El Tirpitz foi'l segundu de los dos acorazaos de la clase Bismarck construyíos pa la Kriegsmarine alemana mientres la Segunda Guerra Mundial. Nomáu n'honor del almirante Alfred von Tirpitz, l'artífiz de la Marina Imperial alemana, el buque foi puestu en grada nos estelleros Kriegsmarinewerft de Wilhelmshaven en payares de 1936 y botáu dos años y mediu dempués, n'abril de 1939. Finalmente, entró en serviciu na flota alemana en febreru de 1941. Al igual que'l so buque ximielgu Bismarck, el Tirpitz taba armáu con una batería principal d'ocho cañones de 380m m en cuatro torretes dobles. Como resultáu d'una serie de cambeos mientres la guerra aportó a unes 2000 tonelaes métriques más pesáu que'l prematuramente mallográu Bismarck.
En completando los sos pruebes de mar a principios de 1941, el Tirpitz sirvió de volao como pieza central de la Flota del Bálticu, que tenía la misión de torgar un posible intentu de fuga de la Flota Báltica soviética. A empiezos de 1942 el buque saleó a Noruega p'actuar como disuasor ante la invasión aliada. Tando en Noruega, el Tirpitz intentó interceptar dos convóis aliaos con destín a la Xunión Soviética en 1942, pero dambes misiones resultaron un fracasu. A pesar d'ello, el Tirpitz actuó como una flota en potencia y la so sola presencia forzó a la Real Armada Británica a caltener un númberu eleváu de fuercies nel área cola cuenta d'evitar les sos maniobres.
En setiembre de 1943, xunto col acorazáu Scharnhorst, bombardeó les posiciones aliaes na islla de Spitsbergen, primer ocasión en que'l Tirpitz faía usu de les sos bateríes principales. Poco dempués, l'acorazáu foi estropiáu nun ataque de minisubmarinos británicos, y darréu sometíu a una serie de masivos bombardeos aéreos. El 12 de payares de 1944 bombarderos pesaos Lancaster británicos forníos con bombes Tallboy de 5400k g de pesu fundieron el Tirpitz en consiguiéndo-y dos impautos direutos que lo anubrieron y facer escorar rápido. Una quema na cubierta estender al almacén de municiones por una de les torretas de les bateríes principales y causó una enorme esplosión. Les cifres de finaos na traxedia bazcuyen ente 950 y 1204. El pecio foi reflotáu nuna operación conxunta de salvamentu ente Noruega y Alemaña que los sos trabayos allargar dende 1948 hasta 1957.
Construcción y carauterístiques
El Tirpitz foi ordenáu como Ersatz Schleswig-Holstein sol nome de contratu «Schlachtschiff G» pa sustituyir al vieyu acorazáu pre-dreadnought Schleswig-Holstein.Gröner, p. 33 El estelleru Kriegsmarinewerft de Wilhelmshaven axudicóse'l contratu y ellí foi puesta en grada la quilla del buque'l 20 d'ochobre de 1936.Sieche, p. 44 El cascu foi botáu'l 1 d'abril de 1939 con grandes fastos y bautizáu pola fía del almirante Alfred von Tirpitz, de quien recibió l'acorazáu'l so nome.Williamson, p. 35 Adolf von Trotha, antiguu almirante de la Marina Imperial Alemana, faló na botadura del acorazáu, a la que tamién asistió Adolf Hitler.Hildebrand, Röhr and Steinmetz, p. 239 Los trabayos d'acondicionamientu del navío siguieron tres la so botadura y fueron completaos en febreru de 1941. Bombarderos británicos atacaron repetidamente'l puertu en que se taba construyendo'l Tirpitz, y anque nenguna bomba fíxo-y impautu, sí retrasaron los trabayos.Garzke & Dulin, p. 247 Entró en serviciu na flota'l 25 de febreru pa empezar los sos pruebes de mar,Gröner, p. 35 que fueron realizaes nel Mar Bálticu. thumb|left|Botadura del Tirpitz en Wilhelmshaven el 1 d'abril de 1939.
El 5 de mayu de 1941 recibió na so cubierta a Adolf Hitler y al almirante Günther Lütjens, quien yá visitaren al Bismarck. Fueron recibíos pol so comandante, Friedrich Karl Topp. Nesa oportunidá Hitler foi informáu de que'l Tirpitz nun participaría na operación Rheinübung al pie del so ximielgu por cuenta de los retrasos nos trabayos finales.
