Аляксандр Брындза — ураднік Вялікага Княства Літоўскага, першы войскі новагародскі (6 верасня 1566 — 18 лютага 1589), дзяржаўца пуньскі.
Біяграфія Паходзіў са шляхецкага роду, згадваецца як ляхавіцкі земянін. У 1566 годзе вялікі князь Жыгімонт Аўгуст перадаў яму ў залог сяло Нача ў Ляхавіцкай воласці, а ў 1567 годзе выдаў прывілей на далучэнне маёнтка да Новагародскага павета. Гэты маёнтак стаў родавым гняздом і атрымаў назву Нача Брындзоўская.
У якасці войскага меў важную ролю на мясцовых сойміках і адказваў за нагляд і бяспеку павета, пакуль асноўнае паспалітае рушэнне (шляхецкае войска) знаходзілася ў паходах. Падчас збору паспалітага рушэння ў 1567 годзе Аляксандр Брындза быў афіцыйна ўключаны ў склад навагрудскай павятовай харугвы, аднак уласнага ўзброенага почту (атрада) не выстаўляў. У 1570-я гады належаў да ліку буйных крэдытораў і палітычных суаўтараў уплывовага магната Яна Хадкевіча. 18 лютага 1589 года здзейсніў цэсію (афіцыйную перадачу правоў на пасаду) на карысць свайго сына Давіда Брындзы, што было зацверджана прывілеем караля Жыгімонта Вазы.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Войскія новагародскія