Нанаэтыка ці этыка нанатэхналогій — гэта вобласць прыкладной этыкі, якая вывучае маральныя, прававыя і сацыяльныя пытанні, звязаныя з развіццём і прымяненнем нанатэхналогій. Нанаэтыка ўзнікла на скрыжаванні філасофіі навукі, біяэтыкі, тэхналогіі і права ў пачатку XXI стагоддзя на фоне імклівага росту даследаванняў у галіне нананавук.
Асноўныя тэмы нанаэтыкі ўключаюць:
бяспека нанаматэрыялаў ваеннае прымяненне нанатэхналогій патэнцыйныя рызыкі для здароўя і навакольнага асяроддзя узмацненне фізічных і кагнітыўных здольнасцей чалавека, справядлівасць у доступе да нанатэхналогій стварэнне новых форм жыцця з выкарыстаннем нанаструктур самаўзнаўляльныя нанамашыны, і іх выкарыстанне для назірання, маніторынгу і адсочвання (пытанні прыватнасці людзей)
Адмысловая ўвага ў межах нанаэтыкі надаецца пытанням доўгатэрміновых наступстваў: з-за малых памераў і высокай актыўнасці наначасціны могуць валодаць унікальнымі ўласцівасцямі, не характэрнымі для макраскапічных матэрыялаў. Адной з цэнтральных задач нанаэтыкі з'яўляецца распрацоўка прынцыпаў рэгулявання даследаванняў і прымянення нанатэхналогій да з'яўлення маштабных негатыўных наступстваў. Гэта ўключае папярэднюю ацэнку рызык, укараненне механізмаў грамадскага кантролю і забеспячэнне адкрытага дыялогу паміж навукоўцамі, дзяржавай і грамадствам. Нанаэтыка разглядаецца як частка шырэйшай вобласці этыкі тэхналогій і мае важную ролю ў фармаванні адказнага падыходу да інавацый.
Акадэмічныя працы па этыцы нанатэхналогій можна знайсці ў часопісе Nanoethics.
Літаратура Commission recommendation on A code of conduct for responsible nanosciences and nanotechnologies research & Council conclusions on Responsible nanosciences and nanotechnologies research
Зноскі
Катэгорыя:Этыка Катэгорыя:Прафесійная этыка Катэгорыя:Тэхналогіі Катэгорыя:Навука