El Tirpitz movió 42 900 tonelaes estándar y 52 600 a plena carga. El so eslora yera de 251 m, la so manga de 36 m y la so caláu máximu de 10,6 m. Foi propulsado por trés turbines de vapor engranaes Brown, Boveri & Cie qu'apurríen un total de 163 026 CV (121 568 kW) ya impulsar a una velocidá máxima de 30,8 nuedos (57 km/h) nes sos pruebes de velocidá. El so tripulación estándar yeren 103 oficiales y 1962 marineros, anque mientres la guerra'l so númberu foi amontáu hasta los 108 oficiales y 2500 marineros. D'entamu'l Tirpitz foi forníu con radares FUMO 23 montaos nos telémetros delanteru, traseru y de la cofa. Estos fueron dempués reemplazaos por radares FUMO 27, que de la mesma tamién fueron sustituyíos pol modelu FUMO 26, que tenía una serie d'antenes más grandes. En 1944 foi montáu nel so mástil principal un FUMO 30, conocíu como Hohentwiel, y nos sos telémetros FlaK de 105 mm de popa añadióse un FUMO 213 Würzburg.Williamson, p. 43
L'armamentu principal del Tirpitz taba compuestu por ocho cañones L/52 de 380 mm dispuestos en cuatro torretes ximielgues: dos a proa —Anton y Bruno— y dos a popa —César y Dora—. El so armamentu secundariu consistió en doce cañones L/55 de 150 mm, dieciséis L/65 de 105 mm y otros dieciséis L/83 de 37 mm, y primero doce cañones antiaéreos de 20 mm, númberu aumentáu a 58 darréu. Dempués de 1942 instalaron al Tirpitz ocho tubo lanzatorpedos sobre la llinia de flotación. La so petrina acorazada principal tenía una grosez de 320 mm y taba flanqueado por un par de cubiertes acorazaes, la cimera y la principal, que teníen una grosez de 50 mm y 100-120 mm, respeutivamente. Les torretas de los cañones principales fueron protexíes por planches de 360 mm nes sos cares y 220 mm nos sos llaterales.
Historial de serviciu thumb|L'acorazáu mientres les sos pruebes de mar en 1941. Tres la so entrada en serviciu y la finalización de les sos pruebes de mar, el Tirpitz foi destináu a Kiel, dende onde desenvolvió unos intensivos entrenamientos nel Mar Bálticu. L'almirante Günther Lütjens considerar pal exerciciu Rheinübung xunto al acorazáu Bismarck y el Prinz Eugen; pero debíu al que nun llegó a la fase d'allistamientu a tiempu foi refugáu en mayu de 1941. Mientres l'acorazáu taba destináu en Kiel Alemaña invadió la Xunión Soviética, polo que se creó una Flota Báltica temporal pa torgar la fuga de la flota soviética fondiada en Leningráu. El Tirpitz actuó de volao como buque insignia del escuadrón, compuestu pol cruceru pesáu Admiral Scheer, los cruceros llixeros Köln, Nürnberg, Leipzig y Emden, dellos destructores y dos flotillas de dragaminas. La Flota Báltica, so mandu d'Otto Ciliax, patrulló frente a les islles de Åland dende'l 23 al 26 de setiembre de 1941, tres lo que la unidá foi eslleida y el Tirpitz retornó a los sos entrenamientos.Garzke & Dulin, páxs. 247–248 Mientres esti periodu d'entrenamientu'l Tirpitz probó los sos cañones principal y secundariu sobre'l vieyu acorazáu pre-dreadnought Hessen,Sweetman, p. 11 que fuera convertíu nun buque oxetivu radiocontrolado.Gröner, p. 20 La Real Fuercia Aérea británica siguió llanzando incursiones de bombardeos aéreos sobre l'acorazáu mientres taba aparcáu en Kiel, anque nenguna tuvo ésitu.Sweetman, p. 12
Esplegue en Noruega thumb|upright|left|El Tirpitz, vistu por popa, n'agües de Noruega. L'almirante Erich Raeder, comandante de la Kriegsmarine, propunxo esplegar el Tirpitz el 13 de payares en Noruega, dende onde l'acorazáu podría atacar los convóies con destín na Xunión Soviética, amás d'actuar como una flota en potencia pa compensar a los efeutivos navales británicos y detener una invasión aliada de Noruega. Adolf Hitler, que prohibiera una salida del buque al océanu Atlánticu tres el fundimientu del Bismarck, tuvo acordies cola propuesta. El Tirpitz foi puestu en dique secu pa una serie de cambeos de cara al so esplegue: potencióse'l so batería antiaérea y los sos cañones de 105 mm na superestructura cerca de la catapulta fueron treslladaos fuera borda p'aumentar el so campu de tiru. Mientres estos cambeos fuéron-y instalaos los dos tubos cuádruples lanzatorpedos de 533 mm.Garzke & Dulin, p. 248 El comandante de la nave, capitán de navío Karl Topp,Williamson, p. 40 anunció que'l barcu taba llistu pa operaciones de combate'l 10 de xineru y a otru día el Tirpitz partió en direición a Wilhelmshaven cola cuenta de despintar a los aliaos el so verdaderu destín.
