Царызм — палітычнае клішэ, якое пазначае палітычны рэжым Расійскай імперыі з акцэнтаваннем самадзяржаўнай ролі ў ім вярхоўнага кіраўніка — цара, гэта значыць імператара.
Паводле Уладзіміра Леніна, Царскае самадзяржаўе азначае неабмежаваную ўладу цара. Народ не прымае ніякага ўдзелу ва ўладкаванні дзяржавы і ў кіраванні дзяржавай.
У асяроддзі марксістаў тэрмін часцей за ўсё ужываецца з крытычным указаннем на такую пазіцыю расійскіх імператараў і іх падданых, як прыгон, саслоўны лад, захаванне самадзяржаўя, ушчамленне грамадзянскіх свабод, імперыялізм у знешняй палітыцы. Тэрмін папулярны ў марксісцкай публіцыстыцы і гістарычнай літаратуры як дарэвалюцыйнага, так і паслярэвалюцыйнага часу«Внешняя политика русского царизма» Энгельса, работы Ленина, Троцкого, Сталина, работы советских историков, литературоведов и др..
Крыніцы
Крыніцы
Курлов П. Г. Конец русского царизма. — М.; Пг.: Гос. изд-во, 1923. — 296 с. Бухарин Н. И. От крушения царизма до падения буржуазии — Харьков: [1-я Гос. типо-лит. Крымполиграфтреста], 1923. — 144 с.
Катэгорыя:Манархія Катэгорыя:Паліталогія Катэгорыя:Ідэалагічныя клішэ Катэгорыя:Гісторыя Расійскай імперыі Катэгорыя:Ленінізм