Víktor Andríyovich Yúschenko (Віктор Андрійович Ющенко, ) ye un políticu ucraín. Foi presidente d'esi país ente 2005 y 2010.
Como'l líder informal de la oposición ucraína, foi unu de los candidatos principales nes eleiciones presidenciales d'Ucraína de 2004. Yúschenko llogró la presidencia del país dempués de la segunda vuelta de les eleiciones que se llevaron a cabu per segunda ocasión ente él y el Primer Ministru Víktor Yanukóvich. La Corte Suprema d'Ucraína decretó qu'una nueva votación tenía de llevase a cabu debíu al ampliu fraude eleutoral que tuvo llugar en favor de Víktor Yanukóvich na votación orixinal. Yúschenko ganó na segunda votación con 55 % del votu contra un 44 %. Les protestes públiques que se realizaron a raigañu del fraude eleutoral xugaron un rol bien importante na eleición presidencial y llevaron a la Revolución Naranxa n'Ucraína.
Tres un intentu d'asesinatu nel so contra a finales de 2004 mientres la so campaña eleutoral confirmóse que Yúschenko inxiriera cantidaes peligroses de TCDD, la dioxina más tóxica. Sufrió de desfiguración como resultáu del envelenamientu, pero túvose recuperando adulces dende entós.
Primero que fuera escoyíu presidente, Yúschenko yá cuntaba con una llarga carrera na política ucraína. En 1993 convertir nel Gobernador del Bancu Nacional d'Ucraína y ente 1999 y 2001 foi Primer Ministru.
Dempués de ser depuestu como Primer Ministru, Yúschenko pasó a la oposición en contra del Presidente Leonid Kuchma y fundó El nuesu bloque Ucrania, que nes eleiciones parllamentaries de 2002 convertir nel partíu políticu más popular, con un 23,57 % de los votos.
Tres les eleiciones de 2004 nes que Yúshchenko ganó la presidencia, la so alianza nun pudo siguir el so ésitu, consiguiendo solo un 13,95 % de los votos en 2006 y un 14,15 % de los votos nes eleiciones parllamentaries de 2007. Yúshchenko nun llogró consiguir un puestu pa una segunda ronda mientres les eleiciones presidenciales de 2010, consiguiendo tan solo 5,5 % del votu. Nes eleiciones parllamentaries de 2012, Yúshchenko lideró la llista d'eleiciones de La nuesa Ucrania. El partíu consiguió un 1,11 % del votu nacional y quedóse ensin representación nel parllamentu.
Principios Nació'l 23 de febreru de 1954 na ciudá de Jorúzhivka, na provincia de Sumi, n'Ucraína Oriental, nel senu d'una familia de maestros. El so padre, Andríy Yúschenko lluchó na segunda guerra mundial, acabando encarceláu por miembros militares nazis como prisioneru de guerra, polo que foi treslladáu a dellos campos de concentración en Polonia y Alemaña. La so madre Varvara Yúschenko foi profesora de matemátiques y física en Jorúzhivka. La rexón de la provincia de Sumi onde nació ye una zona onde l'idioma predominante ye l'ucraín, y esto estremar años dempués na so carrera política una y bones la llingua materna de la mayoría de les sos contrapartes yera'l rusu.
Graduóse en 1975 nel Institutu de Finances y Economía de la ciudá de Ternópil y en 1984 llogró'l so doctoráu en Finances y Creitu, nel Institutu d'Economía y Xerencia Agrícola.
Carrera na banca left|200px|miniaturadeimagen|Yúschenko aplicó una dura reestructuración de la economía mientres el gobiernu de Kuchma, dándo-y un sólidu sofitu políticu de los pro occidentales De 1990 a 1993 foi vicepresidente del bancu JSC Agroindustrial Bank Ukraina. En 1993 foi designáu como supervisor del nuevu Bancu Nacional d'Ucraína (NBU), y en 1997 el Parllamentu d'Ucraína designar dirixente d'esti bancu. Como bancu central, Yúschenko llogra aplazar la introducción de la nueva divisa nacional, la grivna, estableciendo antes un modernu sistema de regulaciones de l'actividá bancaria n'Ucraína. Como'l so gran llogru reconócen-y el detener la hiperinflación de los años 90 y la fortaleza de les finances nacionales mientres la crisis financiera de Rusia en 1998.
