Фатма Назлы Эджэвіт (; 4 студзеня 1900, Стамбул, Асманская імперыя — 14 жніўня 1985, Анкара, Турцыя) — педагог і мастак-рэаліст. Маці прэм’ер-міністра Турцыі Бюлента Эджэвіта.
Маладосць Фатма Назлы нарадзілася 4 студзеня 1900 года ў Стамбуле, у тагачаснай сталіцы Асманскай імперыі. Яе продкі па бацькавай лініі былі вайскоўцамі, бацька — палкоўнік Эмін Саргут, а дзед па матчынай лініі Кірат Паша — памочнік асманскага султанаNazlı Ecevit. У сям’і было баснійскае паходжанне.
Пасля заканчэння ў 1915 Шапскай педагагічнай школы для дзяўчынак () па парадзе адной з першых турэцкіх мастачак Міхры Мюшфік вырашыла займацца жывапісам.
У 1915—1922 гадах вучылася ў Школе вытанчаных мастацтваў для дзяўчынакTürk Kadınının İlk Sanat Okulu: İnas Sanayi-i Nefise Mektebi Паколькі выпускныя экзамены для школы выяўленчых мастацтваў для дзяўчынак былі адмененыя з-за турэцкай вайны за незалежнасць, яна атрымала сертыфікат выкладчыкаNazlı Ecevit Kimdir, Hayatı, Eserleri, Hakkında Bilgi.
Назлы пачала працаваць настаўніцай малявання ў Бешыкташскай сярэдняй школе для дзяўчынак. Затым яна рушыла ўслед за бацькамі ў Кастамону ў Анатоліі і прыпыніла сваю кар’еру мастачкі на 25 гадоў. Спачатку яна выкладала ў Кастамону, а затым — у Балу і Ізміце.
Яна выйшла замуж у 1924 годзе і пераехала ў Анкару. Праз год яна нарадзіла сына Бюлента, які пасля стаў лідэрам палітычнай партыі, а затым яшчэ чатыры разы прэм’ер-міністрам Турцыі. Яна працавала настаўнікам малявання ў музычнай школе настаўнікаў, якая стала папярэдніцай Анкарскай дзяржаўнай кансерваторыі універсітэта Хасетэпе. Акрамя таго, яна выкладала ў Вышэйшай школе Стамбула. Яе кар’ера настаўніка доўжылася 19 гадоў.
Творчая дзейнасць Эджэвіт вярнулася да жывапісу ў 1947 годзе. Яна яшчэ ў студэнцкія гады паказвала свае працы на выставах у Галатасараі і стала выстаўляцца зноў пасля 1947 года. Яна таксама праводзіла прыватныя выставы.
Яе працы ўяўляюць Сімбіёз рэалістычнага і імпрэсіянісцкага стыляў: Назлы выпрабавала ўплыў «Саюза вытанчаных мастацтваў», а на працягу некаторага часу таксама з’яўлялася яго старшынёй. Яе стыль нагадвае стыль турэцкіх мастакоў 1930-х гадоў. У яе быў хвацкі мастацкі густ. Пасля 1947 года яна малявала ў асноўным пейзажы і нацюрморты, спалучаючы мяккую і маляўнічую адчувальнасць імпрэсіянісцкага стылю ў пейзажных карцінах і аб’ектыўны рэалістычны погляд на свет.
Яе імпрэсіянізм заснаваны на традыцыях ваенных мастакоў Турцыі. З 1948 па 1975 год Эджэвіт амаль кожны год выстаўляла свае працы на дзяржаўнай выставе мастацтваў і скульптур. Пісала яна алеем, акварэллю, крэйдай і вуглём. У 1975 годзе, ва ўзросце 75 гадоў, яна была ганаравана медалём, прысуджаным Дырэкцыяй Стамбульскага археалагічнага музея.
Вядомыя творы На аўкцыёне, які адбыўся ў Стамбуле ў красавіку 2000 года, карціна Назлы Эджэвіт «Бебек» была прададзеная калекцыянеру за 12 мільярдаў турэцкіх лір на грошы таго перыяду.
У 2003 годзе прэм’ер-міністр Турцыі таго часу Рэджэп Таіп Эрдаган, уступіўшы на пасаду прэм’ера і абнаўляючы інтэр’ер, папрасіў павесіць яе працу «Саладжак» у холе рэзідэнцыі.
Смерць У чэрвені 1985 года Эджэвіт была шпіталізаваная ў Стамбуле, дзе яна жыла, з-за праблем са здароўемNazlı Ecevit’in tablosuna 12 milyar. Пазней яе перавялі ў Анкару, дзе жыў яе сын Бюлент Эджэвіт. 14 жніўня 1985 года яна памерла ва ўзросце 85 гадоў у бальніцы Універсітэта Хаджэтэпе. Яна была пахавана на могілках Джэбеджы АсрыNazlı Ecevit’in iki tablosuna 19.5 milyar.
Спасылкі
Назлы Эджэвіт у партале культуры Турэцкай Рэспублікі Некаторыя працы прададзеныя з аўкцыёну
Катэгорыя:Мастакі-рэалісты