Эндрэ Шык (; 2 красавіка 1891, Будапешт, Аўстра-Венгрыя — 10 красавіка 1978, Будапешт, Венгерская Народная Рэспубліка) — венгерскі дзяржаўны дзеяч, міністр замежных спраў Венгерскай Народнай Рэспублікі (1958—1961).
Біяграфія Выпускнік Будапешцкага ўніверсітэта, адвакат. Падчас Першай сусветнай вайны быў афіцэрам Аўстра-Венгерскай арміі. З 1917 года — ваеннапалонны, да сакавіка 1918 года знаходзіўся ў Даурскім лагеры ў Забайкалле, затым пражываў на станцыі Хілок, даваў мясцовым жыхарам урокі англійскай, французскай, нямецкай моў. Ажаніўся з мясцовай жыхаркай Е. В.Тоцкай. У кастрычніку 1919 года з’ехаў у Верхняудзінск. Працаваў супрацоўнікам венгерскай газеты «Форрадалом» («Рэвалюцыя»), якая выходзіла ў Іркуцку, газеты «Савецкая Сібір». Восенню 1922 года быў накіраваны ў Чыту ў МЗС Далёкаўсходняй Рэспублікі (ДВР). З ліквідацыяй ДВР — член Чыцінскага рэвтрыбунала.
Скончыў Інстытут чырвонай прафесуры ў Маскве.
1927—1936 гады — прафесар Універсітэта народаў Усходу, 1938—1941 гады — навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі, 1943—1945 гады — навуковы супрацоўнік Інстытута этнаграфіі АН СССР.
З 1945 года ў Венгрыі.
1947—1948 гады — саветнік МЗС, 1948—1949 гады — пасол ВНР у ЗША, 1949—1953 гады — загадчык Галоўнага палітычнага аддзела Міністэрства замежных спраў, дырэктар Дыпламатычнай акадэміі, 1953—1958 гады — намеснік міністра, 1958—1961 гады — міністр замежных спраў ВНР.
З 1965 года — старшыня Усевенгерскага савета міру.
Аўтар навуковых прац па гісторыі каланіяльных краін, этнаграфіі, аўтабіяграфічнага рамана «гады выпрабаванняў», у якім даў падрабязную карціну жыцця забайкальцаў у 1918—1919 гадах. Наклад кнігі «Vihar a levelet…» з яго шматтомных мемуараў, якая выйшла ў 1970 годзе, быў канфіскаваны на наступны дзень пасля паступлення ў продаж — магчыма, з-за дэталёвага малюнка сталінскіх рэпрэсій, якія абрынуліся на абвінавачаных у трацкізме камуністаў, уключаючы венгерскую эміграцыю, пасля забойства Кірава.
Перакладаў творы А. П. Чэхава на венгерскую мову. За чатырохтомную «Гісторыю чорнай Афрыкі» ганараваны Дзяржаўнай прэміі ВНР у 1965 годзе.
Узнагароды і званні Ордэн Дружбы народаў (02.04.1976) Міжнародная Ленінская прэмія «За ўмацаванне міру паміж народамі» (1968)
Крыніцы
Спасылкі http://mek.niif.hu/00300/00355/html/ABC13280/13798.htm
Катэгорыя:Перакладчыкі на венгерскую мову Катэгорыя:Ваеннапалонныя Першай сусветнай вайны (Аўстра-Венгрыя) Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута этналогіі і антрапалогіі РАН Катэгорыя:Члены КПСС Катэгорыя:Перакладчыкі Венгрыі Катэгорыя:Гісторыкі Венгрыі Катэгорыя:Міністры замежных спраў Венгрыі Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Венгрыі Катэгорыя:Камуністы Венгрыі