La grivna estabilizóse y fixo notar los sos efeutos beneficiosos sobre'l conxuntu de la economía ucraína, acelerando'l retrocesu de la inflación, amenorgando les calificaciones de riesgu inversor, monetarizando un sistema carauterizáu pol eleváu númberu de transaiciones basaes nel trueque, de la que desdolarizándolo (nos años del karbóvanets, el billete verde convirtiérase nuna moneda abellugo), y faciendo aprucir la economía somorguiada. El nome de Yúschenko diba quedar indeleblemente amestáu a les repercusiones positives de la grivna.
Asímismo, el llabor del gobernador del Bancu Nacional d'Ucraína foi coparticipativa tamién na creación d'un sistema relativamente eficiente de pagos de la delda, nel desbloquéu del diálogu creiticiu col FMI, na privatización del vastu patrimoniu industrial y de la tierra, y na adopción de midíes estraordinaries, como la xubida de los tipos d'interés, l'ampliación de la banda de fluctuación de la grivna con respectu al dólar y restricciones al cambéu de divises, qu'apangaron el fortísimo impautu del fundimientu del rublu en 1998. Esti conxuntu d'actuaciones convirtió a Yúschenko nun personaxe envaloráu nos cenáculos financieros d'Estaos Xuníos y Europa occidental, onde se ganó a pulsu les considerancies de monetarista ortodoxu y paladín del llibre mercáu. Víktor Yúschenko / Ucrania / Europa / Biografíes Líderes Políticos / Documentación / CIDOB - Fundación CIDOB
Arriendes del so ésitu nel Bancu Central, Yúschenko foi consideráu pola revista Global Finance unu de los máximos espertos financieros del mundu postsoviético. Biografia de Víktor Yúschenko
En 1998 defende la so tesis na Academia Nacional Bancaria d'Ucraína y gana el títulu de Doctor n'Economía.
Carrera política left|250px|miniaturadeimagen|Intención de votu pa Yúschenko nes eleiciones d'avientu de 2004 N'avientu de 1999 el Presidente Leonid Kuchma designar Primer Ministru d'Ucraína. El so gobiernu carauterizar pol fortalecimientu de la economía d'Ucraína comentáu enantes.
Sicasí, les fuercies d'oposición a Leonid Kuchma llogren que'l Parllamentu apruebe un votu de rocea contra Yúschenko, que ye destituyíu en 2001.
La nuesa Ucraína En 2002 Yúschenko formó'l partíu opositor "Nasha Ukrayina" (Nuesa Ucraína). Mientres el so mandatu la popularidá d'esti líder carismáticu creció,President of Ukraine llogrando un gran númberu de votos nes eleiciones parllamentaries d'esi añu. Sicasí, el númberu de curules llográu nun foi una mayoría absoluta, y los esfuercios pa formar una coalición mayoritaria con otros partíos fracasaron.
En 2001, tanto Yúshchenko como Yulia Tymoshenko alcordaren crear un bloque opositor ampliu en contra del oficialista Leonid Kuchma pa poder ganar les eleiciones de 2004.
A finales de 2002 Yúshchenko, Oleksandr Moroz (Partíu Socialista d'Ucraína), Petro Symonenko (Partíu Comunista d'Ucraína) y Yulia Tymoshenko (Bloque Yulia Tymoshenko) emitieron una declaración conxunta sobre "l'empiezu d'un estáu de revolución n'Ucraína". Anque los comunistes retirar de la coalición, y magar que Symonenko opúnxose primero a que solo un candidatu de l'alianza presentar a les eleiciones presidenciales de 2004, los otros trés partíos caltuviéronse como aliaosUnderstanding Ukrainian Politics: Power, Politics, and Institutional Design by Paul D'Anieri, M.E. Sharpe, 2006, ISBN 0-7656-1811-7; ISBN 978-0-7656-1811-5, page 117 hasta xunetu de 2006.Ukraine coalition born in chaos, BBC News (July 11, 2006)
El 2 de xunetu de 2004 Nuesa Ucraína y el Bloque Yulia Tymoshenko fundaron Fuercia del Pueblu, una coalición que tenía como oxetivu detener "el procesu destructivu que sía convertíu nuna carauterística d'Ucraína como resultáu de les autoridaes nel gobiernu", cuando'l Presidente Kuchma y el Primer Ministru Víktor Yanukóvich atopar nel poder n'Ucraína. El pactu incluyía una promesa per parte de Víktor Yúshchenko de nomar a Tymoshenko como Primer Ministru en casu de que Yúshchenko ganara les eleiciones presidenciales d'ochobre de 2004.Revolution in Orange: The Origins of Ukraine's Democratic Breakthrough by Anders Aslund and Michael A. McFaul, Carnegie Endowment for International Peace, 2006, ISBN 0-87003-221-6; ISBN 978-0-87003-221-9