De Wilhelmshaven zarpó a les 23:00 del 14 de xineru con destín a Trondheim, Noruega. La intelixencia militar británica, que foi capaz de descifrar los mensaxes de la máquina Enigma unviaos pola marina alemana, detectó la partida del acorazáu, pero'l mal tiempu sobre Gran Bretaña torgó una intervención de la so Fuercia Aérea.Sweetman, p. 16 L'almirante John Tovey, comandante en xefe de la Home Fleet británica, nun tuvo conocencia de los movimientos del Tirpitz hasta'l 17 de xineru, cuando'l buque xermanu yá taba en Noruega,Sweetman, p. 17 pero'l 16 del mesmu mes una reconocencia aérea británicu alcontrara al acorazáu en Trondheim. El buque depués treslladóse al Fættenfjord, xusto al norte de Trondheim.Garzke & Dulin, páxs. 248–250 El movimientu de la flotilla alemana recibió'l nome en códigu d'Operación Polarnacht, y nella l'acorazáu foi escoltáu polos destructores Richard Beitzen, Paul Jacobi, Bruno Heinemann y Z-29.Hildebrand, Röhr and Steinmetz, p. 240 El navío foi ensobiáu xunto a un cantil que lu protexó d'ataques aéreos provenientes del suroeste, y cola cuenta de camuflalo la tripulación cortó árboles y asítiase na cubierta del acorazáu. Coles mesmes, dispunxéronse bateríes antiaéreas adicionales alredor del fiordu, según redes anti torpedu y barreres pesaes nos accesos del fondeadero.Sweetman, p. 19 La vida pa la tripulación del buque foi bien monótona mientres l'esplegue en Noruega y la frecuente escasez de combustible amenorgó los entrenamientos y caltuvo al acorazáu y los sos destructores d'escolta amarraos tres la so rede proteutora. Los tripulantes taben principalmente ocupaos nel caltenimientu del acorazáu y na continua dotación de les defenses antiaéreas. Entamáronse actividaes deportives pa caltener ocupaos y en bona forma física a tolos marineros.Zetterling & Tamerlander, p. 207
Operaciones contra los convóis aliaos thumb|upright|La tripulación del Tirpitz en cubierta y los cañones de 380 mm del buque. Conxugar diversos factores pa restar llibertá a la operación del Tirpitz en Noruega. Los más inmediatos fueron la escasez de combustible y la retirada de la so fuercia de destructores de cobertoria, que fueron unviaos a sofitar la Operación Cerberus, la travesía de los acorazaos Scharnhorst y Gneisenau y el cruceru pesáu Prinz Eugen pela canal de la Mancha. Por esti motivu hubo d'atayase l'ataque contra'l convói aliáu PQ 8 a fines de xineru.Garzke & Dulin, p. 250 Un ataque de bombarderos pesaos cuatrimotores británicos entamáu tamién pa finales de xineru foi albortáu pol mal tiempu sobre l'oxetivu, que torgó a les aeronaves alcontralo.Sweetman, p. 23–24 A principios de febreru'l Tirpitz tomó parte nos engaños previos a la Operación Cerberus que distraxeron a los británicos, y qu'incluyeron la navegación fuera del fiordu y actividaes que paecíen indicar una salida al mar del Norte.Sweetman, páxs. 24–25 Más tarde esi mes al acorazáu Tirpitz xuniéronse-y los cruceros pesaos Admiral Scheer y Prinz Eugen y diversos destructores, anque'l Prinz Eugen fuera torpediáu a la entrada del Fættenfjord y tuvo un tiempu fuera de serviciu.Sweetman, páxs. 25–26