Мескалін — псіхадэлік, энтэген, алкалоід з групы фенілэтыламінаў. Сістэматычная назва — . У невялікіх колькасцях змяшчаецца ў кактусах роду Lophophora (Lophophora williamsii) і Trichocereus (Trichocereus pachanoi, Trichocereus peruviana), сінтэзуецца штучным шляхам з галавай кіслаты, таксама можа быць сінтэзаваны з ваніліну. У большасці краін вытворчасць і распаўсюд мескаліну забароненыя законам (у тым ліку ў Беларусі).
Гісторыя Аб галюцынагенных уласцівасцях некаторых кактусаў здаўна ведалі індзейцы розных плямёнаў і ўжывалі гэтыя расліны падчас рэлігійных цэрымоній.
Упершыню мескалін быў атрыманы з кактуса пеёт 23 лістапада 1897 нямецкім хімікам Артурам Хефтэрам. Пазней, у 1919 у Эрнст Спаз ўпершыню сінтэзаваў мескалін хімічным шляхам.
Акрамя пеёта, мескалін змяшчаецца таксама ў кактусах Сан-Педра, якія больш папулярныя, чым пеёт, бо вырастаюць хутчэй за апошні.
У 1927 ў Германіі была апублікаваная першая навуковая праца, прысвечаная эфектам мескаліну «Der Meskalinrausch».
У маі 1953 Олдас Хакслі ўпершыню каштуе мескалін ў дозе 400 мг і ў 1954 публікуе эсэ «Дзверы ўспрымання», якое апісвае яго эксперымент.
У лабараторных умовах мескалін быў сінтэзаваны амерыканскім хімікам рускага паходжання Аляксандрам Шульгіным. Апісанне сінтэзу, уплыў рэчыва на чалавека і рэкамендаваныя дозы ён апублікаваў у сваёй кнізе PiHKAL.
Дозы і працягласць Сярэдняя доза для пераральнага ўжывання ў мескаліна гідрахларыду складае 300 мг. Эфекты пачынаюць праяўляцца праз 45-60 хвілін пасля ўжывання. Пік актыўнасці доўжыцца каля 4 гадзін, пасля чаго ідзе спад працягласцю 4 гадзіны. Сульфат мескаліну крыху менш актыўны пры той жа дозе.
Эфекты
Псіхатропныя эфекты Галюцынацыі з расплюшчанымі вачыма Галюцынацыі з заплюшчанымі вачыма Змяненне разумовага працэсу Эйфарыя Містычнае перажыванне Ірацыянальнасць разумовага працэсу Паскарэнне разумовага працэсу Запавольванне дзеянняў
Пабочныя эфекты Галавакружэнне Дыспептычныя расстройствы (млоснасць) Тахікардыя Пашырэнне зрэнак Пачуццё спякоты ці холаду Галаўны боль Пачуццё трывогі Сухасць слізневай абалонкі
У літаратуры Мескалін, атрыманы з кактусаў пеёта (Lophophora williamsii) — адно з трох псіхатропных рэчываў, да ўжывання якіх звярнуўся Дон Хуан падчас навучання Карласа Кастанеды, што апісана ў яго кнігах. У сваім эсэ «Дзверы ўспрымання» Олдас Хакслі апісвае свой першы эксперымент з мескалінам. У рамане Олдаса Хакслі «Востраў» жыхары вострава ўжываюць прэпарат для «вызвалення свайго Я і пазнання сапраўднай прыроды рэчаў». У сваіх кнігах, напрыклад у «Нявыкрутцы» і «Рэгулятарах», а таксама цыкле «Цёмная Вежа» — «Стралок» Стывен Кінг часта згадвае і апісвае прымяненне гэтага прэпарата. У кнізе Хантэра Томпсана «Страх і агіда ў Лас-Вегасе» галоўныя героі пастаянна ўжывалі мескалін. У кнізе Роберта Шэклі «Хадня Джоэніса» чыннікам усіх прыгод, якія выпалі на долю галоўнага героя, быў мескалін. У кнізе «Завадны апельсін» Энтані Берджэса згадваецца напой «малако-плюс», адным са складнікаў якога можа быць мескалін (synthemesc), і, уласна, апісваецца яго дзеянне. У кнізе Ру Муракамі «Усе адценні блакітнага» адно са шматлікіх псіхатропных рэчываў, ужытых героямі кнігі, — мескалін.
У кіно і на тэлебачанні
Мескалін прымалі героі фільма «Страх і нянавісць у Лас-Вегасе», «Beverli Hillz 90210 Новае пакаленне» (1 сезон 19 серыя). Дзеянне мескаліну закранаецца ў фільме «Даміно». Галоўным героям ў каву быў падсыпаны мескалін. У фільме быў узноўлены мескалінавы трып. У шостым сезоне серыяла «Клан Сапрана» герой фільма ўжываў «пеёт» ў Лас-Вегасе. Мескалін крадуць ў першым сезоне тэлесерыяла «Вуліцы разбітых ліхтароў». Героі фільма «99 франкаў» (2007) прымаюць сумесь «датура-мескалін» купіўшы яго ў вулічнага гандляра ў Маямі, кіраванне машыны ў такім стане прыводзіць да сумных наступстваў (у першым варыянце канцоўкі). У фільме «Матрыца», Джоі (сябар дзяўчыны з татуіроўкай ў выглядзе белага труса) тлумачыць адчуванне ад мескаліну як «ты не ведаеш дакладна, ты спіш ці не спіш». У мультсерыяле «Легенда аб Аанге» у адной з серый, якія апавядаюць аб падарожжы герояў па пустыні, Сокка выпівае сок кактуса і два дні пакутуе на галюцынацыі. У мультфільме «Бівіс і Бат-Хэд удзелваюць Амерыку» галоўныя героі ў пустыні з’ядаюць «пеёт». У фільме «Фанаты» галоўныя героі самі таго не ведаючы ўжылі мескалін з індзейцам па мянушцы Правадыр. У фільме «Мярцвяк» індзеец па імені Ніхто ўжывае кактус і бачыць чэрап галоўнага героя. У фільме «Без твару» галоўным спосабам паслаблення Кастару Троя з’яўляецца парашок мескаліну, разведзены ў вадзе.
Гл. таксама Пеётызм Фенілэтыламин Амфетамін Наркотыкі Псіхадэлік Галюцынаген Псіхатропныя прэпараты з PiHKAL
Літаратура Данілаў М., Ліберман Ю., Пяцігорск А., Сегал Д., Успенскі Б. Папярэдняе паведамленне аб вопыце семіятычнага даследавання маўленчага патоку пад дзеяннем мескална / / Працы па знакавых сістэмах. 2. 1965
Спасылкі Мескалінавы кактус Сан-педра Erowid Сінтэз мескаліну Jacob J & MC PolPaca — Мескалин (Песня про мескалин)
Катэгорыя:Алкалоіды Катэгорыя:Фенілэтыламіны Катэгорыя:Арганічныя рэчывы Катэгорыя:Злучэнні азоту Катэгорыя:Аміны