Yúshchenko yera consideráu por munchos como'l líder políticu moderáu de la oposición anti-Kuchma, una y bones los otros partíos políticos teníen menos influencia y cuntaben con menos curules nel parllamentu. Ente 2001 y 2004, el so ranking de popularidá en munches encuestes yera más altu que'l del Presidente Kuchma. Sicasí, n'encuestes posteriores a la so eleición en 2004, la so popularidá esbarrumbar por debaxo del 4 %.Socis Poll: "25% Of Ukrainians Prepared To Support Yanukovych For President, 20.5% To Vote For Tymoshenko", Ukrainian News (August 17, 2009)
Nes eleiciones parllamentaries de marzu de 2006, el partíu Nuesa Ucraína, lideráu pol Primer Ministru Yuriy Yekhanúrov, recibió menos del 14 % del votu nacional, quedando en tercer llugar detrás del Partíu de Rexones y el Bloque Yulia Tymoshenko. Nuna encusta realizada por Sofia Social Research Centre ente'l 27 de xunetu y el 7 d'agostu de 2007, más del 52 % de los encuestaos dijero que nun confiaben en Yúshchenko.
Eleiciones presidenciales de 2004 En 2004, cuando se taba terminando'l periodu del Presidente Kuchma, Yúshchenko anunció la so candidatura a la presidencia como independiente. El so principal rival foi'l Primer Ministru Víktor Yanukóvich. Dende'l so primer periodu como Primer Ministru, Yúshchenko modernizara un pocu la so plataforma política, añadiendo una alianza social y otros eslogans lliberales a idees más antigües sobre integración europea, incluyendo l'ingresu d'Ucraína a la OTAN y la llucha contra la corrupción. Los siguidores de Yúshchenko taben entamaos na coalición eleutoral "Syla Narodu" ("Poder pal Pueblu"), qu'él lideró xunto a los sos aliaos, cola so coalición Nuesa Ucraína como la principal fuercia.
Yúshchenko desenvolvió la so campaña con comunicación de frente colos votantes yá que gobiernu torgaba que la mayoría de les canales de televisión ufierten tiempu nel aire equitativo a tolos candidatos. Requests from Administration of President Kuchma to media. Mentanto, el so rival, Yanukóvich, apaecía en forma frecuente nes noticies ya inclusive acusó a Yúshchenko, que'l so padre foi un soldáu del Exércitu Coloráu que tuvo presu nel Auschwitz, de ser "un nazi," inclusive cuando Yúshchenko viviegamente trataba de comunicase cola comunidá xudía d'Ucraína y dizse que la so madre arriesgó la so vida al despintar a trés neñes xudíes per un añu y mediu mientres la Segunda Guerra Mundial.The Jewish card in Russian operations against Ukraine, Kyiv Post (June 30, 2009)
Envelenamientu con dioxina miniaturadeimagen|Yushchenko na Universidá d'Ámsterdam, con cloracné como resultáu del so envelenamientu por TCDD dioxina (2006). La campaña eleutoral foi de cutiu negativa y violenta. Yúshchenko carecióse gravemente a principios de setiembre de 2004. Foi lleváu a la clínica Rudolfinerhaus en Viena pa recibir tratamientu y foi diagnosticáu pancreatitis aguda, acompañada de cambeos edematosos intertisciales, por cuenta de una seria infeición viral y sustancies químiques que de normal nun son atopaes en productos comestibles. Yúshchenko alegó que fuera envelenáu por axentes del gobiernu. Depués de la so enfermedá, la so cara se desfiguró: tenía ictericia, taba enchida y llena de marques.
El toxicólogu británicu John Henry del Hospital St Mary de Londres declaró que los cambeos na cara de Yúshchenko deber al cloracné, que resulta d'envelenamientu per dioxina. El toxicólogu neerlandés Bram Brouwer tamién indicó que los cambeos na so apariencia yeren el resultáu de cloracné, y atoparon que los niveles de dioxina nel sangre de Yúshenko yeren de 6.000 vegaes más de lo normal.