares de 1992, cuando un helicópteru de combate Mi-24 que se econtraba sofitando a la infantería armenia na ofensiva de Martuni foi baltáu cerca de l'aldea de Kazakh. El 23 de payares dos Mi-8 fueron algamaos por fueu terrestre, resultando unu baltando y l'otru seriamente estropiáu; otru Mi-8 perdióse'l 30 d'avientu d'esi añu.