ЦеплазабеспячэннеРуска-беларускі слоўнік у 3 тамах, Т.3, С.512. — сістэма забеспячэння цеплынёй збудаванняў і прамысловых спажыўцоў. Цеплыня выкарыстоўваецца для ацяплення, вентыляцыі, гарачага водазабеспячэння і розных тэхнічных патрэб.
Склад сістэмы цеплазабеспячэння Сістэма цеплазабеспячэння складаецца з наступных функцыянальных частак: Крыніца вытворчасці цеплавой энергіі (кацельня, ЦЭЦ); Прылады для транспарціроўкі цеплавой энергіі да памяшканняў (цеплавыя сеткі); Цепласпажываючыя прылады, якія перадаюць цеплавую энергію спажыўцу (радыятары ацяплення, каларыферы).
Класіфікацыя сістэм цеплазабеспячэння
Па месцы выпрацоўкі цеплыні сістэмы цеплазабеспячэння дзеляцца на: Цэнтралізаваныя (крыніца вытворчасці цеплавой энергіі працуе на цеплазабеспячэнне групы будынкаў і звязаны транспартнымі прыладамі з прыборамі спажывання цяпла); Мясцовыя (спажывец і крыніца цеплазабеспячэння знаходзяцца ў адным памяшканні або ў непасрэднай блізкасці). Па родзе цепланосбіта у сістэме: вадзяныя; Паравыя. Па спосабе далучэння сістэмы ацяплення да сістэмы цеплазабеспячэння: Залежныя (цепланосбіт, награваемы ў цеплагенератары і транспартуецца па цеплавым сетак, паступае непасрэдна ў цепласпажываючыя прылады); Незалежныя (цепланосбіт, які цыркулюе па цеплавым сеткам, у цеплаабменніку награвае цепланосбіт, які цыркулюе у сістэме ацяплення). Па спосабе далучэння сістэмы гарачага водазабеспячэння да сістэмы цеплазабеспячэння: Закрытая (вада на гарачае водазабеспячэнне забіраецца з вадаправод а і награваецца ў цеплаабменніку сеткавай вадой); Адкрытая (вада на гарачае водазабеспячэнне забіраецца непасрэдна з цеплавой сеткі).
Спосабы выпрацоўвання цеплыні
Для мясцовых сістэм цеплазабеспячэння прымяняюцца кацельні, міні-ЦЭЦ, цеплавыя помпы, альтэрнатыўныя крыніцы энергіі (сонечныя калектары, геатэрмальная энергія) і інш. Для цэнтралізаваных сістэм выкарыстоўваюць буйныя кацельныя і ЦЭЦ. Цэнтралізаванае цеплазабеспячэнне дазваляе выкарыстоўваць меншую колькасць абсталявання і камбінавана выпрацоўваць цепла- і электраэнергію на ЦЭЦ (гл. цеплафікацыя), але ў параўнанні з мясцовымі сістэмамі павялічваюцца выдаткі на перадачу цеплыні.
Віды спажыўцоў цяпла Спажыўцамі цяпла сістэмы цеплазабеспячэння з'яўляюцца: Санітарна-тэхнічныя сістэмы будынкаў (сістэмы ацяплення, вентыляцыі, кандыцыяніравання паветра, гарачага водазабеспячэння); Тэхналагічныя ўстаноўкі. Па рэжыму спажывання цяпла на працягу года адрозніваюць дзве групы спажыўцоў: Сезонныя, якія маюць патрэбу ў цяпле толькі ў халодны перыяд года (напрыклад, сістэмы ацяплення); Цэлы год, якія маюць патрэбу ў цяпле ўвесь год (сістэмы гарачага водазабеспячэння). У залежнасці ад суадносін і рэжымаў асобных відаў цепласпажывання адрозніваюць тры характэрныя групы спажыўцоў: Жылыя будынкі (характэрныя сезонныя выдаткі цяпла на ацяпленне і вентыляцыю і круглагодны - на гарачае водазабеспячэнне); Грамадскія будынкі (сезонныя выдаткі цяпла на ацяпленне, вентыляцыю і кандыцыянаванне паветра); Прамысловыя будынкі і збудаванні, у тым ліку сельскагаспадарчыя комплексы (усе віды цепласпажывання, колькаснае стаўленне паміж якімі вызначаецца відам вытворчасці).