Калідор, праход, які злучае асобныя часткі пабудовы (будынка, збудавання) або ізаляванага памяшкання.
Гісторыя Да XVI стагоддзя ў еўрапейскіх арыстакратычных дамах звычайна было некалькі вялікіх пакояў, якія выкарыстоўваліся па чарзе як спальні, гасціныя і сталовыя. Людзі ў любы час праходзілі праз прыватныя памяшканні. У 1597 годзе Джон Торп стаў першым вядомым з крыніц архітэктарам, які замяніў анфіладу злучаных паміж сабой пакояў на пакоі, размешчаныя ўздоўж калідора і забяспечаныя асобнымі дзвярыма.
Калідор дазваляў трапляць у пакоі, не праходзячы праз суседнія памяшканні. Аднак нават у XVIII стагоддзі такое планіровачнае рашэнне заставалася настолькі незвычайным, што патрабавала асобнага тлумачэння. У віктарыянскую эпоху калідоры падзялялі прастору дома на зоны для сям’і і прыслугі.
Планіроўка
У аднабаковым калідоры пакоі размяшчаюцца з аднаго боку і выходзяць у адным кірунку, што забяспечвае лепшае натуральнае асвятленне. У двухбаковым калідоры пакоі размяшчаюцца з яго абодвух бакоў. Найбольш эфектыўнай лічыцца планіроўка, пры якой блокі размешчаны тыльнымі бакамі адзін да аднаго, а ўваходы ў іх выходзяць у двухбаковы калідор.
Крыніцы
Катэгорыя:Архітэктура