Алфея (Алтэя ці Алтая) — у грэчаскай міфалогіі Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.63— дачка Фесція Гесіёд. Пералік жанчын, фр.23а, стар.5 М.-У. і Еўрытэміды (ці Леўкіпы Гігін. Міфы 14 (з.30)), жонка Айнея, маці Таксея, Тырэя, Клімена, Горгі, а таксама (ад Айнея або Дыяніса) Дэяніры і (ад Айнея або Арэса) Мелеагра. Згадана ў «Іліядзе» (IX 555). Лічылася прыгажуняй Авідзій. Навука кахання II 700.
Па версіі, калі Дыяніс быў госцем Айнея, ён пакахаў Алфею. Айней пакінуў горад, зрабіўшы выгляд, што для здзяйснення святадзейства, Алфея ж нарадзіла ад Дыяніса Дэяніру, за гасціннасць Дыяніс падарыў Айнею лазу Гігін. Міфы 129; Нон. Дзеянні Дыяніса XLVIII 553.
У адну ноч з Алфеяй ляглі Айней і Арэс, нарадзіўся Мелеагр. Калі ён нарадзіўся, з’явіліся тры мойры і праспявалі яго лёс: Клато — што ён будзе высакародны, Лахесіс — што адважны, Атрапас — што будзе жыць, пакуль не згарыць галавешка, якая гарэла тым часам у ачагу. Тады Алфея патушыла галавешку і закапала яе Гігін. Міфы 171 (ці схавала ў куфар).
Мелеагр, стаўшы дарослым, прыняў удзел у Калідонскім паляванні, пасля якога, у запальчывасці ён забіў свайго дзядзьку, брата Алфеі, Плексіпа (або некалькіх братоў Дыядор Сіцылійскі. Гістарычная бібліятэка IV 34, 5). Гамер апісвае вайну курэтаў і эталян Гамер. Іліяда IX 549; Гесіёд. Пералік жанчын, фр.25, стар.13 М.-У., якая рушыла за гэтым.
Помсцячы за смерць брата, Алфея дастала з куфра галавешку, ад якой залежала жыццё Мелеагра і кінула яе ў агонь, забіўшы тым самым свайго сына Эсхіл. Хаэфоры 604—611; Авідзій. Метамарфозы VIII 445—525. Пасля Алфея, ахопленая раскаяннем, скончыла самагубствам. Па іншай версіі, Мелеагр загінуў у бітве, а Алфея павесілася Псеўда-Апаладор. Міфалагічная бібліятэка I 7, 10; 8, 1-4.
Дзеючая асоба трагедыі Фрыніха «Плеўранянкі» і п’ес аб Мелеагры.
Таксама Алфея (Alfea) — назва школы юных чараўніц з папулярнага мультсерыяла Вінкс (Winx Club)
Крыніцы
Катэгорыя:Гераіні старажытнагрэчаскіх міфаў Катэгорыя:Міфы Этоліі