Louis Bernard Guyton de Morveau , foi un químicu y políticu francés. La so contribución más importante a la química foi la creación d'un métodu racional de nomenclatura química, que se sigue usando, xunto colos tamién químicos franceses Lavoisier, Fourcroy y Berthollet.
Guyton de Morveau, foi abogáu del parllamentu na so ciudá natal, Dijon. En 1782 abandonó'l so oficiu pa dedicase a la química, collaborando a la Encyclopédie Méthodique au encargóse de dirixir el diccionariu de química y trabayando n'aplicaciones industriales. Fundó La Société des Mines te Verreries en Saint-Bérain-sûr-Dheune. Foi unu de los fundadores del École Polytechnique au foi profesor de mineraloxía y direutor en 1797. Como químicu foi miembru de la Académie des Sciences dende 1795, au tuvo distintes responsabilidaes.
Mentanto la Revolución francesa ocupó distintos cargos: diputáu de l'Asamblea Llexislativa de 1792, miembru de la Convención Nacional, formó parte del Comité de Salvación Pública en 1793, collaboró na creación d'un cuerpu de globos aerostáticos d'observación pa l'exércitu participando inclusive na batalla de Fleurus en 1794 como tripulante d'unu d'ellos.
La so obra más destacada desendolcóse conxuntamente con otros trés químicos franceses: Antoine Laurent de Lavoisier, Antoine-François de Fourcroy y Claude Louis Berthollet. L'añu 1782 empezó la xera de reformar la nomenclatura química. El so principiu xeneral consistía en que'l nome de la sustancia indicara la so composición química y qu'hubiera alcuerdu ente tolos químicos. Cuando viaxó a París para presentar el so trabayu na Académie des Sciences persuadiéronlu per parte de los que siguíen les nueves idees de Lavoisier de que ficiesen el trabayu conxuntamente, introduciendo les teoríes de Lavoisier y basando la nomenclatura namái na naturaleza de les sustancies. La obra espublizóse en 1787 sol nome de Méthode de nomenclature chimiqueGuyton de Morveau, Louis-Bernard; Lavoisier, Antoine; Berthollet, Claude-Louis y Fourcroy, Antoine François de (1787) Méthode de nomenclature chimique. Chez Cuchet, 314 pp. (Consultáu'l 18 d'ochobre de 2012) y venti años dempués yá s'enseñaba na mayoría de países europeos. Asina sumieron de los llibros de química los nomes comunes de la dómina y foron sustituyíos polos que conocemos anguaño.
Referencies
Enllaces esternos Curtia biografía, Universidá de Valencia.
Categoría:Abogaos y abogaes de Francia Categoría:Políticos y polítiques de Francia Categoría:Químicos y químiques de Francia Categoría:Persones de Dijon Categoría:Miembros de la Royal Society