Баляслаў Фрэй (; ) — прафесійны вайсковы, удзельнік расейска-японскай, першай сусветнай, польска-савецкай, польска-літоўскай вайны. Брыгадны генерал Войска Польскага, кавалер ордэна Virtuti Militari.
Біяграфія Ён атрымаў адукацыю ў ваенных вучылішчах, скончыў юнкерскае вучылішча ў Кіеве. У 1894 годзе стаў другім лейтэнантам і прафесійным афіцэрам расійскай арміі. Удзельнічаў у руска-японскай вайне 1904—1905 гадоў.
Падчас Першай сусветнай вайны служыў на нямецкім фронце. У 1915—1918 гадах у польскіх фарміраваннях, далучаных да расійскай арміі. З снежня 1915 года па май 1918 года служыў камандзірам батальёна ў Пулаўскім легіёне і Польскай стралковай брыгадзе, затым камандзірам 3-га Польскага стралковага палка. Быў паранены ў баях з немцамі.
16 снежня 1918 г. ён быў прыняты ў Польскую армію і прызначаны камандзірам 1-й брыгады Літоўска-Беларускай дывізіі, затым кіраваў 2-й Літоўска-Беларускай дывізіяй на фронце польска-бальшавіцкай вайны, камандаваў этапныміі акругамі «Плоскіраў» і «Тарнопаль». 22 мая 1920 года яму было прысвоена званне палкоўніка. 3 мая 1922 года яму было прысвоена тое ж званне са старшынствам і 2-е месца ў афіцэрскім корпусе пяхоты. Са студзеня 1921 па красавік 1927 года, камендант Дэмблінскага ўмацаванага раёна.
1 снежня 1924 года прэзідэнт Рэспублікі Польшча Станіслаў Вайцяхоўскі па просьбе міністра ваенных спраў генерал-маёра Уладзіслава Сікорскага прысвоіў яму званне брыгаднага генерала са старшынством з 15 жніўня 1924 года і 1-м месцам у генеральскім званні.
На пенсіі з 30 красавіка 1927 г. Пасяліўся ў Рыках Гарволінскага павета, а пазней у вёсцы Карасёўка. У 1944 г. у выніку ваенных дзеянняў страціў нагу.
Ордэны і ўзнагароды
Сярэбраны крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 6683 (10 мая 1922 г.) Крыж Харобрых (1921)
Крыніцы