Завіле́йскі паве́т (1791—1793) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Сталіца — Паставы.
Утвораны Чатырохгадовым соймам у 1791 г. з паўночнай паловы Ашмянскага павета, існаваў да 1793 г., калі быў скасаваны Гарадзенскім соймам.
Гл. таксама Завілейскі павет (1794—1842) Літаратура Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4. Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0. Powiat święciański (zawilejski) // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom XI: Sochaczew — Szlubowska Wola. — Warszawa, 1890. S. 683
Катэгорыя:Паветы Вялікага Княства Літоўскага Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Віленскага ваяводства Катэгорыя:1791 год у Беларусі Катэгорыя:З’явіліся ў 1791 годзе Катэгорыя:Зніклі ў 1793 годзе Катэгорыя:Гісторыя Паставаў