Чачоты (, ) — беларускіЗміцер Яцкевіч. Радавод Яна Чачота // Беларусіка-Albaruthenica; Кніга 10. — Мн.: Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны, 1998. С. 6 шляхецкі род гербу «Астоя». Паходзіць са Смаленскага ваяводства. Унесены ў 1 і 6 часткі Радаводных кніг Кіеўскай, Мінскай і Гродзенскай губерній (зацверджаны Літоўскім шляхецкім дэпутацкім сходам у 1798 годзе, Мінскім губернскім — у 1802, 1853 і 1892 гадах, Гродзенскім — у 1817 годзе). Зацвярджаўся таксама Сенатам у 1832, 1855 і 1892 гадах.
Радавод
Васіль Данілевіч Чачот, згадваецца ў 1545 Дзмітрый Канстанцін, згадваецца ў 1591 Павел Якуб, згадваецца ў 1616, ж. — Ганна Яновіч Міхал, згадваецца ў 1680, ж. — Лявонава Ваўчэцкая Піпін, згадваецца ў 1736, ж. — Алена Аколава Міхал Вінцэнт, згадваееца ў 1777 Юліян (1799—?) Карл Ануфры (1815—?) Мацей (1817—?) Людвіг Ваўжынец Ян, згадваецца ў 1760 Юзаф Тадэвуш, згадваецца ў 1773, ж. — Клара Гаціская Ян Антоні (1796—1847) Павел Пётр (1808—?) Мацей Юзаф Казімір Юрый Стэфан, ж. — Тэкля Іван Хведар
Найбольш вядомыя Ян Антоні Чачот (1796—1847), беларускі і польскі паэт
Літаратура Ян Чачот, Ігнат Дамейка, сябры і паплечнікі Адама Міцкевіча // Беларусіка-Albaruthenica; Кніга 10. — Мн.: Нацыянальны навукова-асветны цэнтр імя Ф. Скарыны, 1998. ISBN 985-6419-11-5