Аляксей Правалоцкі — беларускі пісьменнік, эсэіст і педагог.
Біяграфія Нарадзіўся ў Мінску. Дзесяць гадоў выкладаў на кафедры тэорыі і практыкі перакладу ў Мінскім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце. У лістападзе 2020 года, пасля хвалі пратэстаў і рэпрэсій супраць студэнтаў, вырашыў звольніцца. Рашэнне тлумачыў немагчымасцю суіснаваць з атмасферай індыферэнтнасці і адсутнасці грамадзянскай пазіцыі ва ўніверсітэце тым часам. Пасля звальнення разам з жонкай выехаў з Беларусі. Жыў у Кіеве, затым чатырнаццаць месяцаў — у Адэсе, 14 лютага 2022 года пераехаў у Варшаву. У Варшаве з жонкай і двума сабакамі пасяліўся на Старой Ахоце, якая цішынёй і архітэктурай нагадвала любімую мінскую Асмалоўку. Эміграцыю Аляксей апісвае метафарай «бязважкасці» і адчуваннем нястачы «каталіцкага пашпарта» — сімвалічнай належнасці мясцоваму грамадству, якой няма ў прыезджых.
Захапляецца фатаграфіяй, яна важная крыніца яго натхнення, асабліва творы Анры Карцье-Брэсона, Вівіян Маер і найболей Рабера Дуано. Здымае старым фотаапаратам і любіць людзей на здымках больш за краявіды або будынкі.
Сярод мар — вярнуцца ў Мінск «першым цягніком», прайсціся па Асмалоўцы і наведаць любімую кавярню «Sweet & Sour».
Творчасць Апавяданні піша ўсё жыццё, мае англамоўны блог пра літаратуру, кіно, музыку і мастацтва. У Адэсе пісаў апавяданні на англійскай мове для амерыканскай аплікацыі, для людзей, якія любяць слухаць гісторыі перад сном.
Выступае ў літаратуры як сузіральнік, часта выбудоўвае тэксты на здагадках пра жыццё мінакоў. Стыль Правалоцкага характарызуюць як «імпрэсіяністычны», блізкі да паэзіі або музыкі сваёй недагаворанасцю. Творы адметныя глыбокай рэфлексіяй над эмігранцкім досведам.
Асноўныя кнігі «Жыццё ў дванаццаці апавяданнях» (2024/2025, выдавецтва «Янушкевіч») — дэбютны зборнік, перамог у конкурсе рукапісаў «Шуфлядка» ў намінацыі «Нон-фікшн і дакументальная проза» і трапіў у лонг-ліст прэміі імя Ежы Гедройця, змяшчае аўтабіяграфічныя матывы, у прыватнасці гісторыю прадзеда аўтара — Ісаака, які ў пачатку XX ст. эміграваў у Амерыку. Правалоцкі пачаў пісаць яе ў Адэсе па-англійску, потым перакладаў і працягваў пісаць па-беларуску. «Цягнік да Познаня» (2025, выдавецтва «Gutenberg») — зборнік імпрэсій, пабудаваны на назіраннях за жыццём у Польшчы, кніга аформлена Юрыем Таўбкіным. Кніга складзена з 50 партрэтаў безыменных палякаў. Крытыкі апісваюць твор «мінскім кіно», дзе праз апісанні палякаў заўсёды праглядаецца Беларусь.
У верасні 2025 года Аляксей Правалоцкі скончыў работу над трэцяй кнігай.
Прызнанне Пераможац конкурсу рукапісаў «Шуфлядка» з «Жыццё ў дванаццаці апавяданнях» у намінацыі «Нон-фікшн і дакументальная проза» Лонг-ліст прэміі імя Ежы Гедройця з кнігай «Жыццё ў дванаццаці апавяданнях».
Крыніцы
Катэгорыя:Беларусы ў Польшчы