Bilharziella polonica — від смактуноў сямейства . Сустракаецца ў Еўропе (таксама ў Польшчы), Азіі, Афрыцы і Паўночнай Амерыцы.
Гаспадары
прамежкавыя : прэснаводныя слімакі ( або ) канчатковыя: некаторыя вадаплаўныя птушкі: свойская і дзікая качка, лебедзь, гусь.
Выпадковы гаспадар можа быць чалавекам. Bilharziella polonica можа выклікаць так званы сверб плыўца.
Спосаб жыцця Падчас капуляцыі знаходзяцца ў брушных венах (пераважна ў варотнай вене), маладыя асобіны паразітуюць у дробных галінах вянозных сасудаў кішачніка.
Будова
самец 4х0,5 ммWitold Stefański, Parazytologia weterynaryjna, 1960 жаночы 2х0,25 мм
Прысоскі разнесены адна ад адной, вентральная крыху больш ротавай. Два кішачных ствала злучаюцца ў сярэдзіне цела, утвараючы няпарны ствол. Няма капсулы палавога члена. Яечнік падоўжаны і ляжыць у пятлі, утворанай злучанымі кішачнымі стваламі. Матка кароткая і змяшчае адно яйцо ў форме калаўрота.
Цыкл развіцця Яйцы, адкладзеныя самкай, трапляюць у вены кішэчнікаJerzy Gundłach, Parazytologia i parazytozy zwierząt, 2004, ISBN 83-09-01825-8. Яны шыпам прабіваюць сценкі кішачніка і праходзяць у яго прасвет, адкуль выводзяцца з калам. У водным асяроддзі мирацыдый вылупляецца з яйца і актыўна пранікае ў слімака. У целе слімака паўстаюць цэркарыі, якія актыўна пранікаюць у скуру птушкі.
Крыніцы
Катэгорыя:Дыгенетычныя смактуны